ลางสังหรณ์ Novels & Stories

ทว่าขณะที่บทพิศวาสกำลังดำเนินไปอย่างเร่าร้อนจนจะเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้ว เควินก็ดันเงยขึ้นมาเห็นภาพหลอน โดยเห็นหน้าคนใต้ร่างที่กำลังจะเผด็จศึกเป็นสาวไทยคนที่รออยู่ที่บ้าน แถมคุณเธอยังพึมพำน้ำเสียงแหบพร่าออกมาย้ำให้ได้ยินเข้าไปอีก “ฉันชื่อราเชล...ไม่ได้ชื่อชายา ฉันได้ยิน คุณเรียกชื่อนี้อยู่ตลอดเวลา ฉันคิดว่าคุณคงฟังผิดไปแน่ๆ”

พิมพ์จันทร์ตรงเข้าทำร้ายดาวเหนือแต่ถูกติณห์ขวางเอาไว้ “พอเถอะครับ จะทุบตีทำร้ายอะไรกันนักหนา” “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณไม่ทราบ” พิมพ์จันทร์ตวาดลั่น ติณห์คือคนที่ทำให้แผนการของเธอล่มไม่เป็นท่า เสี่ยศักดิ์ที่ประมูลได้เครื่องเพชรหาว่าเธอหลอกลวง เมื่อดาวเหนือหายตัวไป สรุปว่าเธอชว ดเงินก้อนใหญ่เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา

ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส ลมหายใจของเขาคือการแก้แค้น...และเธอต้องรับโทษทัณฑ์แทนพี่ชาย เฮเดน เจคอป

ลือนลาง ภาพมายาค่อยๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ภาพค่ายกลวงกลมซ้อนกันถึงห้าชั้น หมุนวนอย่างเชื่องช้าและเป็นระเบียบ ตรงกึ่งกลางเป็นจุดแสงเรืองรองที่เลือนลาง คล้ายดวงตาของอสูรที่กำลังหลับใหล ปล่อยคลื่นพลังบางเบาแผ่กระจายออกมาโดยรอบ เหล่าศิษย์ต่างเบิกตากว้างด้วยความตื่นต ะลึงและประหลาดใจ

ให้ความจริงในดวงใจเปิดเปลือยต่อแสงจันทร์ วิญญาณร่ำไห้จะฟัง และน้ำตาแห่งมันจักไหล กลั่นเป็นหยาดแก้วสีแดงฉาน นั่นคือ “แซงกวิส เทียร์” แต่จงระวังเถิด… เสียงสะอื้นต้องห้ามจักก้องกังวาน หากเจ้าขยับปากเอื้อนวาจา หรือหันไปมองทิศแห่งเสียงนั้น

เธออธิบายเพิ่มเต็ม “แต่จากที่ฉันรู้ว่า กลิ่นของดอกลำโพงและกลิ่นของกำยานดอกจันทราหลับนั้นเมื่อผสมผสานกันจะทำให้เกิดเป็นกลิ่นพิษ...ชื่อว่า...อัญเชิญมัจจุราช หากสูดดมไปนานๆ จะทำให้หมดสติและเสียชีวิตได้ อันนี้คุณหนูชิงเหยียนก็ทราบด้วยหรือเปล่าคะ?”

แต่ฉันไม่ยักจะเห็นว่ามันดูคล้ายสิงโตตรงไหนเลยแฮะ ถ้ามองภาพรวมมันก็คือดาวอ่ะ เอียงซ้ายเอียงขวาตีลังกายังไงก็ดาวเฉยๆ - -* “หืม...แล้วลาซารู้ได้ไงหรอว่านี่คือดาวสิงโตอ่ะ” “ไม่เห็นจะยากตรงไหน ก็...” “เรกิวลุส (REGULUS)”

ขันทีคนสนิทรีบคุกเข่าโขกศีรษะให้หลินเฟิงเหมียน ฮองเฮาทอดพระเนตรมองสตรีร่างบางที่ยืนกางพัดจีบยิ้มกริ่มอยู่กลางตำหนัก ความชิงชังที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความหวาดผวาและยำเกรงอย่างลึกซึ้ง สตรีนางนี้ไม่เพียงแต่ทำนายอัคคีภัยได้ แต่นางยังสามารถมองเห็น ‘ลมดับสูญ’ และ ‘ไอพิษ’ ที่ไม่มีผู้ใดมองเห็นได้อีก หากตั้งตัวเป็นศัตรูกับนางต่อไป วังหลังแห่งนี้คงไม่มีวันสงบสุขเป็นแน่

คนตัวโตครวญคราง "มันร้อน เห็นมั้ยคะ" ลีลาบ่น ขณะดึงมือของชายหนุ่มมาดู และได้เห็นว่าปลายนิ้วนั้นแดงเพราะความร้อนจัดที่สัมผัส โดน หากยังไม่ถึงกับพอง เธอพึ่งเอาของทอดขึ้นจากกระทะแท้ๆ อยู่ๆ เมฆฉานก็เดินมาหยิบเสียเฉยๆ จะเตือนก็ไม่ทัน

เสียงทรงอำนาจของซวี่เทียนผู้เป็นบิดาดังขึ้น ชายชราก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับถาดกระเบื้องเคลือบที่บรรจุน้ำแกงสมุนไพรควันฉุยวางลงบนโต๊ะเคียง “หยางเอ๋อร์ ซิงเอ๋อร์ พ่อตรวจดูศิลาพยากรณ์บรรพชนเมื่อครู่แล้ว ตัวอักษรสีทองที่ผุดขึ้นมาแท้จริงแล้วคือค่ายกลสะกด การปะทุของเ นตรธรณีหาใช่ภัยพิบัติจากศัตรูภายนอก ทว่ามันคือบททดสอบสุดท้ายที่บรรพชนทิ้งไว้เพื่อตื่นรู้ พลังในตัวของอวิ๋นเช่อและซินเยวี่ยต่างหาก”