ราชวงศ์/ขุนนาง

หรงลี่หนีออกจากจวนหลังวางยาพี่สาว พลั้งมือฆ่ามารดาตามคำสั่งที่มีแต่นางได้ยินเพียงผู้เดียว คิดปลิดชีพตนเพื่อไถ่โทษ แต่ในจังหวะสุดท้ายของชีวิตเสียงนั้นยังไม่ปล่อยให้หรงลี่มีอิสระ เพราะฉะนั้นจนกว่าจะตามหาเจ้าของเสียงนั้นพบนางเปลี่ยนใจขอไม่ตาย

อ๋องตูชานเฟิงสบถใส่ข้าว่าเป็นชายาอัปลักษณ์ ขับไล่ข้า ฮองเฮาและองค์ชายน้อยออกจากวังแล้วอยู่เคียงข้างฮ่องเต้ทรราช ข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า บังคับจัดแจงทุกอย่าง ข้าชังน้ำหน้าเขานัก

เพราะข้าอ้วนท่านอ๋องเลยไม่อยากแต่งกับข้าใช่ไหม เรียกข้าหญิงอ้วนข้ายอมตายเสียดีกว่า

อืม…ของขาดมานานหลายปีอยู่ ปกติไม่กินมั่วซั่วน่ะ ไม่กินของไม่ดี…ไม่กินซ้ำ แต่ถ้าถูกใจก็จะซ้ำถี่ๆ

นางถูกส่งมาอภิเษกเชื่อมสัมพันธ์เผ่าสวรรค์กับเผ่าปีศาจ เป็นชายาขององค์ไท่จื่อผู้เย็นชา เขาเย็นชาไร้ความรู้สึกหรือรังเกียจที่นางเป็นปีศาจกันแน่? นางรู้ว่าตนนั้นไม่เป็นที่ต้องการ ด้วยการแต่งงานปราศจากหัวใจรัก ทว่ารักนั้นสำคัญไฉน มาแล้วก็จะอยู่ให้จงได้โดยไม่หวั่นเกรง

ในวังวนแห่งอำนาจและการล้างแค้น ท่ามกลางความมืดมิดของเล่ห์เหลี่ยมกลโกง ดอกเหมยบริสุทธิ์จะบานสะพรั่ง พร้อมนำแสงแห่งความจริงกลับคืนมา และร้อยเรียงหัวใจสองดวงให้เป็นหนึ่งเดียว...

เมื่อเธอต้องฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างคุณหนูสามซึ่งกำลังจะแขวนป้ายออกรับแขกอย่างเช่นหญิงคณิกา เธอจะยอมให้เป็นเช่นนั้นได้หรือ ไหนไหนจะขายก็ต้องขายให้ได้ราคาและต้องได้คนที่คู่ควร หากจำเป็นจะต้องยั่ว นางก็จะยั่วยวนจนได้ดี สาวสวยนักศึกษาเพิ่งจวิ่งหนีจนโดนรถชนโดยไม่รู้ตัว เธอฟื้นตื่นแล้วพบว่ามาอยู่ในร่างของไป่เหลียนฮวา คุณหนูสามสกุลไป่ ซึ่งบิดาต้องโทษจนหญิงสาวในสกุลโดนจับมาอยู่ในหอเริงรมย์ด้วยกันทั้งหมด พี่สาวและน้องสาวของไป่เหลียนฮวาออกแขวนป้ายเช่นหญิงคณิกาแล้ว คนต่อไปก็คือนาง แต่นางจะยอมให้เป็นเช่นนั้นได้หรือ หญิงสาวอันมีเสน่ห์อย่างนางจะขายแบบปกติได้อย่างไร นั่นมันธรรมดาเกินไป นางจึงเสนอให้ผู้ดูแลจัดงานประมูลดอกบัวขาว เพื่อเรียกราคาให้สูงที่สุด และเลือกชายที่มีไหวพริบ อย่างน้อยก็ขอให้นางได้มีโอกาสเลือกบ้าง โดยนางต้องคิดหาการแสดงสุดเร้าใจและยั่วยวนสุดชีวิตถึงห้ารอบ ผู้ใดจะคาดคิดว่า ผู้ที่ให้ราคามากที่สุดคือ องค์ชายรัชทายาท นางจึงต้องทั้งบดทั้งยั่ว เพื่อให้เขาหลงใหลในตัวนาง ขอเพียงให้ชีวิตนี้ของนางอยู่ในห้วงฝันกับเขาให้นานที่สุด นั่นน่าจะเป็นความสุขที่สุดหลังจากฟื้นตื่นมา

เมื่อเพื่อนรักที่ไว้ใจแอบทรยศคบกับชายที่ตนรัก และชายที่ตนรักกลับรังเกียจตนจนไม่แม้แต่จะแตะต้องเนื้อตัวเธอ สิ่งที่เธอทำได้คือต่างคนต่างอยู่ แต่ในวังหลังแห่งนี้เธอจะทำอย่างนั้นได้จริงหรือ?

“เปิดปาก ใช้ลิ้นกับข้าหลานเอ๋อร์” “ทะ ท่านบอกว่าข้าจะไม่เสียพรหมจรรย์” ร่างเล็กสัมผัสท่อนเนื้ออุ่นทาบตรงหน้าท้อง ใหญ่โตร้อนผ่าวจนน่าหวาดหวั่น ดวงตารีดั่งหงส์ก้มมองใบหน้าคมเข้มชินอ๋องระยะใกล้จนมองเห็นความปรารถนาทั้งหมด “เจ้ายังไม่เสีย นอกเสียจากว่าเจ้ายินยอม หลานเอ๋อร์ของข้า” มือแกร่งกดท้ายทอยเล็กลงส่งลิ้นแย้มริมฝีปากเล็กสอดใส่ลิ้นสากเข้าโพรงปากกวาดไล้ เซาะไรฟัน เสาะหาบางอย่างถ้วนทั่ว มือลูบแผ่นหลังอ่อนนุ่มเลื่อนลงสะโพกกดให้หญิงด้านบนรับรู้แรงกระหายแห่งราคะมากล้น “ข้าต้องการเจ้ามานาน เจ้าเองก็รู้หลานเอ๋อร์” “ข้ารู้ แต่ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น อื้อ อา ท่าน อ่า” ........................... หญิงคณิกา กับ อ๋องสูงศักดิ์ ขายข่าวไม่ขายตัว ทว่าในที่สุดนางก็ตกเป็นของเขาจนได้

อัจฉริยะทางการแพทย์ยุคปัจจุบันเดินทางข้ามผ่านเวลากลายมาเป็นพระชายาอ๋องผู้ถูกทอดทิ้ง แม้แต่ลูกชายของตนยังถูกเรียกว่าลูกนอกสมรส! จ้าวสงครามที่สองขาพิการรังเกียจนางเยี่ยงมด แม้แต่การอยู่การกินของนางก็แสนระกำลำบาก! ดีที่นางมีมืออันวิเศษของหมออัจฉริยะ และพรแห่งห้วงเวลาอยู่ ถูกคนรับใช้ดูหมิ่น ก็ทำให้ตาบอดเสียเลย! พวกนางรับใช้ แม่นมรังแก ก็ตัดเส้นเอ็นข้อมือเสียให้! สามีขี้เผด็จการ ก็แขวนเขาไว้บนต้นไม้ซะสิ! หลิงอวี๋ถลกแขนเสื้อขึ้น ทำเสียจนตำหนักอ๋องอี้วุ่นวาย! อาศัยมือวิเศษคู่นั้นที่ช่วยชีวิตท่านเสนาบดี ช่วยชีวิตไทเฮา... ! ชนะใจชายหนุ่มผู้มากยศมั่งคั่งทั้งหลาย ในที่สุด นางก็ถูกสามีจ้าวสงครามต้อนจนมุมเสียได้ “ขโมยทั้งร่างกายทั้งหัวใจข้า ยังคิดที่จะหนีไปให้ไร้ร่องรอยอีกรึ?”