ลักพาตัว Novels & Stories

ปากหยักลึกร้อนรุ่มทาบทับลงมาตรงซอกคอหอมกรุ่นแล้วทำให้คนตัวเล็กสะดุ้ง หวีดร้องเสียงหลง “อ๊ายยย!” ไอรดาเริ่มได้สติหลังจากถูกเขาจับปอกเปลือกจนเหลือแต่ร่างขาวโพลน หญิงสาวพยายามดิ้นรนผลักเขาออก แต่ว่าเธออยู่ในท่วงท่าที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ

“พี่ใหญ่มันไม่ใช่ลาขอรับ” “อ้าวหากมันไม่ใช่ลา แล้วคืออะไรก็เห็น ๆ อยู่ว่ามันเป็นลา” “มันคือล่อขอรับ ล่อคือลูกที่เกิดจากลาและม้าผสมพันธุ์กัน เจ้านี่ยังเล็กยังไม่โตแต่แข็งแรงมาก ที่สำคัญมันแข็งแรงและอดทนได้ดีกว่าลาแถมมันยังวิ่งเร็วด้วยนะขอรับ”

“อย่ามาโกหก ลูกหล่อนทำผิด หล่อนยังจะปกป้องอีกหรือ” “ลูกฉันไม่ได้ทำอะไรผิดอย่ามาปรักปรำ” “ฉันไม่ได้ปรักปรำแต่มีหลักฐาน ตำรวจจับคนร้ายที่ลักพาตัวหยางเยว่ได้แล้วและมันซัดทอดว่าลูกสาวหล่อนเป็นคนว่าจ้าง”

ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยพลางลอบกลืนน้ำลาย "เออ... จับใส่เสื้อผ้าแล้วลากคอมันไปทั้งผัวทั้งเมียเนี่ยแหละ เอาไปให้เสี่ยตัดสินใจที่ท่าเรือ"

หมิงซีขยับตัวอย่างหวาดกลัว แต่พบว่ามือและเท้าของเธอถูกมัดไว้กับเก้าอี้ เธอขยับตัวไม่ได้เลย เธอจ้องไปที่ซ่งซินอย่างระมัดระวัง "การลักพาตัวเป็นสิ่งผิดกฎหมาย คุณบ้าไปแล้วเหรอ" "ปะ ปะ ปะ-"

พีทษรุทตาลุกโพลงด้วยโทสะ รีบกดโทรศัพท์หาอัตรเดชทันที “ เฮ๊ยเดชเหรอ ข้าเองมีเรื่องให้ช่วยด่วน น้องดาวลักพาตัวลูกข้าว่ะ อืม อืมแกให้ข้าทำไง โอเคเดี๋ยวข้าโทรหาเค้าตอนนี้แหละ” ดาวิกายิ้มกับแผนการชั่วร้ายดำเนินอย่างราบรื่น ยังจำได้ว่าเมื่อเดินทางกลับจากอังกฤษความ� �กรธแค้นที่ถูกพีทษรุทปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยทำให้เธอคิดแผนแก้แค้นอดีตคู่หมั้น ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนสาวทำให้เธอลักพาตัวลูกๆ ของชายหนุ่มไปซ่อนตัวที่คอนโดเพื่อนสาวยัยกิ๊ฟ

วูบหนึ่งที่หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ คล้ายตกอยู่ในภวังค์ของนัยน์ตาสีมรกตคู่นั้นแต่ก็ต้องรีบปรับสีหน้าเป็นนิ่งเฉย ทั้ง ๆ หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมา เผลอบีบมือตัวเองแน่นเพื่อลดความประหม่า ไม่ว่าจะเจอกันกี่ครั้งต่อกี่ครั้งรอยด์ แมคคาร์นิค มาเฟียหนุ่มวัยสามสิบเอ็ดปี เจ้า ของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับโลกและเจ้าของสัมปทานเหมืองเพชรและเหมืองพลอยที่ใหญ่ที่สุดในรัสเซียก็ยังมีอิทธิพลกับหัวใจเธอเสมอ

สร้อยสีเงินเส้นบางส่องแสงวิบวับ ตรงปลายมีล็อตเก็ตเล็กๆ เขาคลิกเปิดพบรูปหญิงวัยกลางคนผมยาวดำสนิท วงหน้ามีส่วนคล้ายหญิงสาวที่เพิ่งจากไป ‘อืม! มีตัวประกันแล้ว’ ธาราผุดลุกผุดนั่งอยู่หลายครั้งที่ชานหน้าบ้าน พันดาวบอกว่าจะไปขี่ม้าเล่นแถวน้ำตก หายไปตั้งนานยังไม่เห็นกลับม า

ไม่อาจเห็นตัวคนที่พามา ทั้งยังเป็นการพรางตัวชั้นยอดที่ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นร่างที่ดิ้นขลุกขลัก และพยายามร้องขอความช่วยเหลือในรถคันนั้น ลักพาตัว! ศุภิสราใจหายวาบ ลักไปทำอะไร คำถามนั้นยิ่งหนัก เพราะที่คิดได้มีแต่ทางร้ายทั้งสิ้น ในข่าวหนังสือพิมพ์ก็มีให้เห็นแทบทุกว ัน ผู้ร้ายดักจับตัวไปเรียกค่าไถ่ ปล้นชิงทรัพย์ ข่มขืน หรือแม้แต่... ฆ่า ข้อสุดท้ายทำให้เธอหวาดผวาจนขนลุกขนพอง แล้วเธอจะเข้าข้อไหนเล่า หากไม่ว่าจะข้อไหนก็ล้วนน่าหวาดเกรงทั้งสิ้น พวกมันทำคนเดียวหรือทำเป็นแก๊งค์ แล้วมันกำลังจะพาเธอไปไหนก็ไม่รู้ หญิงสาวคิดสะระตะ

5 [ภาขวัญ] ลักพาตัว "พี่พายุ อะ อ้าวพี่หมอก" "ขอโทษนะภาขวัญ" "อื้อ~"