ลักพาตัว Novels & Stories

ชายหนุ่มบอกแค่นั้นก็ก้าวขึ้นมาบนเตียง ซึ่งยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะพลิกตัวหนี เขากฺจับข้อเท้าทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ แล้วจัดการจับแยกออกจากกันอย่างรวดเร็ว “กรี๊ด! ปล่อยขาฉันนะ” “ปากดีท้าทายเองไม่ใช่เหรอ คิดว่าจะหนีไปง่ายๆ หรือไง บอกเลยอย่าฝัน”

"ครับ" เลขาจางรีบให้บอดี้การ์ดสามคนพาผู้ร้ายลักพาตัวทั้งสามเข้ามา สามผู้ร้ายลักพาตัวถูกมัดและกดตรงหน้าป๋อซือเหยียน ป๋อซือเหยียนจําใบหน้าของทั้งสามคนนี้ได้ สีหน้าเขาก็เย็นชา:"คุณจับพวกมันได้แล้ว?"

ร่างเล็กที่หายใจเหนื่อยหอบ ภายในอกเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ถูกจับพลิกกายให้นอนหงาย ขาเรียวที่ยังคงสั่นเทาถูกยกขึ้นพาดบนบ่ากว้างทั้งสองข้าง จนปลายเท้าชี้ขึ้นด้านบนผนังรถม้า ช่องทางรักที่ยังคงเต้นตุบตุบ ถูกความร้อนผ่าวแข็งขึงบดเบียดเสียดแทงเข้ามาเติมเต็มอีกครั้ง มือหนา สากเอื้อมขึ้นไปคลึงเคล้นหน้าอกอวบอิ่มที่กำลังกระเพื้อมไหว "ลืมตาขึ้น ซูจือหลิง ลืมตามองว่าข้ากำลังทำสิ่งใดอยู่ในกายเจ้า อ่าาาส์~"

ชาร์ล็อตพยายามขยับแขนขาแต่ก็ไม่เป็นผล ตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนพื้นโดยที่มือกับขาของเธอถูกมัดไว้ เธอพยายามสงบสติอารมณ์ลง และพูดว่า “นายกล้าที่จะทำกับฉันแบบนี้เหรอ ฮะ วิกเตอร์ รัทเทอร์ฟอร์ด? ดูเหมือนว่านายจะลืมสิ่งที่แซคคารีทำกับนายเมื่อวันก่อนไปนะ นายต้องการให้ฉันเตือ นความทรงจำของนายอีกครั้งไหม? กล้าดียังไงมาลักพาตัวฉัน!”

บนตัวเธอมีแต่แผลเก่าที่ยังไม่ทันหายดีก็มีแผลใหม่เพิ่มขึ้นมา รอยฟกช้ำดำเขียวเต็มไปหมดจนปกปิดไว้ไม่มิด เธออยากหนี แต่ก็หนีไม่พ้น ผู้ชายคนนั้นจับตาดูเธออย่างไม่คลาดสายตา ยึดข้าวของทั้งหมดที่เธอมี และขู่ว่าถ้ากล้าหนีจะหักขาเธอทิ้ง

บัวบูชากรีดร้องเสียงหลงเมื่อถูกกดร่างลงบนพื้น หลังจากดิ้นหนีไม่พ้น คนกักขฬะไม่สนว่าจะเป็นที่ไหน เพราะรอโอกาสนี้มานานแล้ว ยังไงวันนี้ก็ต้องเผด็จศึกลูกเลี้ยงสาวให้จงได้ “ปล่อยนะ”

135 : พวกลักพาตัวเด็กและสตรี ตามงานเทศกาลไปขาย ครึ่งชั่วยามต่อมา

ตอนที่ 39 มีอารมณ์กับโจร ทันทีที่คำว่า ‘ลักพาตัว’ หลุดจากริมฝีปากของชายปริศนา พาขวัญยังไม่ทันได้ร้อง เขาก็ยกม้วนเทปขึ้นกดแน่นปิดปากเธอทันที ก่อนสายเทปจะพันรอบข้อมือเล็ก มัดแน่นจนเธอขยับไม่ได้ “อื้อ!” เสียงอู้อี้ลอดออกจากลำคอ มือเล็กพยายามดิ้นหนีแต่ก็ไร้ผล

เสียงของเขาราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจกดขี่ เพลงผ้ากัดริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้เสียงสั่น เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่เพียงแค่ 'เงิน' แต่มันคือ พันธนาการ ที่จะผูกมัดเธอให้ตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ "เก็บของซะ เธอต้องย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของฉันตอนนี้"

ร่างบางถูกยัดเข้าภายในรถคันหรูโดยไม่ทันตั้งตัว เด็กสาวพยายามเปิดประตูเพื่อลงจากรถแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อประตูรถถูกล็อกอย่างรวดเร็วด้วยฝีมือของชายหนุ่ม "เดี๋ยวก่อนคุณจะพาหนูไปไหน หนูจะกลับบ้าน" ร่างบางเริ่มโวยวายขึ้นเสียงดังเมื่อรู้สึกว่าโดนกระทำเกินกว่าเหตุ ซึ่งมันไม ่ต่างจากการลักพาตัวเลยแม้แต่น้อย