ลูกหนี้ Novels & Stories

คำพูดนั้นทำให้ลีโอถึงกับหลุดขำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหู "เงินเดือนงั้นเหรอ? พี่ชายเธอเป็นหนี้ฉัน 20 ล้านนะ เธออยู่ในฐานะลูกหนี้ที่ต้องชดใช้ ไม่ใช่ลูกจ้าง" "ใช่ค่ะ! ฉันจะขายตัวเองเพื่อใช้หนี้ 20 ล้านนั่นให้พี่ชาย แต่หลานสาวฉันต้องกินต้องใช้ แกต้องได้เรียนหนังสือ"

“วันจันทร์ต้องหาเงินมาตัดดอกแสนหนึ่ง ถ้าไม่จ่ายพวกนั้นคงส่งนักเลงมาถล่มบ้าน วันนี้น้าขอไว้ ไม่งั้นพี่ตรีคงเจ็บหนัก ดีที่พวกนั้นไม่รู้ว่ามีรุ้งกับริน ถ้ารู้คงคิดอย่างอื่นแน่นอน” เบญจากังวลเรื่องลูกมาก พวกปล่อยหนี้นอกระบบส่วนใหญ่ทำธุรกิจสีเทา หากรู้ตรีวิทมีลูกสาวสองคน เกรงว ่าเจ้าหนี้จะเล่นตุกติก “เธอก็พูดเกินไป”

“ไม่ต้องแหกปากพูดก็ได้ไหมคะ ที่พูดอยู่ก็ไม่เห็นจะแหก” “เป็นลูกหนี้ อย่ามาต่อรอง ลุกมานั่งใกล้ ๆ ฉัน” อะไร อะไรก็ลูกหนี้ ลูกหนี้ ลูกหนี้ตลอด เป็นพวกเก็บกดชอบใช้อำนาจกดขี่คนอื่นนักหรือไง

พงษ์เดชเปิดแท็บเล็ตดูยอดเงินเข้าพลางพยักหน้าหงึกๆ "เห็นตัวเลขเข้าบัญชีตรงเวลาแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย แล้วลูกหนี้รายอื่นๆ ล่ะว่าไง ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี พวกนั้นมันมีปัญหาอะไรกันไหม" ​"ลูกหนี้คนอื่นๆ ก็กำลังทยอยส่งอยู่ครับพ่อ ผมให้ลูกน้องตามเก็บไปหมดแล้วค รับ"

ชายหนุ่มปลอบ “พี่เขมจะให้คุณลุงยกหนี้ให้เหรอคะ อย่าทำแบบนั้นนะ เป็นหนี้ก็ต้องใช้ ถึงจะถูก” หญิงสาวแกล้งโวยวาย “พี่ไม่ทำแบบนั้นแน่นอน แต่พี่จะช่วยลิดาหาเงินมาใช้หนี้”

“ตอนนี้ให้ทำงานในแคมป์ก่อสร้างครับ เหลืออีกหนึ่งคนของเรากำลังตามถึงเชียงราย” ลูกหนี้รายใหญ่ย้ายถิ่นฐานกลับบ้านเกิด เจ้านี้กำเงินเจ้าสัวหัสดินมานานกว่าห้าปี เงินต้นที่หยิบยืมเพียงห้าแสน ทว่าขาดส่งดอกเบี้ยมานาน หากนับดอกเบี้ยมาด้วยรวมแล้วก็น่าจะทบเป็นล้าน “เตี่ยก็ปล่อยไม่ดูต าม้าตาเรือ ปล่อยให้คนไม่มีกำลังจ่ายคืน”

ปลายสายเงียบไปสักพักจึงมีเสียงของผู้สูงวัยกว่ารับสาย “ครับ ผมศักดิ์สิทธิ์ครับ” “ค่ะ ฉันเป็นลูกสาวของนายหัวบัญชร ได้รับเอกสารทวงหนี้แล้วค่ะ แต่ดิฉันเพิ่งจะเปิดอ่านเมื่อวานนี้ ไม่ทราบว่าเราพอนัดคุยกันได้บ้างไหมคะ”

ก่อนจะทำสัญญากู้ยืมคลื่นต้องสืบเรื่องทั้งหมดของคนที่จะมาเป็นลูกหนี้ก่อน เพราะต้องมั่นใจว่าอีกฝ่ายจะมีเงินมาคืนเขา “…” ร่างบางหนึ่งไปครู่หนึ่ง พยายามทบทวนสิ่งที่พี่ชายต่างแม่พูด ซึ่งเธอจำได้ไม่ลืมว่าเจ้าหนี้คนนั้นเป็นญาติของกิตติภัทร และมีชื่อว่าอดิศร

สมรเอ่ยตอบเสียงอ่อยๆ เพราะรู้ว่ายอดหนี้ที่ติดในวงพนันนั้นมากมายมหาศาล “ลืมตัว พูดออกมาได้ยังไงว่าลืมตัว เสียเป็นแสนๆ เขาไม่เรียกว่าลืมตัว แต่เขาเรียกว่าเสียสติ” เสียงห้วนๆ เพราะไม่พอใจมากของทนายจอมพลที่ดุด่าภรรยาดังไปจนถึงหน้าบ้าน เจริญยืนยิ้มก่อนจะก้าวเข้ามาในฐานะเจ้า หนี้รายใหญ่ ผู้เป็นเจ้าของบ่อนที่สมรไปเล่นเสีย

ผมอ่านรายชื่อลูกหนี้คนแรกแล้วหันไปพูดกับลูกน้อง "ใช่ครับ มันน่าจะเลิกเล่นแล้ว และตอนนี้ก็กำลังหาเงินมาคืนเราอยู่" "อืม"ผมผงกหัวรับแล้วก้มดูแฟ้มรายชื่อลูกหนี้ต่อ