มนุษย์หมาป่า Novels & Stories

‘ได้พบกันอีกแล้วสินะ’ เพลิงที่หันไปเห็นรูปลักษณ์ที่สะดุดตาและรอยสักรูปมังกรที่คออันเป็นเอกลักษณ์ของคนที่พึ่งมาถึงก็จำเขาได้ทันทีว่าคือ คนที่เธอพึ่งไปนอนด้วยมาเมื่อคืนเธอถึงกับประหลาดใจจนต้องสบถขึ้นมาในความคิด ‘วันนี้มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย เรื่องวิ่งเข้ามาหาไม่หยุดสักที ’ แต่ก่อนที่เธอจะสติแตกกับพรหมลิขิตที่ชักนำให้เธอได้มาเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุดอีกครั้ง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็สั่งให้เธอคว้าโอกาสนี้ไว้ก่อนเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่ไม่ยอมจบสักที

นางจึงรีบตามไป หมาป่าตาขาว เป็นสำนวนที่พบบ่อยในวรรณกรรม หมายถึง คนเนรคุณ อกตัญญู มักถูกเปรียบเทียบว่าเป็นคนเนรคุณ โหดเหี้ยม ดุร้าย ไม่ยอมจดจำบุญคุณคน ทำร้ายได้แม้กระทั่งคนที่เคยช่วยเหลือตน เป็นคนจำพวกที่สมควรถูกดูถูกที่สุด อีกนัยหนึ่ง หมาป่า แทนความดุร้าย ไร้คุ ณธรรม ตาขาวแทนความตาบอด มองไม่เห็นสิ่งตรงหน้าหรือสิ่งที่ควรกระทำ รวมกันก็แทน ตาบอดและไร้มนุษยธรรม

มีบันทึกในหนังสือโบราณว่า มนุษย์หมาป่าอาศัยอยู่กลางป่าเขา ตอนกลางวันไม่ต่างจากคนปกติ ตกกลางคืนจะกลายร่างเป็นหมาป่า ไม่เพียงแต่สูญเสียความทรงจำ อารมณ์ร้าย แต่ยังชอบเข่นฆ่าเป็นนิสัย ไม่น่าแปลกใจที่ซูเหล่าซานจำพวกเขาไม่ได้ หากจำพวกเขาได้ พอตกกลางคืนต้องทำร้ายพวกเขาแน่

หมาป่าศึกคือสัตว์ร้ายยอดนักรบที่หมู่บ้านเฮยเฟิงเจาะจงฝึกขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาจำนวนคนทำศึกในป่ามีไม่เพียงพอ

สวนถูกจัดสวยงามราวกับที่นี่เป็นป่าบ้านเกิดของพวกมันจริง ๆ มีทั้งแหล่งน้ำ ต้นไม้ใหญ่ พืชพรรณอาหารเพียบพร้อม พวกมันมาอยู่ที่นี่พร้อมจ่าฝูงที่เป็นสัตว์พันธสัญญาของกู้ซีเจ๋อ โดยเยี่ยหยางเป็นคนทำพันธสัญญาให้ หมาป่าขนเพชรต่างจากหมาป่าทั่วไปโดยสิ้นเชิง มันมีสติปัญญาระ ดับสูง สามารถพูดคุยโต้ตอบกับมนุษย์ได้ถ้ามันอยากพูด เป็นสัตว์อสูรที่ต่ำกว่าสัตว์เทวะเล็กน้อย แต่สูงกว่าสัตว์อสูรทั่วไป

งขาขาวๆ นั่น แต่ยังไม่เห็นใครเลยที่ใช่ อาการแปลกประหลาดที่มาพร้อมกับสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ใคร่กระหายในรสชาติบางอย่าง รสชาติที่แสนจะคุ้นเคย หรือ ‘ฟีโรโมน’ ของเธอคนนั้นมีผลกับเขาได้จริงๆ ธรรมชาติที่สรรสร้างความต้องการของสัตว์เพศผู้ให้พึงพอใจในสัตว์เพศเมีย กลิ่นกระต ุ้นความต้องการที่ไม่สามารถบอกได้ว่าหอมหรือไม่ รู้แต่เพียงว่ากลิ่นที่ได้รับจากประสาทสัมผัสทางอารมณ์กำลังเล่นงานปั่นป่วนความรู้สึกของเขาให้กระเจิงไปด้วยภาพขาขาวๆ นั้น

ใบหน้าของฮัลค์ แฮงก์ซีดลงหลังจากที่ได้ยินเสียงของอีกคน แน่นอนว่าเขารู้ว่าคอนเนอร์ ฮีธเป็นใคร! เขาคือเจ้าแห่งหมาป่า คอนเนอร์ ฮีธเป็นบุคคลสูงสุดในทีมหมาป่าเดียวดาย ผู้ควบคุมเพียงหนึ่งเดียว

ต้นไม้จำนวนมากถูกทำลายลงสัตว์อสูรขนาดมหึมากำลังเดินออกมาจากป่า มันมีร่างคล้ายหมาป่า แต่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วลำตัวดวงตาสีแดงจับจ้องมนุษย์ทั้งหมด“หนี!”ใครบางคนตะโกน แต่ช้าเกินไปสัตว์อสูรกระโจนเข้าใส่ทันที

"ใช่เลยล่ะค่ะคุณป้า เฮียซานน่ะเจ้าพ่อคาเฟอีนของแท้ แต่จำได้นะคะว่าชอบอเมริกาโน่เย็นหรือไม่ก็เอสเปรสโซ่ช็อตไปเลย เพราะเฮียซานไม่ชอบนมวัว อันนี้ปรางจำได้ค่ะ" โถ่ แม่คุณ ...ถ้าจะจำแม่นขนาดนี้ ไม่มาเป็นแฟนเขาแทนเลยล่ะ แต่ก็ว่าไม่ได้นะ วัวเคยค้าม้าเคยขี่ ย่อมรู้ดีกว่า คนใหม่อยู่แล้ว

หล่อนอยู่กับเขา ผู้ชายคนนั้น คนที่พรากพรหมจรรย์ไปจากหล่อน คนที่ๆ หญิงสาวนึกถึงหมาป่าตัวสีดำคาดขาวนั้นก็ต้องตกใจ "ใช่เขาเป็นหมาป่า เขาเป็นหมาป่า" หญิงสาวเปรยออกมาเบาๆ ในใจรู้สึกผิดหวังเป็นที่สุด หล่อนเคยอ่านตำนานหมาป่าที่กลายร่างเป็นมนุษย์ มันเป็นสิ่งที่น่าเห ลือเชื่อ แล้วที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้น " เรามีอะไรกับหมาป่าตนนั้น " จันทร์เจ้าพูดกับตัวเองเบาๆ