หย่าร้าง

โปรย... หลังจากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น สร้างความบาดหมางรุนแรง…จนทำให้สองครอบครัวซึ่งเกี่ยวดองเป็นมิตรที่ดีต่อกันแตกหัก สุพรรณวดีกลายเป็นบุคคลต้องห้ามสำหรับครอบครัวสามี พวกเขารังเกียจเธอจนถึงขั้นไม่อยากเห็นหน้า หญิงสาวกัดฟันสู้จนสุดความสามารถ หากผลที่ได้กลับไม่ต่างจากเดิม จึงได้แต่ก้มหน้ายอมรับความจริง รวมถึงยอมรับการตัดสินใจของสุดโปรดซึ่งเป็นสามีที่ขอ ‘หย่า’ พร้อมทั้งตกลงกันในเรื่องการดูแล ‘ลูก’ ที่เพิ่งคลอดออกมาได้เพียงแค่สามเดือน เหมือนว่าการพูดคุยของทั้งสองคนในวันนั้นจะลงเอยด้วยดี… แต่จริง ๆ แล้วกลับไม่ใช่เลย เพราะหลังจากนั้นแค่ไม่กี่เดือนสุดโปรดกับลูกก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ทำให้เธอไม่ได้เจอหน้าลูกอีกเลย…

"ก็เอามาสิถ้าบริสุทธิ์​ใจจริงๆ​ พี่ทำได้ยังไง รินใช้ปากให้พี่อยู่แต่พี่แช็ตบอกคิดถึงคนอื่นเนี่ยนะ"

คนหนึ่งอยู่อย่างรักเต็มหัวใจ อีกคนต้องการแต่จะไปเพราะหัวใจไม่เคยรัก "ถ้าสามปีของเราไม่มีค่า ขวัญจะหย่าให้"

“หย่ากันเถอะ เธอกลับมาแล้ว” ในวันครบรอบแต่งงานปีที่สอง เฉินหยุนอู้กลับถูกฉินเย่ทอดทิ้งอย่างไร้ซึ่งความปราณี เธอกำผลตรวจการตั้งครรภ์เอาไว้เงียบ ๆ นับตั้งแต่นั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แต่แล้วใครจะไปคิดล่ะว่า นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉินเย่ก็เกิดอาการบ้าคลั่ง ออกตามหาเธอไปทั่วทุกหนทุกแห่ง มีอยู่วันหนึ่ง เขาเห็นผู้หญิงที่เขาตามหามานานเดินจูงมือเด็กน้อยผ่านไปอย่างมีความสุข “เด็กคนนี้เป็นลูกของใครกัน?” ดวงตาของฉินซ่าวแดงก่ำ เขาตะโกนคำรามขึ้นมา

นางคอยดูแลพ่อแม่สามีของนางเป็นอย่างดี และใช้สินเดิมของตัวเองเพื่ออุดหนุนทั้งจวนแม่ทัพ แต่สิ่งที่นางได้มากลับคือเขาประสบความสำเร็จแต่ได้แต่งงานกับแม่ทัพหญิงในฐานะภรรยาที่เท่าเทียมกันกับนาง จ้านเป่ยว่างหัวเราะเยาะ: ซ่งซีซี เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่เจ้าอยู่เย็นมีสุข ใช้ชีวิตหรูหราได้ มันเป็นเพราะข้ากับยี่ฝางสู้กับศัตรูในสนามรบด้วยชีวิต? เจ้าไม่มีวันกลายเป็นแม่ทัพหญิงที่เผด็จการและกล้าหาญเช่นยี่ฝาง เจ้ารู้แต่ทำเรื่องงานบ้านงานเรือนและสื่อสารกับฮูหยินต่างๆเพื่อแลกเปลี่ยนเล่ห์เหลี่ยมแย่งชิงอำนาจในจวนหลังให้กันและกันเท่านั้น ซ่งซีซีทนไม่ไหวและจากไป นางขึ้นม้าเพื่อเข้าสู่สนามรบ เดิมทีนางเป็นลูกหลานแห่งครอบครัวแม่ทัพอยู่แล้ว แต่นางแค่ยอมทอดทิ้งยศทั้งหมดเพื่อจ้านเป่ยว่าง แต่นี่ไม่ได้หมายความว่านางไม่สามารถกลับมาต่อสู้อีก

พลาดพลั้งเพียงคืนเดียว รับผิดชอบไปตลอดชีวิต แต่เพราะคนหนึ่งคือ 'ความรัก' ส่วนอีกคนเป็นเพียง 'ความรับผิดชอบ' เขาจึงลำบากใจ “ลืมเรื่องเมื่อคืนซะ แล้วเอาเงินพวกนี้ไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมากิน อย่าคิดปล่อยท้องจับฉันเชียว! กลับถึงกรุงเทพฉันจะให้เงินเพิ่มอีก!” ดวงหน้าสวยแดงช้ำไปหมด ตามร่างกายก็มีรอยจ้ำสีแดงเต็มไปหมด บ่งบอกว่าเมื่อคืนเขากระทำโดยไม่ยั้งมือเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคู่อ่อนล้าทอดยาวมองเศษเงินที่เขาโปรยมาให้ ร้องไห้ปานจะขาดใจ ถูกข่มขืนไม่พอ กลับต้องถูกเขารังเกียจและจงใจใช้เงินฟาดหัว คนใจร้าย… หญิงสาวร้องไห้จนแทบไม่มีน้ำตา “หูหนวกหรือไง ถ้าเข้าใจก็ขานรับสิ! ขอบอกไว้เลยนะถ้าเธอคิดจะจับฉัน ฉันจะไม่ทน ลูกที่เกิดจากผู้หญิงไร้ชาติตระกูลแบบเธอ ฉันไม่มีวันยอมรับหรอก เพราะฉะนั้นอย่าคิดสร้างปัญหาให้ฉันเชียว เข้าใจไหม!”

พี่ว่า ตอนนี้เรายังไม่พร้อม และหนูก็เป็นคนของพี่ อย่าลืมสิ ว่าหนูเป็นเด็กที่พี่เลี้ยงไว้! Xมาโบ้กำลังจะหอนอย่างแซ่บ!

เขาให้ความสำคัญกับผู้หญิงอื่นมากกว่าเมียที่เขาไม่เคยรัก “หย่าก็ดีเหมือนกัน เพราะฉันจะได้ไปคบกับคนอื่นได้อย่างเปิดเผยสักที”

โสดอยู่ดีๆ พอรู้ตัวอีกทีว่าดันข้ามภพมาเท่านั้นเธอก็ว่าซวยหนักมากแล้วกลับยังมาถูกสามีทอดทิ้งไปแต่งานใหม่ดูเหมือนโชคชะตาจะยังเล่นตลกกับเธอไม่พอเพราะยังดั๊นเผือกมีลูกสาวติดมาอีกหนึ่ง อกอีเดือนจะแตกจร้า!

แต่งงานกับเธอแล้ว แต่เขายังวนเวียนกับคนรักเก่าไม่เลิก แค่โทรศัพท์กริ๊งเดียวก็ทิ้งเธอรีบไปหาผู้หญิงคนนั้น ถูกคนร้ายจับตัวไปพร้อมกันเขาเลือกช่วยคนรักเก่าแล้วทิ้งเธอไว้ให้คนร้ายย่ำยี รถเบรคแตกพุ่งตรงมา เขาดึงคนรักเก่าหลบแล้วผลักเธอไปถูกรถชน ในเมื่อเขาตัดรักเก่าไม่ขาด งั้นเธอยอมหลีกทางให้เธอปาใบหย่าใส่หน้าเขาแล้วจากไป คว้าหนุ่มหล่อรุ่นน้องมาเป็นสามี ต่อมาเขาร่ำไห้คร่ำครวญ " ผมขอโทษ คุณกลับมาได้ไหม เราไม่หย่ากันได้หรือเปล่า"