ลูกหนี้ Novels & Stories

บุญ‍นำ‍พาถามขึ้น เมื่อเห็นว่าเขามีหน้าตากังวลเล็กน้อย “จำลูกหนี้ของพ่อได้ไหม” “ผู้รับเหมาน่ะเหรอคะ” ลูกหนี้ที่เป็นผู้รับเหมารายใหญ่ ค้างชำระหนี้หลายสิบล้าน

“เธอไม่มีสิทธิ์มาเสนอความคิดเห็น เป็นแค่ลูกหนี้ของฉัน ดังนั้นทำตามคำสั่งของฉันก็พอ” อื้ม...สถานะชัดเจนดี เธอจะได้จำเอาไว้ว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหนี้ของเขาเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์พูดหรือถาม แต่หากหลังจากเธอใช้หนี้คืนหมดแล้วเธอก็จะหลุดจากสถานะนี้สินะ

ธนารีบออกตัวแทน ถึงจะจริงแต่มันไม่เกี่ยวกับดาหวัน "ไม่เกี่ยวได้ไงมันเป็นแม่ลูกกัน มึงอย่าทำเป็นไม่รู้ว่าใครที่มันมายืมเงินกู ไม่มีคืนมันก็พากันเอาลูกมาขัดดอกใช้หนี้ทั้งนั้น เผลอๆ กูยกต้นให้ฟรีไม่คิดตังค์สักบาทด้วยซ้ำ"

'ของที่ซื้อมาด้วยเงิน นั่นเท่ากับว่าเป็นสิทธิ์ขาดของเขา จะบีบให้ตายหรือใจดีดี คลายให้รอด ภาคิน จะเป็นคนตัดสินใจเอง' 'หนูก็คงไม่ต่างจากตุ๊กตาตัวนั้น..'

“เพื่อนางท่านถึงกับลืมความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของพวกเราหรือ” เขาหัวเราะเสียงดังลั่น “ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นอันใดเล่า ก็เพียงแค่ลูกหนี้กับเจ้าหนี้เท่านั้น” “เคออวี่ท่านหมายความว่าอย่างไร ลูกหนี้เจ้าหนี้อันใดกัน”

พายุเค้นเสียงถาม นัยน์ตาคมเข้มฉายแววขุ่นเคืองและว้าวุ่นใจอย่างปิดไม่มิด ทั้งที่เขาก็เคยเอ่ยปากไว้แล้ว หากน้องชายตัวดีของเขาไม่สามารถหาเงินมาคืนเธอได้ เขานี่แหละที่จะเป็นคนรับผิดชอบภาระทั้งหมดเอง “หนี้สามสิบล้าน กูบอกมึงไปแล้วไงว่าถ้าเพลิงมันหามาใช้คืนไม่ได้ กูนี่แหละ จะเป็นคนจ่ายให้เอง แล้วมึงยังจะดึงมันเข้ามาวุ่นวายในชีวิตทำไมอีกวะ”

มีแต่พวกเจ้าหนี้ในนิยายเท่านั้นแหละ ที่สุดท้ายจะตกหลุมรักลูกหนี้สวาทจนเปย์ให้ทั้งเงิน ตัวและหัวใจ แต่ในชีวิตจริง ลูกหนี้กลับตกหลุมรักเจ้าหนี้ซะงั้น เรานั่งกินผัดหมี่พลางพูดคุยถึงเรื่องของเขา เป็นครั้งแรกเลยที่แทนคุณพูดเรื่องส่วนตัวให้ฟัง อย่างเช่นเขาจะเป็นวิศว กรที่บริษัทของพี่สิงห์แฟนชูครีม แต่ก็มีภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงทางครอบครัว และผับ K Night ที่ไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

“เธอไม่มีสิทธิ์มาเสนอความคิดเห็น เป็นแค่ลูกหนี้ของฉัน ดังนั้นทำตามคำสั่งของฉันก็พอ” อื้ม...สถานะชัดเจนดี เธอจะได้จำเอาไว้ว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหนี้ของเขาเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์พูดหรือถาม แต่หากหลังจากเธอใช้หนี้คืนหมดแล้วเธอก็จะหลุดจากสถานะนี้สินะ

ตัวเลขเงินแสนทำให้ลินลี่นิ่งงันไปชั่วอึดใจ ลมหายใจเริ่มสั่นพร่าด้วยความขัดแย้งในใจ ความขยะแขยงตีรวนขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ แต่ภาพหนี้สินและความอดอยากที่กำลังรุมเร้ากลับมีอำนาจเหนือกว่าศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด “ตอนนี้เลยเหรอพี่” “อื้มม...ตอนนี้เลยสิ พี่รอให้ก ลับไปถึงบ้านไม่ไหวหรอก” “พี่โอนเงินให้ลินลี่ก่อนสิ”

ลูกหนี้แบบนี้เขาเจอมาแทบเป็นประจำ “พี่สาวฉันเป็นหนี้คุณ ได้โปรดคุยกันแค่เรื่องนี้..อย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของฉัน”