ลูกหนี้ Novels & Stories

‘เดวิลคลับค่ะ ชื่อดังเลยนะคะ คุณจ๋าน่าจะเคยได้ยิน แล้วคุณจ๋าจะทำยังไงเหรอคะ จะใจดีมีเมตตาพาพ่อกับลูกมาเจอกันอย่างนั้นเหรอ’ “พ่อของฉันมีลูกหนี้เยอะค่ะ คนพวกนี้ตอนยืม ดอกเท่าไหร่ก็จ่าย พอไม่มีคืน ว่าเราหน้าเลือด ถ้าถาม ฉันต้องเห็นใจเจ้าหนี้อยู่แล้ว ติดต่อทางนั้นให้ม ารับตัวไปจัดการเองจะดีกว่า ถึงตอนนั้นฉันอยากรู้เหมือนกัน คุณหมอธามคนดีจะใจกว้างยอมจ่ายหนี้ทั้งหมดให้พ่อตาหรือเปล่า”

“ค…คุณพยัคฆ์อย่าทำอะไรพวกเราเลยนะคะ ตอนนี้ฉันไม่มีเงินจริง ๆ ค่ะได้โปรด…” “ฮึ กี่ครั้งแล้วที่พูดออกมาแบบนี้และไม่มีเงินมาจ่าย ผมให้ลูกน้องมาทวงแต่กับไม่ได้เงินคืนมาสักบาท”

“แก้วน่าจะเป็นเจ้าหนี้คนแรกในโลกที่ไม่พอใจเมื่อเห็นลูกหนี้จ่ายดอกเบี้ยสูงลิ่วแบบนี้”

ผมแสยะยิ้มใส่ไอ้เปอร์ด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ 4 ล้านที่มันติดหนี้ผม และผมว่ามันนี้ก็คงมียอดหนี้เพิ่มขึ้นอีก ไอ้เด็กเวรนี่นอกจากเกิดมาเป็นน้อง เป็นคนช่วยผลาญสมบัติพ่อแม่ มันยังเกิดมาเพื่อเป็นลูกหนี้รายใหญ่ของผมอีกด้วย สมบูรณ์เพอร์เฟ็คจริง ๆ “ถ้าชนะนะมึง” มึ งมองหน้าผมแล้วก็พูดออกมาเบา ๆ “ต่อให้ชนะมึงก็ใช้หนี้กูไม่หมดไอ้เปอร์

ดินแดนที่เข้าใจมาตลอดว่าครอบครัวของน้ำมนต์ติดหนี้ครอบครัวเขาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ หึ! ลูกหนี้เหรอวะ ยังมีอีกหลายอย่างที่แกยังไม่เข้าใจ ” ผู้เป็นหัวเราะเบาๆในลำคอแกร่งพลางเอ่ยบอกลูกชายออกไป

เสียงป้ากังสดาลวิงวอน “สุราช ลึกๆ เขาเป็นเด็กที่น่าสงสารมาก” “เฮ้อ... ทำไมเหรอคะ” “คุณพ่อเขาติดหนี้คุณปู่ประพันธ์ เขาหาเงินใช้หนี้ตัวเป็นเกลียว ทำงานหนักจนกลายเป็นแบบนี้”

"เด็กนั่นที่มึงพูดถึงอาจเป็นเจ้านายพวกเราก็ได้" "แต่เด็กคนนั้นเป็นลูกหนี้ไม่ใช่เหรอวะ" "หนี้อาจหักล้างเมื่อเจอความรัก"

“ไม่ต้องแหกปากพูดก็ได้ไหมคะ ที่พูดอยู่ก็ไม่เห็นจะแหก” “เป็นลูกหนี้ อย่ามาต่อรอง ลุกมานั่งใกล้ ๆ ฉัน” อะไร อะไรก็ลูกหนี้ ลูกหนี้ ลูกหนี้ตลอด เป็นพวกเก็บกดชอบใช้อำนาจกดขี่คนอื่นนักหรือไง

“ฉันไม่ได้เบี้ยว แต่ตอนนี้ฉันไม่มีจริงๆ ว่ะ! ฉันไม่ได้ติดหนี้แกแค่คนเดียวคนเดียวนะโว้ย!” “แล้วแกไปทำอีท่าไหน ถึงได้หนี้ท่วมหัวขนาดนี้วะ!” ตุลธรถามด้วยความหงุดหงิดพลางถอนหายใจทิ้งอย่างหัวเสีย ความจริงเงินห้าล้านไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งเขาร่วง แต่เขาเสียความรู้สึกที่เ พื่อนรักมาทำแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่เขาก็เพิ่งเรียนจบกลับมาเมืองไทยได้ไม่กี่วัน

เขาย้ำชัด “และถ้าคุณยอมเป็นแฟนผม หนี้ห้าแสนของคุณก็จะค่อย ๆ ลดลงไปเรื่อยๆ”