ลูกหนี้ Novels & Stories

เธอยิ้มบางๆ แต่ภายในใจขมขื่นเมื่อคิดว่าตัวเองต้องใช้ร่างกายปลดหนี้บนเตียง “อืม” . . . . . . . . . . . . . . . บ้านยุพาวรรณ “ตอนนี้หนี้ของเธอก็ครบสัญญาที่จะต้องจ่ายแล้วนะ” ยุพาวรรณ เจ้าหนี้เงินกู้เอ่ยกับ กมลรัตน์ ที่เป็นลูกหนี้ของตัวเองที่นั่งอยู่ตรงหน้า

คำว่าลูกหนี้ที่ได้ยิน ทำให้คนฟังแอบจี๊ดในอก น้ำท่วมปากพูดไม่ออกในที่สุด แต่ก็ยังเถียงแบบน้ำขุ่นๆ “อย่ามาว่าฉันเป็นลูกหนี้นายนะ พ่อกับแม่นายเป็นคนช่วยเรื่องเงิน ถ้าให้คิดนั่นคือคนที่เป็นเจ้าหนี้ฉันอย่างแท้จริง ไม่ใช่นาย ขี้ตู่”

บทที่ 7 จดหมายฉบับนี้เป็นจดหมายการขอความเมตตาจากลูกหนี้วัยชราผู้ล่วงลับอย่างดิฉัน หนี้ที่อนันตกาลติดค้างเอาไว้กับอีเมอร์สันจำนวนกว่าสามล้านบาท ดิฉันคงไม่มีโอกาสได้ชดใช้ให้อีกแล้ว และก็ไม่อาจจะโยนหนี้ก้อนใหญ่นี้ให้กับหลานสาวที่พึ่งจะจบมอหกอย่างมิรินได้ ดิฉันจึงอยากจ

"กล้ามากนะที่พูดแบบนี้กับผม ลืมแล้วเหรอว่าฐานะคุณคืออะไร แล้วมีหน้าที่ทำอะไร!" "ฉันไม่เคยลืมหรอกค่ะว่าฉันเป็นลูกหนี้ของคุณ คุณ นั่นแหละที่ลืมสถานะของตัวเอง คุณเป็นเจ้าหนี้ไม่ใช่เจ้าชีวิตฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้"

และตอนนี้กำลังมีคนมาเสนอเงินที่ว่านั้น แต่เธอกลับรู้สึกสับสนและลังเล ใช่…ถ้าเธอมีเงินคืนเขาก็จบ! เมื่อไม่มีสถานะลูกหนี้ - เจ้าหนี้ ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็เป็นศูนย์ และนั่นหมายถึงเธอจะไม่ได้เจอมาเฟียคริสอีกต่อไป “ค่ะ ตกลง”

“แต่เค้าเป็นหนี้ป้าของแก อาจจะไม่มีทางเลือก” “เป็นหนี้ก็ต้องจ่าย ไม่จ่ายก็โดนยึดบ้านเป็นของธรรมดา เพราะเค้าเอาบ้านมาจำนองป้าของฉันเอาไว้ ถ้าไม่ใจง่าย รู้จักรักศักดิ์ศรีสักนิดก็หาทางอื่นทำมาหากินไปสิ ก็อยากเป็นหนี้ทำไมวะ ถ้าลูกหนี้ทุกคนไม่จ่าย เจ้าหนี้ก็ต้องผ่อนผัน หรือยกหนี ้ให้เหรอไงวะ” เขมชาติพูดด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น แท้ที่จริงแล้ว เขาเองก็รู้อยู่เต็มอกว่าปิ่นปัทมาโดนหลอก แต่เขากลับไม่อยากยอมรับ บางทีเธออาจจะโกหก หาว่ามารดาเลี้ยงใส่ร้ายก็ได้ คนเราเดี๋ยวนี้แผนการซับซ้อนออกเยอะแยะไป

ใบหน้าของวินเซนต์ซีด ทันใดนั้น ลุงดันเต้ก็ก้าวออกมา "คุณวินเซนต์ ผมมีข่าวจะบอก คาสิโนของคุณในเวกัส...เงินทุนถูกตัดหมดแล้ว ล้มละลายอย่างเป็นทางการ บรรดาเจ้าหนี้กำลังเข้ายึดทรัพย์สินทั้งหมดของคุณ"

เสียงเคาะประตูขัดจังหวะการเพ่งมองหน้าจอเทรดหุ้น ชัย และ ก้อง ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “นายครับ... คุณมลฤดี ลูกหนี้รายใหญ่ที่กู้เงินไปขยายโรงงาน ไม่ยอมจ่ายค่างวดมาสามเดือนแล้วครับ พอคนของเราไปทวง เธอก็บอกว่าเศรษฐกิจแย่ โรงงานขาดทุนยับ เธอขอผ่อนผัน ไปก่อนครับ” ชัยรายงานพลางยื่นแฟ้มประวัติลูกหนี้ให้ คีรินทร์กวาดสายตามองยอดหนี้รวมดอกเบี้ยที่พุ่งสูงถึงห้าสิบล้านบาท ก่อนจะขมวดคิ้ว

“ขอบคุณที่พี่ช่วยเหลือพายมาตลอด ที่ผ่านมาพายไม่เคยพูดแต่พายซึ้งใจมากเลยนะคะ ที่พี่ทำทุกอย่างเพื่อพาย พายเป็นหนี้พี่ค่ะ” “หนี้อะไร?” “หนี้รักไงค่ะ พายยินดีจะใช้หนี้รักพี่ไปตลอดชีวิตนะคะ”

"เธอต้องเรียน นี่คือคำสั่งของเจ้าหนี้อย่างฉัน" "ใช่ฉันเป็นลูกหนี้นาย แล้วแบบนี้จะให้ฉันไปเรียนทำไม แค่เป็นหนี้มันก็บอกชัดแล้วว่าฉันไม่มีปัญญาที่จะเรียน"