มนุษย์หมาป่า Novels & Stories

หมาป่าศึกคือสัตว์ร้ายยอดนักรบที่หมู่บ้านเฮยเฟิงเจาะจงฝึกขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาจำนวนคนทำศึกในป่ามีไม่เพียงพอ

นางจึงรีบตามไป หมาป่าตาขาว เป็นสำนวนที่พบบ่อยในวรรณกรรม หมายถึง คนเนรคุณ อกตัญญู มักถูกเปรียบเทียบว่าเป็นคนเนรคุณ โหดเหี้ยม ดุร้าย ไม่ยอมจดจำบุญคุณคน ทำร้ายได้แม้กระทั่งคนที่เคยช่วยเหลือตน เป็นคนจำพวกที่สมควรถูกดูถูกที่สุด อีกนัยหนึ่ง หมาป่า แทนความดุร้าย ไร้คุ ณธรรม ตาขาวแทนความตาบอด มองไม่เห็นสิ่งตรงหน้าหรือสิ่งที่ควรกระทำ รวมกันก็แทน ตาบอดและไร้มนุษยธรรม

“พ่อกับแม่ข้าตายด้วยโรคไข้ป่า ตั้งแต่ข้ายังเด็ก ตาเลี้ยงข้ามาตั้งแต่เล็ก เมื่ออาทิตย์ก่อนตาออกไปล่าสัตว์ แล้วหายไป ข้ารอแล้วรอเล่า ตาก็ไม่กลับมา ข้าทั้งหิวทั้งกลัวจึงออกเดินมาเรื่อย ๆ กินผลไม้ป่าประทังชีวิต จนมาพบขบวนของใต้เท้า” เด็กสาวชาวป่า หมอบลงอีกครั้งร้องไห้ สาบค อเสื้อไหวตามแรงสะอึกสะอื้นเผยให้เห็นเต้าน้อยวับแวบ กระตุ้นมังกรของใต้เท้าฉีให้ลุกซู่จนแทบอยากจะดึงดรุณีน้อยที่โหยไห้มากอดไว้แนบอก

ไอ้ชดเฒ่าตัณหากลับครางเครือด้วยความกระหาย มันจับเรียวขาคู่สวยที่ไร้เรี่ยวแรงของพิมพ์นารินตั้งชันขึ้นพร้อมกับแยกออกกว้าง เตรียมจะรุกล้ำเข้าหาความสาวที่แสนหอมหวาน “ได้โปรดเถอะค่ะลุง... อย่าทำอะไรหนูเลย สงสารลูกหนูเถอะ” หญิงสาวอ้อนวอนเสียงสั่นพร่า เมื่อเห็นมันงัดเอาตัวตนเขื่องสีด ำคล้ำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนออกมาอย่างน่าขยะแขยง “ลูกมึงกินนมอิ่มแล้วจะอุ้มอยู่ทำไม! เอาไปนอนซะ!” มันคำรามสั่ง

] [ริคาร์โด: นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันกังวลมากที่สุด รายงานจากยุโรปและแอฟริกาเริ่มมีบันทึกว่าสัตว์ป่ากำลังรวมฝูงกันอย่างผิดปกติ พวกมันไม่ได้อพยพเพราะหนีหนาว แต่มันโจมตีกันเองและบางครั้ง… โจมตีมนุษย์ด้วย ฉันได้รับคลิปจากเพื่อนในรัสเซีย พวกหมาป่ารวมฝูงกันเป็นร้อยตัว

รูปร่างของมันหากมองให้ละเอียดจะพบว่ามันเหมือนอสูรกายมากกว่า เพียงแต่คล้ายหมาป่าเท่านั้น แค่ดาบเดียวของมนุษย์ธรรมดาที่กำลังวังชาหดหายสัตว์ร้ายย่อมไม่ตาย หวงหมิงสบถเสียงเครียดในลำคอ

เขาคือลูคัสมนุษย์หมาป่าผู้เป็นอัลฟ่าแห่งฝูง ผู้ซึ่งกำลังจับจ้องโรสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย แต่ไม่ใช่ความหิวโหยแบบสัตว์ หากแต่เป็นความปรารถนาที่รุนแรง โรสตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว เธอพยายามจะกรีดร้อง แต่เสียงกลับจุกอยู่ในลำคอ เธอกำลังเผชิญหน้ากับสิ่ง ที่อยู่ในตำนาน สิ่งที่ผู้ใหญ่เคยบอกให้เธอระวัง มนุษย์หมาป่า!

“น้องรู้ไหมคะ...หมาป่าสีเทาเป็นหนึ่งในสัตว์ป่าคุ้มครองในหลายพื้นที่ทั่วโลก มันเป็นสัตว์สายพันธุ์โบราณหายาก และตอนนี้ยังต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากมนุษย์อีก” “จริงด้วย น่าสงสารจัง...” ฮาญาเอ่ยออกมาเสียงหงอย ก่อนจะหันกลับมามองหน้าชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายของเธออีกคร ั้ง

แรกเริ่มพวกหมาป่าได้กลิ่นสาบสางของอาหารอันโอชาแล้วพากันออกมาหากิน กระทั่งเจอกลุ่มคนแล้วเกิดการต่อสู้ เกิดการสูญเสียจนคลุ้มคลั่งปลุกสัญญาณอันตรายแห่งสัตวร้าย จากนั้นจ่าฝูงก็แหงนหน้าเห่าหอนโหยหวน ฝูงหมาป่าพลันพากันกระโจนตัวฝ่าความมืดสลัวรางปรากฏกายจนดำมืด เสียงการต่ อสู้โรมรันระหว่างมนุษย์จึงเกิดขึ้นด้วยเหตุนี้

จูบเปลี่ยนชีวิตสินะ “อย่าพูดเล่นได้มั้ย ฉันกลัวนะ” “ไม่ได้พูดเล่น ก็คุณสวยขนาดนี้ แถมเนื้อสาวยังหอมอีกต่างหาก กลิ่นกายของคุณคงทำให้สัตว์ป่าแถวนี้คลั่งกันเป็นแถบๆ” เหมือนที่เขากำลังคลั่งไง “ไม่ต้องกังวลหรอก ผมเป็นเจ้าของป่าแห่งนี้ ไม่มีสัตว์ตัวไหนกล้าแหยมผมหรอก เชื่อผมส ิ”