รอยรักในความทรงจำ Novels & Stories

มันคือเรื่องจริงคือความจริงที่ไม่ว่าคุณอิฐจะทำร้ายฉันให้เจ็บปวดแค่ไหนฉันก็ยังรักเขาไม่เคยเปลี่ยนแต่ความรักของฉันมันเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้ฉันรู้มาตลอดฉันรู้ว่าสักวันเรื่องของฉันกับคุณอิฐยังไงก็ต้องจบลง แต่ขอเป็นฉันได้ไหมที่เป็นคนเดินจากไปเอง กลับมาที่ปัจจุบัน... คุณอิฐย ังคงตักตวงความสุขจากร่างกายของฉัน ร่างกายที่มันเป็นของเขาเพียงแค่คนเดียวรวมถึงหัวใจที่ไร้ค่าดวงนี้

กลิ่นรัญจวนหอมหวนขึ้นทุกขณะ ความทรงจำบางอย่างแทรกผ่านเข้ามาช้าๆ เมื่อได้ใกล้ชิดยิ่งรู้สึกว่านางยังคงหวานหยาดเยิ้มไปทั่วทุกส่วนดังก่อนเก่า ‘รักครั้งแรก’ คำนี้วนเวียนอยู่ในห้วงคำนึง ยามนี้เขาเหยียดยิ้มให้กับโชคชะตาที่กำลังเล่นตลกกับตนเอง ในที่สุดก็ถึงที่หมาย

ฉันรักโรแวน ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรรัก และฉันคิดว่าในวินาทีที่ฉันรู้ว่าฉันรักเขา ฉันควรจะปล่อยมือ ฉันต้องการอนาคตกับเขา แต่ฉันจะต่อสู้กับความทรงจำเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เขาเคยทำร้ายฉันได้อย่างไร? ฉันสามารถให้อภัยได้ แต่ฉันไม่แน่ใจเลยว่าฉันจะลืมได้หรือเปล่า และนั่นแหละคือปัญหา ฉันเช ื่อว่าความเจ็บปวดในอดีตและความทรงจำเหล่านั้นจะดึงเรากลับไปทุกครั้งที่เราพยายามก้าวไปข้างหน้า

“นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงรักนายไม่ได้? เพราะทุกครั้งที่ฉันเห็นนาย ฉันจะนึกถึงคุณย่า ฉันเจ็บปวดมาก ได้โปรดอย่ามาปรากฏตัวในโลกของฉันอีกเลย ขอร้องล่ะ อย่าทำให้ฉันต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกเลย” ฉันหลับตาลง พยายามลบความทรงจำอันแสนเจ็บปวดเหล่านั้นออกจากหัว แต่ทุกครั้ งที่พยายาม มันกลับยิ่งฝังลึกลงไปในใจมากขึ้น

ความทรงจำที่พยายามหลีกเลี่ยงมาโดยตลอดกลับถาโถมเข้ามา ความทรงจำที่เต็มไปด้วยความหวานชื่น ในวันที่ฉันกับไอเดนยังรักกันมาก วันที่เหมือนว่าไม่มีอะไรจะมาพรากเราจากกันได้

คำว่า ‘รักแรก’ เผลอผุดขึ้นมาในหัวกี่ครั้ง มันก็ยังทำให้เขารู้สึกจี๊ดๆ ตรงอกซ้าย เขาเองก็เคยมีความรักหอมหวาน หากแต่ตอนนี้ทุกอย่างเหลือไว้เพียง ‘แผลเป็น’ แผลเป็นที่ไม่มีวันหาย ต่อให้ถูกสะกิดกี่ครั้ง มันก็ยังคงเจ็บอยู่ดี ครืด ครืด

บนตัวเธอเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น มีทั้งรอยเล็กๆ และรอยใหญ่ มันมาจากฝีมือพวกเขาทั้งนั้น “ฉันอยากลืมเหมือนกัน ความทรงจำพวกนั้นทำให้ฉันทรมานมาก แต่รอยแผลและความเจ็บตามจุดต่างๆ บอกฉันว่าห้ามลืมเด็ดขาด”

เรื่องบางเรื่องต้องใช้ความเข้าใจอย่างมากถึงจะผ่านมันไปได้ คนบางคนผ่านมาเพื่อให้เราได้รักหรือมีความสัมพันธ์กันชั่วคราวให้หัวใจได้กระชุ่มกระชวย และบางคนก็เข้ามาฝากรอยแผลเอาไว้ให้เรารู้สึกเจ็บแปลบทุกครั้งที่นึกถึง แต่สุดท้ายเวลาจะทำให้เราเจ็บปวดน้อยลงจนเหลือเพียงรอยแผล จาง ๆ ในความทรงจำเท่านั้น. ป.ล. ส่วนใครที่สงสัยว่าสุดท้ายแล้วจินตนาการที่ผมคิดเอาไว้ในการพาฝ้ายเข้าสู่เส้นทางเสียวตามรสนิยมทางเพศของผมจะเกิดขึ้นหรือไม่และอย่างไรนั้น เอาไว้ผมจะกลับมาเล่าต่อในโอกาสต่อไปครับ

และรอยมือที่บีบเค้น มันเด่นชัดดุจดอกเหมยบานสะพรั่งบนหิมะขาว ฟ้องถึงความป่าเถื่อนและเร่าร้อนของบทรักเมื่อคืนวาน บัดซบ... ม่อซางยกมือขึ้นกุมขมับ ความทรงจำเมื่อคืนไหลบ่าย้อนกลับมาในหัวเป็นฉากๆ กลิ่นคาวโลกีย์ที่ยังลอยอบอวลในอากาศตอกย้ำความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธ

ฉันรู้สึกถึงรอยร้าว คำโกหก ความทรงจำ บางที... อาจเป็นความลับ