ล่อลวงรักคุณอามาเฟีย นิยาย & เรื่องราว

“ไม่ป็นไรค่ะ แก้มหอมทนได้ แก้มหอมไหวค่ะ แต่พี่มาร์เบาๆหน่อยนะคะ” เมื่อตอบคำถามออกไปแล้ว มันทำให้เธอรู้สึกว่าเธอคิดผิดถนัดเพราะสีหน้าคนเจ้าเล่ห์ได้เปิดเผยทุกอย่างออกมาแล้วเธอเกลียดรอยยิ้มของเขายิ่งนักให้ตาเถอะรอยยิ้มนั้นมันทำให้เธอรู้ว่าเธอพลาดท่าเขาเข้าเต็ม� �

เสียงสดใสชวนน่าขนลุกแบบนี้ ไม่ผิดแน่…ฉันหันกระบอกยาเพื่ออ่านฉลากที่เขียนติดไว้ [ยาบำรุงอาหลานเขย…] และตอกย้ำความชัดเจนด้วยประโยคถัดไปของอาม่า “อาม่าอยากอุ้มเหลนแล้ว” “อาม่า!!!” ฉันเผลอใช้เสียงเกินความจำเป็น เพราะควบคุมไม่อยู่ จนคนถูกเรียกสะดุ้งโหยง “ลื้อจะตะโกนทำไมเล� �า”

ยี่หวาเอ่ยเร้า “เออ ติดงอมแงมเลยดิ รูปหล่อพ่อรวย k u y ยาวใหญ่ อึดถึกทน กูว่า ต้องติดแหละ ถ้าไม่ติดมึงก็ไม่ใช่มนุษย์เพศเมียแล้ว” “ก็...ติดงอมแงมนะ” ไอมิเอะกลั้นใจพูดออกมา “เห็นมั้ย กูว่าแล้ว อีมิมันชอบ มันแอ๊บ ทำตัวแอ๊บแบ๊ว แต่ที่จริงมันเป็นมาโซคิสม์ มันชอบให ้อีจินเย็ดแรงๆ ถ้ามันไม่ชอบ มันเลิกนานแล้ว” เส้นด้ายก็ตบขาตัวเองใหญ่ ด้วยความชอบใจ สะใจมากที่ได้ต้อนไอมิเอะจนจนมุม

เสียงคำรามราวกับสัตว์ป่าดังลั่นรถ เอวหนากระแทกดังป้าบอีกสองสามครั้งก่อนจะแอ่นกดแนบแน่นเกร็งกระตุกพ่นจนทะลักไหลย้อยออกมา มือใหญ่เอื้อมดึงกระดาษมารองรับน้ำกามเอาไว้ "แฮ่ก..แฮ่ก..แฮ่ก..สุดยอดมากที่รัก.." เสียงหเาวทุ้มเอ่ยพร้อมกับก้มมองใบหน้าหวานที่ลอยสลึมสลืออยู่ใต้ร่างเขาพ ร้อมกับประกบจูบเนิ่นนาน

ดวงคู่สวยที่มีรอยหมองคล้ำพอสมควรมองไปยังกล่องวิตามินหลายอย่างตรงหน้า คิดในใจว่าหากเธอกินหมดทุกตัวในครั้งเดียวคงอิ่มแทนข้าวแน่นอน “ก็ดูลูกสะใภ้แม่สิทั้งผอมทั้งโทรม” พิมอักษรยื่นมือมาลูบหน้าลูบตาลูกสะใภ้ที่รักเอ็นดูเหมือนลูกแท้ๆ

ฉันอยากให้มันเป็นการเริ่มต้นที่ถูกต้องทั้งต่อเขา และต่อหัวใจของฉันเอง โดยปราศจากเล่ห์ คำหลอกลวง และมีเพียงคำว่ารักเท่านั้นที่ยังคงดำรงอยู่ ตราบนานเท่านาน. THE END

ร่างเล็กของอาม่าทับทิมค่อย ๆ ก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น ก่อนจะขยับปากพูดประโยคหนึ่งที่ทำเอาหมวยลินถึงกับหยุดชะงัก “ถ้าลื้อจะตกลงคบกับคนนี้ ลื้อก็ไปคุยกับอาพีทให้รู้เรื่อง อย่าให้อาพีทมารอลื้อเลย อั๊วะเห็นอาพีทชอบลื้อมาตั้งแต่สมัยเรียน ถ้าไม่คิดอะไรก็ปฏิเสธไป อย่าไปให ้ความหวังเขาเลย”

"สายตาแบบไหนคะ? ชื่นชม? หลงใหล? หรือสมเพช?" "สมเพชงั้นเหรอ?" ธามเลิกคิ้ว ขำกับความคิดของเธอ "คุณนี่มัน... ปากดีกว่าที่ผมคิดไว้เยอะ"

“คุณ ต่ออีกรอบได้ไหม ฉันอยากจะเสียวแบบเมื่อกี้อีกอ่ะ” ปารารินใช้มือไต่ที่แขนของภารัณอย่างหลงใหล เพราะเธอไม่คิดว่าการะมีอะไรกับเขามันจะสนุกและฟินขนาดนี้ ถ้าไม่ขอเบิ้ลก็โง่เต็มทีแล้วล่ะ คนอะไรเอามันส์เป็นบ้าเลย “หื่นมาจากไหนเนี่ยคุณ คืนนี้สองรอบแล้วนะ พอได้แล้วมั้ง พรุ่งนี้คุณต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่หรือไง” ภารัณพูดบอกไปแบบเหนื่อยๆ หลังจากที่พึ่งเสร็จสมจากเธอไปมาดๆ แต่เธอก็ดันมาร้องขอเขาให้เอากับเธออีกรอบ มันจึงทำให้เขาหันไปมองเธอที่กำลังใช้สายตาและมือยั่วยวนเขาอย่างหื่นๆ “ก็ใช่ แต่ฉันยังอยากจะเอากับคุณอีกอ่ะ มันเสียวดี ใครบอกให้คุณมาทำให้ฉันติดใจเองล่ะ คุณก็ต้องรับผิดชอบสิ หรือจะให้ฉันไปเอากับคนอื่น” ปารารินมองหน้าเขาแล้วยิ้มอย่างน่ารักออกไป เพราะเขานั่นแหละมาทำให้เธอติดใจทำไมกัน เข

ไทก้าพยักหน้าอย่างหนักแน่น แววตาของเขาไม่มีแววล้อเล่นหรือลังเลอีกต่อไป เขาขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมจากกายเธอ ก่อนจะเน้นย้ำคำเดิมอย่างมั่นคง “พี่คิดดีแล้ว พี่รักเฌอ รักที่เป็นเฌอรีน ไม่ใช่รักแค่เพราะเป็นแม่ของลูก พี่ขอโทษที่บอกช้าไป แต่จากนี้ไปพี่จะทำให้เฌอเห็น ว่าคำว่ารักของพี่มันมีความหมายมากกว่าคำพูดแค่ไหน”