Novel & Cerita หย่าหวนรักกลับมา

ความรักของตนสดใส สดชื่นเบิกบานเหมือนดอกไม้ที่เห็นก็คงดี เธอคงมีความสุขมาก แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ตอนนี้เจ้าของหัวใจคุณานนท์กลับมาแล้ว กลับมาทวงคืนตำแหน่งเมียและสะใภ้สิทธิเดโช ตัวแทนอย่างตนก็ต้องหลบหลีกหนีไกลห่าง ต้องทนเจ็บปวดตามลำพัง คิดแล้วน้ำตาก็ไหล ความเสียใจห วนกลับมาอีกครั้ง ลัลณ์ลนินมองเห็นคู่รักหลายคู่ถ่ายรูปเก็บความประทับใจ กลิ่นอายความรักอบอวลไปทั่ว ยิ่งทำให้ความเสียใจของเธอมีมากขึ้น จนต้องรีบเดินหนี…เดินหนีทั้งน้ำตา

เธอพูดว่า “ตอนที่พวกพี่หย่ากันฉันเสียดายมาก แต่ไม่คิดเลยว่าพวกพี่จะหันกลับมาคบกันแบบลับ ๆ แอบปิดบังฉันซะมิดเลย!” “แต่ฉันก็รู้นะว่า ไม่ว่ายังไง คนที่รักกันก็ต้องกลับมาอยู่ด้วยกันได้ วันนี้ที่พวกพี่กลับมาคืนดีกัน ฉันดีใจจริง ๆ!” กำลังพูดอยู่ ซังฉิงก็เตรียมจะยื่นมือไปจับมือซังหนี่

บ่าวรับใช้จวนตระกูลโจววิ่งหน้าตั้งมาหาม่านเหม่ย “เกิดอะไรขึ้นงั้นรึ” “ใต้เท้าให้บ่าวรับใช้เรียกท่านกลับจวนขอรับ” “ข้ารู้แล้ว ขอบใจเจ้ามาก ท่านแม่ทัพ เช่นนั้นข้าขอตัวกลับจวนก่อนนะเจ้าคะ” นางหันไปบอกชายหนุ่ม ทว่าไม่ได้รับคำตอบใดกลับมา

"พี่มันสารเลว พี่อยากย้อนเวลากลับไปเหลือเกิน พี่จะไม่ทำตัวเหี้ยๆ แบบนั้นใส่พิมพ์ พี่จะเอาใจใส่จะเชื่อใจ จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความรักของเราแบบนั้น พี่อยากกลับไปแก้ไขเหลือเกินทูนหัว แต่พี่ก็ไม่สามารถทำได้" พิมพ์รดาน้ำตาไหลพรั่งพรูความรู้สึกมันเต็มตื้นในหัวใจ ผู้ชายแสนน่ารั กเมื่อวันวานในตอนนี้กลับมาแล้ว ผู้ชายที่ทำให้เธอรักสุดหัวใจ ได้กลับมาอยู่เคียงข้าง ไม่ใช่ผู้ชายแสนร้ายกาจที่ทำร้ายเธอเจ็บปวดทุกข์ทรมานแล้ว

ล้วจึงทำทุกอย่างเพื่อให้หญิงคนรักกลับมาสดใสแบบอดีต มาตารับรู้แค่ว่าเคยช่วยชีวิตเขาแต่เขาไม่ได้บอกลายละเอียดเขาไม่อยากให้หญิงคนรักจำความเสียใจจากการพลัดพราก เขาจึงใช้วิชา'วัฏจักรผันเปลี่ยน'เพื่อให้คนรักกลับไปเริ่มต้นใหม่และเขาก็จะค่อยเป็นเกราะให้หญิงสาวในครั้งนี้น างมีความสุขและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปตลอดกาล

หลี่ชิงเหมียวที่กำลังสับสนกับความต้องการของตนเอง ไม่รู้ตัวเลยว่าความต้องการของสามีที่ห่างหายไปนาน จู่ๆ ก็หวนกลับคืนมา เมื่อได้รู้ความจริงว่า สตรีที่กลับมาอยู่ข้างกายเขาก็คือนาง แม้ร่างกายนี้จะไม่ใช่ของนางแล้วอย่างไร แต่นางก็คือนาง จิตวิญญาณของนางกลับมา เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพ ื่ออยู่ให้เขาได้รักนางให้นานขึ้นกว่าเดิม

เล่อเล่อเอ่ยย้ำเตรียมพร้อมบอกลา "... ครองรักเพียงจิบชา พันปีคะนึงหา... ... ร้อยชาติจากลา ถึงเวลาหวนคืน..." เสียงกล่าวหนักแน่นเพื่อย้ำเตือนให้หมู่ตานดอกน้อยได้รู้ว่า... ยังมีคนที่เฝ้ารอการกลับมาของนางเสมอ

แต่สุดท้าย การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรัก ก็จบลงที่การหย่าร้าง และเขาเพิ่งได้ข่าวว่าเจนณรงค์หอบลูกสาวตัวน้อยกลับประเทศไทยแล้วเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน เขาไม่รู้ว่าเธอรู้เรื่องนี้หรือยัง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายคนนั้นได้ติดต่อเธออีกหรือเปล่า ในเมื่อตอนนี้เจนณรงค์กลับมาเป็นโส ดอีกครั้ง คงไม่พลาดที่จะกลับมาขอโอกาสจากเธอ ในเมื่อคนสองคนรักกันมากขนาดนั้น

“ไม่มีหรอก กูก็พูดไปงั้นแหละ” “สงสารมะลิเหมือนกันนะ” “ก็นั่นแหละ กูถึงต้องแต่งงานกับเขาไง” “แต่มึงไม่กลับไปคืนดีกับระรินแน่นะ” เพราะอดีตคนรักของภูวินหย่ากับสามี กลับมาอยู่บ้านเกิด แถมยังไปขอคืนดีกับ

ประมุขเหยียนกับคุณหนูห้าตระกูลเมิ่ง ชายหนุ่มหญิงสาวที่ยังไม่แต่งงานออกเรือน กลับนอนกอดกันในโลงศพเพื่อทำการต่ออายุขัย ความรัก ความผูกพันที่ใช้ความเป็นความตายมาสาบาน การนอนในโลงศพเดียวกันก็เพื่อให้อายุขัยถูกผูกเข้าด้วยกัน ดูแล้วประมุขเหยียนกับคุณหนูห้าตระกูลเมิ่งคงรักมั่นต ่อกันและกันยิ่ง! ข่าวลือไม่อาจควบคุมทางหนึ่งผู้คนกำลังรอข่าวมงคล ทว่าอีกทางเมิ่งเสวี่ยเยวียนกำลังนั่งกุมขมับ นางไม่ได้สนใจข่าวลือเพราะกำลังกังวลเรื่องแผลบนไหล่ของเหยียนจิ่นเหิง