Novel & Cerita มนุษย์หมาป่า

“โฮ่ง เรื่องแค่นี้สบายมาก เพื่อตอบแทนที่เจ้าและครอบครัวช่วยเสี่ยวไป๋ของบ้านเราเอาไว้ ข้าจะพาเจ้าไปขุดต้นไม้สักต้นสองต้น” “ต้นไม้ ต้นไม้อะไร ขุดมาทำไมกัน” “โฮ่ง ก็แล้วแต่เจ้าจะนำไปทำอันใดสิ ไม่ใช่มนุษย์อย่างพวกเจ้าชอบต้นไม้ที่เรียกว่าโสมคนหรืออย่างไร ถึงข้าจะเป็นหมา ข้าก็ไม่ ได้โง่นะ หมาป่าอย่างพวกเราสืบเชื้อสายมาจากสัตว์เทพ อายุจะยืนยาวไปหลายร้อยปี ข้าเห็นโลกมาเยอะกว่าเจ้าเสียอีก”

คำลือตัวสั่นเมื่อเห็นเจ้านายเกรี้ยวกราด “แต่น้ำตกสูงขนาดนี้... ไอ้หน้าจืดคงรอดยาก... นอกจากมันเป็นแมวเก้าชีวิตเท่านั้นแหละ” จากความเกรี้ยวกราดเปลี่ยนเป็นความสะใจ เมื่อคิดถึงความสูงของน้ำตกที่ทวิภาคถูกเขาผลักตกลงไป “แต่ว่า...”

�รรมดา หรือไม่ก็มนุษย์ผู้โชคร้ายที่พลัดหลงเข้ามาในอาณาเขตของพวกมันเท่านั้น สติปัญญาของพวกมันมิได้เฉลียวฉลาดนัก บางครั้งยังตกเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า หรือแม้แต่มนุษย์เองก็ยังล่าพวกมันเพื่อนำหัวใจไปขาย เนื่องจากหัวใจของหมาป่าอสูรนั้นมีสรรพคุณในการฟื้นฟูพละก ำลังและรักษาบาดแผลเล็กน้อยได้อย่างดี

[2] มนุษย์หมาป่า (Werewolf) คือ สิ่งมีชีวิตในตำนาน เป็นมนุษย์ที่สามารถแปลงร่างเป็นหมาป่าหรือมีรูปร่างผสมระหว่างมนุษย์และหมาป่าได้ โดยส่วนใหญ่เชื่อว่าการแปลงร่างจะเกิดขึ้นในคืนพระจันทร์เต็มดวง ในยุโรปสมัยกลางมีความเชื่อเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าที่แพร่หลายในเรื่องไสยศาสตร์ [3] โทรลล์ คือ สิ่งมีชีวิตในตำนานสแกนดิเนเวียที่มักมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ โดยมีลักษณะที่แตกต่างกันไปตั้งแต่ยักษ์ที่แข็งแกร่งและโง่เขลาไปจนถึงสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดเล็กกว่า

เฟิ่งอวี่เซียนมองไปที่แขนของอีกฝ่ายที่เต็มไปด้วยเลือด พร้อมกับมองหมาป่าตัวใหญ่ตัวนั้น หากเขาจำไม่ผิด มันคือหมาป่าที่เป็นจ่าฝูงของพวกหมาป่าเหล่านี้ เฟิ่งอวี่เซียนขมวดคิ้วแน่น หมาป่าที่เป็นจ่าฝูงคล้ายรับรู้ถึงความกังวลของเฟิ่งอวี่เซียน มันอ้าปากคายชิ้นเนื้อของมนุษย์คนหน ึ่งที่มันกัดลง พร้อมส่งเสียงคำรามก่อนจะกระโจนเข้าไปหาโจวต้าซาน ที่มันคิดว่าคงเป็นจ่าฝูงของพวกมนุษย์เหล่านี้

เบื้องหน้าคือหมาป่าทมิฬ สัตว์สายพันธุ์ดุร้ายที่ถูกเพาะเลี้ยงและฝึกฝนมาเพื่อการฆ่าฟันโดยเฉพาะ ร่างกายของพวกมันกำยำล่ำสัน สูงเกือบเท่าเอวมนุษย์ ขนสีเทาเข้มหยาบกร้านดุจขนหมูป่า และที่สำคัญที่สุด พวกมันล่ากันเป็นฝูงด้วยยุทธวิธีที่ชาญฉลาดราวกับกองทัพทหาร “ทุกคนระวัง ! พวกมันมาแล้ว!” มู่ตานตะโกนสุดเสียง พลางถอยกรูดกลับเข้าไปในโพรงถ้ำ ความกลัวจับขั้วหัวใจแต่นางรู้ดีว่าไม่อาจสติแตกได้ในเวลานี้

พิมโรสมองรอยสักที่สีข้างที่สักหมาป่าไว้เพียงครึ่งหน้า เคยถามเขาว่าทำไมถึงต้องสักหมาป่า คนตัวโตก็ตอบติดตลกว่าเพราะเขาเป็น Lone Wolf “ทำไมต้องสักแค่ครึ่งหน้าคะ” (เพราะมนุษย์มีความเป็นสัตว์ป่าอยู่ในตัวครึ่งหนึ่ง)

เขาคือลูคัสมนุษย์หมาป่าผู้เป็นอัลฟ่าแห่งฝูง ผู้ซึ่งกำลังจับจ้องโรสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย แต่ไม่ใช่ความหิวโหยแบบสัตว์ หากแต่เป็นความปรารถนาที่รุนแรง โรสตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว เธอพยายามจะกรีดร้อง แต่เสียงกลับจุกอยู่ในลำคอ เธอกำลังเผชิญหน้ากับสิ่ง ที่อยู่ในตำนาน สิ่งที่ผู้ใหญ่เคยบอกให้เธอระวัง มนุษย์หมาป่า!

"จำได้ไหมผู้ชายที่เราชอบมาตลอด เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตและส่งออกรถหรู" "เขาคือเมสัน" รษาเม้มปากแน่นอีกครั้งที่ชื่อนี้สร้างความกลัวให้เธออย่างมาก

" ท่านครับช่วงนี้แวมไพร์ป่าเถื่อนเริ่มเงียบไป แต่ในเมืองรัฐซิลเวียกลับมีการปรากฏของมนุษย์หมาป่าเพิ่มขึ้น " " มนุษย์ที่ถูกกัดโดยหมาป่าผู้อยู่ในระดับแรกถูกเรียกว่าการกลายสภาพ ผมได้ยินจากทางสมาคม Hunter มาแล้วคนแก้ปัญหานี้คงเป็นนายเหนือแห่งหมาป่า " " หมายถึงท่านสเวนสินะครับ "