ลูกหนี้ Novels & Stories

ไม่พูดเปล่าแต่ยังยกมือเขกหัวมันแรงๆ อีกที “เอ็งติดหนี้ตาอยู่เจ็ดล้าน ใช้คืนมาแค่สองล้านมันจะไปพออะไร แน่จริงก็เอามาให้หมดสิ” “โถ่ตา! กับลูกกับหลานอย่าขี้งกไปหน่อยเลยน่า ตาแก่มากแล้วไม่ต้องใช้เงินหรอก” “…..”

“ใครเป็นลูกหนี้ก็ต้องจ่ายเอง แกไม่เกี่ยว” “ในสัญญา พี่ชายของบัวบุษบาเป็นลูกหนี้ ฉะนั้นเธอก็ไม่เกี่ยว!!!” พงศ์อินทร์ตอกกลับจนอีกฝ่ายใบหน้ากระตุกด้วยความโกรธ

“หนูดีแค่คิดเรื่องหนี้ที่ติดค้างอาพจน์เอาไว้เท่านั้นค่ะ” “คิดทำไม” “คิดสิคะ คนเป็นหนี้ไม่คิด ก็เท่ากับว่าจะเบี้ยวหนี้ เจ้าหนี้ก็คงไม่ยอมหรอกค่ะ” “อาเป็นเจ้าหนี้ไม่ถามอาล่ะว่ายอมไม่ยอม”

‘เออ กูลืมไปว่าตอนนี้มีกลายเป็นคนมีพันธะไปแล้ว’ ธเนศตอบกลับด้วยความไว ‘กูไม่ได้มีพันธะ กูมีลูกหนี้ต่างหาก’ ‘มึงดูใส่ใจลูกหนี้คนนี้มากเลยนะ’ ‘เออ กูจ่ายไปเยอะก็เลยต้องเอาคืนทั้งต้นทั้งดอก’

ผมแสยะยิ้มใส่ไอ้เปอร์ด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ 4 ล้านที่มันติดหนี้ผม และผมว่ามันนี้ก็คงมียอดหนี้เพิ่มขึ้นอีก ไอ้เด็กเวรนี่นอกจากเกิดมาเป็นน้อง เป็นคนช่วยผลาญสมบัติพ่อแม่ มันยังเกิดมาเพื่อเป็นลูกหนี้รายใหญ่ของผมอีกด้วย สมบูรณ์เพอร์เฟ็คจริง ๆ “ถ้าชนะนะมึง” มึ งมองหน้าผมแล้วก็พูดออกมาเบา ๆ “ต่อให้ชนะมึงก็ใช้หนี้กูไม่หมดไอ้เปอร์

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก เขารั้งร่างบางให้เข้ามาใกล้อีกเล็กน้อยจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน มองกลุ่มผมสีแดงเพลิงของหญิงสาวราวกับกำลังมองของเล่นชิ้นสนุก “พอดีมีลูกหนี้คนหนึ่งมันติดเงินเฮียอยู่สองหมื่นน่ะ เบี้ยวแล้วเบี้ยวอีก... จนเฮียต้องไปจัดการด้วยตัวเอง”

ปกรณ์ชัยถอนบุหรี่ออกจากริมฝีปาก พ่นควันช้า ๆ ดวงตาคมกริบกวาดมองสีหน้าลูกหนี้ราวกับกำลังชั่งน้ำหนัก ว่าคำแก้ตัวของอีกฝ่ายยังมีค่าพอจะซื้อความเมตตาจากเขาได้หรือเปล่า “ยอดหนี้ตอนนี้เท่าไหร่ ” คำถามเรียบๆ กลับทำเอาลูกหนี้จุกในลำคอจนแทบหายใจไม่ออก เพราะยอดหนี้คาแรกมันแค ่แสนเดียวเท่านั้น ทว่าเพราะความซวยของชีวิต เมียรับแทงหวย จดเลขผิด ดอกทบต้นกลายเป็นโซ่คล้องคอแน่นขึ้นทุกวัน “หะ…ห้าแสนครับ”

ภูริดลยกยิ้มพอใจ ชายหนุ่มยืดตัวขึ้น ล้วงโทรศัพท์ออกมากดต่อสายหาลูกน้องคนสนิทเพื่อจัดการเคลียร์หนี้ห้าล้านบาทให้ไอ้เด็กเปรตนั่นตามที่รับปากไว้ เมื่อจัดการสั่งงานเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็หันกลับมามองลูกหนี้หมาดๆ ของตัวเองที่นั่งกอดเข่าร้องไห้เงียบๆ อยู่บนโซฟา “

Line: Khin “ก็แค่จะทักมาเช็กว่าลูกหนี้ยังอยู่ดีไหม เดี๋ยวเงินสี่ล้านฉันจะกลายเป็นศูนย์” Line: Lily “เหอะ! ห่วงแต่เงินนะนายเนี่ย ทีเมื่อกี้หน้าลิฟต์จะพูดอะไรก็ไม่พูด อ้ำอึ้งอยู่ได้ เป็นเจ้าหนี้ภาษาอะไร ป๊อดชะมัด”

“เฒ่าหลิน อย่ามัวแต่มุดหัวอยู่ในบ้านโกโรโกโสนั่น ดอกเบี้ยสำหรับหนี้สินของเมื่อวานกับวันนี้ยังไม่ได้ส่งเลยนะ?” เจ้าหนี้ของตระกูลหลิน...เจ้าหนี้ชั่วที่หลินอวี้ซินเพิ่งคิดถึงเมื่อครู่