Novel & Cerita ลางสังหรณ์

ปรัชญา:สงสัยชักเว่าอยู่มั้ง เปลวเพลิง:อ่านไม่ตอบเหี้ยไรกูเพิ่งกดเข้ามาอ่าน เวทย์:ก็มันขึ้นว่ามึงเห็นแล้ว เปลวเพลิง:สงสัยมีเด็กแอบดูหนังโป๊มั้ง มายาวีกดหยุดวิดีโอทันทีที่เห็นประโยคนั้นของเปลวเพลิงเด้งขึ้น เธอรีบกดออกจากแชทแล้วก้มลงไปมองมือตัวเองที่เข้าไปอ ยู่ด้านในกางเกงชั้นในลูบวนอยู่บนเนินเนื้อที่เริ่มเปียกแฉะแล้ว

กฤษณ์ถาม พลางดวงตาคมเข้มก็จ้องสำรวจใบหน้างดงามเขม็ง สายตาฉลาดรู้ฉลาดพูดของเธอทำให้เขาสับสนปนหวั่นไหว หรือเธอคนนี้จะเป็น ‘ฆาตกร’ ทว่าสายตาของเธอที่มองลงที่บั้นเอวของเขาก็คือคำตอบโดยที่เธอไม่ต้องพูดออกมา เพราะซองปืนที่เหน็บเอาไว้พร้อมตราสัญลักษณ์ของเจ้าหน้าท ี่มันฟ้องตัวตนของเขาอย่างชัดเจนอยู่แล้ว “คุณมาทำอะไรที่วัด นี่มันดึกมากแล้วนะ” กฤษณ์ถามอีกครั้งและครั้งนี้เขาต้องได้คำตอบเป็นคำพูดของเธอ ไม่ใช่สายตาที่มองตรงมาที่เขาอย่างขำขันอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลานั้น “มาให้ข้าวหมาคะ”

ใส่ชุดแบบนี้มารับเขา ​หล่อนสวมบอดี้สูทสีดำซีทรู มีลูกไม้ประดับไว้ตรงยอดถัน และตรงเป้านาง เธอแต่งหน้าด้วย...ทาลิปสติกสีแดง มันทำให้หน้าเธอดูสวยเซ็กซี่ กลิ่นน้ำหอมนั่น...มันคือกลิ่นที่เขาห้ามเธอใช้ พอเธอใช้แล้วมันก็ทำให้เขาอารมณ์พุ่งปรี๊ด เพียงแค่ได้กลิ่น

ไม่พบอาวุธที่ฆาตกรใช้สังหารเหยื่อ ในขณะที่อานนท์กำลังวิเคราะห์รูปคดีมารศรีกับจืดก็เพิ่งจับจองที่นั่งหน้าลานแสดงรอชมลิเกคณะดวงชีวันได้ ขวัญอยุธยาได้ด้วยความสามารถเฉพาะตัวที่สำอางยังทึ่ง สามสาวต่างวัยนั่งฟังเสียงปี่พาทย์บรรเลงเพลงโหมโรงบูชาเทพยดา ครูบาอาจารย์� �ึ่งชาวลิเกถือเป็นการอัญเชิญท่านเหล่านั้นมาปกปักรักษาอำนวยความสำเร็จให้กับการแสดง อีกประโยชน์ถือเป็นการอุ่นโรงและเป็นสัญญาณเตือนว่าใกล้ถึงเวลาแสดงให้ชาวคณะเตรียมตัวให้พร้อมและยังเป็นการแจ้งให้คนดูที่อยู่ใกล้ไกลทราบว่าลิเกจะเริ่มแสดงในไม่กี่นาทีข้างหน้า

เหยียนเฉิงอวี่หลับตาถอนหายใจออกมา ‘เงา’ คือความมืดที่เกิดจากความชั่วร้ายในใจเขา สั่งสมกันมานานนับพันๆ ปี ก่อให้เกิดเป็นรูปลักษณ์ที่ไม่ต่างไปจากมนุษย์ เพียงแต่เขาไม่ใช่มนุษย์แต่คล้ายดังวิญญาณ เป็นอสูรแห่งเงามายาที่สามารถครอบงำจิตใจของคนที่มีความคิดดำมืด ให้หลงวนแล ะทำตามสิ่งที่ ‘เงา’ บงการ เขารู้ว่าตัวเขาถูกล่อลวงโดยง่าย ดังนั้นจึงจงใจใช้แผนเดียวกันนี้กับเงา ในสถานการณ์นี้หวั่นเยว่คือตัวเลือกที่เขามี ดังนั้นจึงจงใจส่งหญิงสาวให้เงาของตน

มีที่ติ หากไม่ใช่เพราะลางสังหรณ์ในใจของซินเหยากระตุกขึ้นอย่างแผ่วเบาในวินาทีนั้น ปลายนิ้วเรียวของเธอชะงักเล็กน้อย ก่อนที่แววตาอำพันจะเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นวูบหนึ่ง ดวงตาพยากรณ์ปรากฏแสงบางเบาขึ้นในชั่วพริบตา ซินเหยาไม่พูดอะไรเธอเพียงปรายตามองทั้งสามคน ขณะยกถ้วย ชาขึ้นจิบอย่างสงบ ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แม่บ้านคนสุดท้ายทางด้านขวาหญิงวัยกลางคนที่ทำท่าเรียบร้อยแต่พลังงานรอบตัวกลับขุ่นมัวและสกปรกผิดปกติ เธอมองเพียงครั้งเดียวก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่บริสุทธิ์

จ้าวตงหยางนับนิ้วคำนวนดวงชะตาต่อสตรีลึกลับผู้มีด้ายแดง ทั้งเขย่ากระดองเต่าพยากรณ์เหรียญ มองท้องฟ้าหาอะไรบางสิ่ง และนับนิ้วคำนวนอีกครั้ง จนเฉิงวั่งซูและสตรีเลอโฉม ถึงกับมองหน้ากันด้วยความไม่เข้าใจ “จ้าวตงหยาง เจ้าได้อะไรบ้างรึยัง ฟัาเริ่มมืดแล้วนะ ข้าอยากกลับแล้ว” “ รอสักครู่ ข้าอยากเห็นแสงดาว”

พรางพิษ EP 1 แสนชัง ___________ กลุ่มควันสีเทาปนดำ พวยพุ่งออกจากปากปล่องเมรุภายในวัดดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงฯ สมัตถ์ โสภณวิชญ์ มองตามกลุ่มควันแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ ดวงตาแดงก่ำนั้นแทนคำบอกเล่าถึงความเศร้าที่อยู่ภายใน หกเดือนที่แล้วเขาเสียมารดาไปอย่างไม่มีวันหวนก

“อืม… ไม่รู้ว่ามึงรู้จักไหม เดี๋ยวเขาไปมึงก็รู้เอง” [1] doppelgänger คือ “เงาคู่”, “ตัวแทนจากโลกวิญญาณ”, หรือ “ลางร้าย” หากใครเห็น doppelgänger ของตัวเอง จะหมายถึงลางไม่ดี หรือความตายที่ใกล้เข้ามา

ขมวดคิ้วสงสัย "ป้าจะซื้อคอนโดที่อยู่ติดกับห้องของไคเรน แล้วให้หนูณิชย้ายเข้าไปอยู่ที่นั่น แล้วทีนี้หนูณิชก็พยายามเข้าหาไคเรนและทำตัวตีสนิทกับไคเรนให้ไคเรนมาสนใจในตัวหนูให้ได้ ถ้าหนูทำให้ไคเรนหันมาสนใจในตัวหนูได้ ไม่ว่าหนูอยากได้อะไรป้าจะให้หนูตามที่หนูขอ"