มนุษย์หมาป่า Novels & Stories

เรื่องของกู : ทั้งไปเที่ยวด้วยกัน อยู่ด้วยกันบ่อยๆ ถ้ามันคือความสบายใจ คนนั้นก็น่าจะคือคนที่ใช่นะครับ “ใครกันนะที่ใช้ชื่อเฟซว่าเรื่องของกูเนี่ย คอมเมนต์แบบเกินเบอร์มาก” ลิเดียร์ขมวดคิ้วยุ่ง กดเข้าไปส่องโปรไฟล์ก็เห็นเป็นรูปหมา ส่วนภาพหน้าปกเป็นรูปแมว เฟซบุ๊กก็เหมือน จะเพิ่งสร้าง อย่าบอกนะว่าตั้งใจมาป่วน รู้เยอะเกินไป “ปล่อยผ่านเถอะ คืนนี้แน่ใจเหรอว่าจะกลับไปนอนที่คอนโด”

ลึกลับนั้นได้ออกมา ชายฉกรรจ์สามคนก้าวออกจากพุ่มไม้ที่พวกมันแอบชุ่มอยู่ บนหัวพวกมันมีผ้าสีทึบปกปิดใบหน้าเหลือไว้แต่ดวงตา ในมือหนาของพวกมันกำดาบยาวไว้มั่น. มินตราได้กลิ่นคาวเลือดจากพวกมันจางๆ พวกมัน คือผู้เชี่ยวชาญในการฆ่าคนแยาคอนจากกลิ่นอายที่โฉยออกมา มินตรายังคงมองอ าคันตุกะมัจจุราชอย่างเรียบเฉย สีหน้าที่เคยอ่อนหวานเปลี่ยนไปเล็กน้อยจนพวกมันสังเกตุได้

“ลุงหมาป่า” มันเดย์มีสีหน้าดีใจที่วันนี้ได้เจอลุงหมาป่า และไม่มีท่าทีหวาดกลัวเขาอีก เพราะทิกเกอร์ได้แก้ต่างให้เป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าหมาป่าเป็นคนดี จวินเห็นลูกหันมายิ้มก็กวักมือเรียก ร่างเล็กจึงวิ่งเข้ามาหามีเพียงรั้วที่กั้นกลาง

คือเหยื่อชั้นดีที่ดรัณชอบเอามาใช้เล่นสนุกในเกมอำนาจของเขาเสมอ เขาขยับแว่นบนสันจมูกอีกครั้ง สลัดคราบหมาป่าซ่อนเล็บกลับเข้าสู่โหมดไอ้เนิร์ดหน้าจืดผู้ไร้ตัวตน แล้วก้าวขาสลับเดินขึ้นบันไดมุ่งหน้าสู่ห้องเรียนตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทูตเกาะบูรพาคารวะ "เกาะบูรพาของพวกเราเป็นเกาะนักรบ วันนี้พวกเราได้นำ ‘หมาป่าสมุทร’ ซึ่งเป็นสัตว์ร้ายที่ดุร้ายที่สุดบนเกาะ มาเป็นของกำนัล..." ทหารเกาะบูรพาลากกรงเหล็กที่มีหมาป่าตัวมหึมา ขนสีเทาเข้มและดวงตาสีแดงฉานเข้ามาในโถง มันขู่คำรามจนเสียงดังก้อง

ทุกสนาม “มาแล้วครับท่านผู้ชม! ตอนนี้แชมป์เก่าอย่างสเปนเจ้าของฉายากระทิงดุกำลังนำอยู่ แต่ดูนั่นครับ! หมายเลขหกเก้า หมาป่าจากประเทศไทย นายน้อยจินของเรา ที่เพิ่งลงแข่งระดับโลกครั้งแรกกำลังไล่เสียบตูดมาติด ๆ ใครจะอยู่ ใครจะไป ระหว่างกระทิงดุจากสเปน หรือหมาป่าทมิฬจากไ ทยแลนด์!” เสียงนักพากย์ไทยในจอดังลั่นสนั่นห้องด้วยความตื่นเต้นจนคนฟังหัวใจจะวาย

�ูง หมาป่าสีเทาเกรวูฟที่กำลังหิวโหยดุร้ายถูกลักลอบมากับรถบรรทุกไม่มีป้ายทะเบียน ไม่ไกลจากฟาร์มของพิภพมากนัก คำขอความช่วยเหลือของพลตำรวจเอกปรีชา ประจวบเหมาะพอดีกับหญิงสาวจะออกไปตามล่าหาเสือโคร่ง ดันได้รางวัลเป็นหมาป่าขย้ำคอคนแก่อยู่กับลูกปืนจากพวกลักลอบค้าของเถื่อ น

หมาป่าหนุ่มตัวหนึ่งพูดออกมา “นี่ เจ้าเป็นหมาป่าใช่หรือไม่ทำไมไปเข้าข้างนางล่ะ นางเป็นมนุษย์ข้าไม่เห็นว่ามนุษย์นั้นจะดีสักคน พวกมันเป็นพวกที่ชั่วช้าเลวทราม”

นางกระตุกโซ่เงินในมือให้รัดคอมันแน่นขึ้น ไม่คิดว่าแร่เงินใช้กับครึ่งมนุษย์ครึ่งหมาป่าได้จริง หมาป่าตัวใหญ่ดิ้นรนอย่างอ่อนแรงแล้วค่อยๆ คืนร่างเป็นมนุษย์ “เมฆา!” จ้าวต้าตกใจ ไยหมาป่าตัวใหญ่กลายเป็นมนุษย์ผู้ชายได้เล่า

“ข้าไม่ใช่มนุษย์” ฮวงหลงส่ายหน้าไปมา “เจ้าเป็นมนุษย์ เพียงแต่เลือดในกายมีเลือดของมนุษย์หมาป่าด้วยเช่นกัน”