พระชายา Novels & Stories

พระชายาตัวเล็กโยกบดทิ้งน้ำหนัก มือเรียวยกขึ้นจับลำคอและหัวไหล่แกร่งยึดเอาไว้ ออกแรงบดความอ่อนนุ่มให้หัวมนหยักชนผนังภายใน น้ำตาของความสุขไหลบ่า พร้อมกับการสูดปากแบบไม่เป็นภาษามนุษย์ ฝ่ามือหยาบกร้านบีบเคล้นสะโพกกลมมนราวกับเป็นการลงโทษ แต่ไม่เลย ยิ่งกระตุ้นให้นา งควบขี่แท่งทวนรักของผิงอ๋องอย่างไม่ลดละ พระชายาผวาหายใจเข้าออกดังเฮือก ๆ เขาก็จัดให้อย่างสมใจรัก

ซุนอี้ " เห้อ! ร้องเพลงดีกว่า 听见 冬天的离开 ได้ยิน การจากลาของหน้าหนาว 我在某年某月 醒过来 ปีไหนเดือนไหนที่ฉัน ตื่นขึ้นมา 我想 我等 我期待 คิดถึง รอคอย ฉันเฝ้ารอ 未来却不能理智安排

ต้นยามอิ๋นของวันที่สิบห้าเดือนสอง พระชายาจี้จึงถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง เพื่อเตรียมตัวเข้าวัง วันนี้เด็กสาวสวมชุดหลี่อีสีแดงเขียวปักดิ้นทองอย่างงดงาม ผ้าไหมเนื้อละเอียดขับผิวขาวผ่องจนดูสูงศักดิ์เกินวัย ส่วนทรงผมนั้น เหลียงหมัวมัวร่วมกับปี้ฟางและปี้อี้ช่วย กันเกล้ามวยเกาเฝ่ยจีอย่างประณีต ก่อนประดับปิ่นทองคำและอัญมณีล้ำค่าจนสมฐานะพระชายาเอกแห่งตำหนักองค์ชายเจ็ด

อาหารถูกสองสาวจัดใส่จานเรียบร้อย มินรญากับพราวพลอยช่วยกันยกมาจัดเรียงบนโต๊ะอาหาร ซึ่งกฤษฎานั่งรออยู่ที่โต๊ะอยู่แล้ว “ภู โครงการใหม่พ่อติดต่อพรีเซ็นเตอร์ไว้แล้วนะ เธอชื่อมินตรา เป็นนางเอกเบอร์หนึ่งเลยตอนนี้ รับรองว่าดึงความสนใจของลูกค้าให้หันมาสนใจโครงการ ของเราได้แน่นอน” กฤษฎากลับเข้ามาบริหารงานอีกครั้ง หลังจาหยุดพักเพื่อไปดูแลภรรยาของเขา

“หม่อมฉันอยากได้มังกรของท่าน ช่วยนำมังกรของท่านเข้าไปแหวกว่ายในถ้ำของหม่อมฉันที อูยยย ได้โปรด หม่อมฉันไม่ไหวแล้ว หม่อมฉันต้องการเหลือเกิน ท่านช่วยหม่อมฉันที ได้โปรด” เพียงแค่ได้ยินสิ่งที่อยากให้พระชายาเอ่ยบอก องค์รัชทายาทยิ้มกริ่ม ก่อนที่จะเลื่อนกายลุกขึ้นนั่งขุกเข่าท ี่กลางกายสวยของพระชายา ขาเรียวถูกจับให้มาพาดอยู่ระดับเอวหนาก่อนที่หมอนหนุนใบสูงจะถูกนำมาหนุนก้นสวยให้ลอยเด่นขึ้นกว่าเดิม

รับสั่งชื่อพระชายาเสียงเบาก่อนจะนึกขึ้นได้ “จริงสิ! ท่าทีแบบนี้แหละไม่มีผิด เป็นเจ้าตัวจริงโดยแท้ท่าทีแข็งกร้าวแต่มีจิตเมตตาเป็นผู้ใดไปไม่ได้ เจ้าคงจดจำไม่ได้ข้าก็คือพี่ชายที่ผลัดตกเขาจนได้รับบาดเจ็บและถูกเจ้าช่วยชีวิตนำกลับไปรักษาจนหายเป็นปกติ ตั้งแต่จากกันเมื่อห้าปีก่ อนก็ไม่เคยพานพบกันอีกเลย จนกระทั่งวันที่ข้าเลือกเฟ้นพระชายาและต้องการให้เจ้าออกมาด้วยผลของราชโองการทำให้ข้าได้เจ้ามาเคียงข้างกาย แต่คาดไม่ถึงว่าชายาของข้าในวันนี้จะเติบโตกลายมาเป็นสตรีที่งดงามมากเสียจริงๆ เกินกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มากมายยิ่งนัก”รับสั่งบอกนาง

คังซื่อฮั่นนิ่ง “คังซื่อฮั่น... ซื่อฮั่น” “นางคือ พระชายาอ๋องห้า” “ชายาของข้า” “เจิ้งเหมยนางคือเจิ้งเหมย ชายาของเฉิงอู่อ๋อง”

พระชายาถูกมัดอยู่กับเสา ร่างกายสั่นสะท้าน หายใจรวยริน ผิวขาวซีดเหมือนไร้โลหิต "ลี่หรง! ลี่หรง!" พระองค์โผเข้ากอดร่างที่อ่อนแรง เขย่าตัวนางเบา ๆ แต่กลับไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ "พระชายาถูกพิษหยางโลหิต!" เสียงองค์ชายสี่ดังขึ้น

“ข้าองค์ราชาไคน์ เคลล็อกก์ ยินดีและขอรับ ชายาไอรีน เมอร์ตัน เคลล็อกก์ เป็นพระชายาของข้าแต่เพียงผู้เดียว ข้าจะซื่อสัตย์ต่อพระชายาไม่ว่าจะยามทุกข์หรือยามสุข ยามเจ็บป่วยหรือไม่สบาย ข้าจะรักและยกย่องให้เกียรติจนกว่าชีวิตจะหาไม่” “ข้าพระชายาไอรีน เมอร์ตัน เคลล็อกก์ ยินดีและขอรับ องค ์ราชาไคน์ เคลล็อกก์ เป็นพระสวามีของข้าแต่เพียงผู้เดียว ข้าจะซื่อสัตย์ต่อองค์ราชาไม่ว่าจะยามทุกข์หรือยามสุข ยามเจ็บป่วยหรือไม่สบาย ข้าจะรักและยกย่องให้เกียรติจนกว่าชีวิตจะหาไม่เช่นกัน”

อบตัวเธอเท่านั้น ปัทมาภรณ์สวมชุดของวันนี้ที่มีเสื้อสีขาว กระโปรงยีน เธอนึกสนุกขึ้นมาจึงเอามือแกว่งไปที่เมฆหมอกเหล่านั้นราวกับเด็กน้อย แต่จู่ ๆ เมฆหมอกสีขาวที่เคยหมุนไปมาช้าๆ ให้เธอเล่น ก็กลับกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่พัดเข้าหาเธออย่างรุนแรง ลมพายุพัดจนเธอเ ซถลาล้มลง ฝุ่นตลบอบอวนไปหมด พอลมพายุสงบ ภายในฝุ่นควันกลับปรากฏภาพเงาจางๆของชายคนหนึ่ง “พี่ยุทธ” เสียงอุทานเบาๆ ออกจากปากหญิงสาว