หลงลีลาชู้ นิยาย & เรื่องราว

อดไม่ได้ที่จะถามออกไป “เธอเสียแล้วครับ หลังจากคลอดเฌอเธอติดเชื้อในกระแสเลือดครับ..” “ผมขอโทษครับ.. ผมไม่ทราบจริงๆ” “ไม่ใช่เรื่องที่ต้องขอโทษหรอกครับ เรื่องมันก็ผ่านมานานมากแล้วแค่เวลาพูดถึงเธอแล้วในใจมันก็รู้สึกเหงาๆ นิดหน่อยน่ะครับ.. ผมมีเฌอตอนที่ผมอายุแค่ 18 ปี ผมไม่เคยคิดเลยสักครั้งเดียวว่าเฌอคือความผิดพลาดแต่เฌอคือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตผม เฌอเป็นเด็กน่ารักครับไม่เคยทำให้ผมหนักใจเลยสักครั้ง” สายตาของชโลธรทอดมองไปยังลูกสาวของตนที่กำลังยืนเช็ดเตาพร้อมกับปาดเหงื่อที่ผุดตามใบหน้างามออกพร้อมกับรอยยิ้ม

บุตรสาวเพียงคนเดียวของจ้าวฮูหยินผู้ล่วงลับ สืบเชื้อสายเผ่าหงส์ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู อ่อนโยนราวแสงแดดยามเช้า เป็นคู่หมั้นของ เซียวหลีหยวน คุณชายใหญ่ตระกูลเซียว เผ่ากิเลนผู้มีพลังเข้มข้นที่สุดในรุ่น “คุณหนูหลี่จือหยา... ผู้หญิงแสนดีที่ต้องตายเพราะถูกใส่ร้าย... และบ่าวคนสนิ ทของนาง—ก็คือข้า—จะถูกโบยตายตาม...” เหมยหลิงกัดริมฝีปากแน่น ความทรงจำจากนิยายผุดขึ้นทีละบรรทัด

ทั่งหลุดคราง "อื้อ คุณชิน" ภัทรพิชาใจสั่นปากสั่น ท่าทีกล้าๆกลัวๆทำเอาชีวินเห็นแล้วก็ยิ่งอยากแกล้งเข้าไปใหญ่ เขาจับมือเล็กที่ยังคงสั่นเทานั่นข้างหนึ่งขึ้นมาแล้วลองจับซุกล้วงมันเข้าไปในบ็อกเซอร์ บังคับให้เธอกำรูดท่อนเนื้อที่กำลังผงกหัวสู้มือเอาไว้ ส่วนมือข้างที่ว ่างของเขาก็เริ่มสอดมุดหายเข้าไปภายในร่องหลืบที่มีน้ำหวานไหลปริ่มออกมา

เขาถามอย่างใคร่รู้ “เจ้าชู้ มีเล็กมีน้อยไปทั่ว แถมรสนิยมพิลึก” เธอวิจารณ์ฉะฉานตรงไปตรงมา

นางหลั่งน้ำตาเผยสีหน้าจริงใจแล้วกล่าวเสียงสั่นเยี่ยงคนที่อดกลั้นมานานปีที่ได้เอ่ยปากเสียทีว่า “ความรักลึกล้ำแท้จริงเหนือใคร ล้วนเป็นอดีตฮูหยินลี่เหยาถิงที่มีต่อท่าน หาใช่ฮูหยินหานเพ่ยจีที่เสแสร้งมากมารยาไม่” ถึงแม้ชิงจวี๋จะเป็นเพียงบ่าวรับใช้ที่ไร้การศึกษา หากแต่ความ คิดยังพอมีอยู่บ้าง

หงเหม่ยหลง บุตรสาวเพียงหนึ่งเดียวของผู้นำสูงสุดของฝ่ายอิทธิพลมืด เกิดตกหลุมรักเข้าอย่างจังชนิดที่เรียกได้ว่าไม่อาจห้ามใจกับบุรุษหนุ่มรูปงามผู้ที่เป็นถึงโอรสสวรรค์แห่งแคว้น หลี่นามว่าหลี่ซ่งหมิน หลี่ซ่งหมิน องค์ชายหนุ่มรูปงามแห่งแคว้นหลี่ผู้ที่เกิดถูกชะตากับสตรีแปล กประหลาดไม่เหมือนใครนามว่าหงเหม่ยหลง เขาไม่เคยสนใจสตรีนางใด นอกจากนาง

“คนรักของหลงเอ๋อร์เป็นใคร?” วิญญาณสาวคลี่ยิ้มกว้าง “คนรักของนางเป็นรัชทายาทแห่งจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ นามว่า หลี่ซื่อหมิน ท่านห้ามรังแกเขา”

หญิงสาวในชุดสีขาวบริสุทธิ์นั้น มีนามว่า โม่ไป๋หลาน นางกำลังพยายามดิ้นรนเพื่อที่จะให้หลุดจากมือของชิงชิงซึ่งเป็นคนสนิท และคือคนที่นางไว้วางใจมาแต่เยาว์วัย สาวใช้ข้างกายกำลังใช้สองมือกดหัวของนางให้จมลงไปในลำธารสายเล็ก ๆ ที่อยู่ในบริเวณจวนแม่ทัพสกุลหยาง ด

ตอนที่ 80 ไชยกดจูบลงริมฝีปากสวยของเหยื่อสาว ฮุ่ยหลันดิ้นรนสุดชีวิต สองเท้าเล็กยกถีบพัลวันแต่ก็ไม่หลุดพ้นจากแรงพันธนาการของสองหนุ่ม เสื้อผ้าบนร่างกายของเธอถูกกระชากจนขาดวิ่นไปทีละส่วน เมื่อทั้งไชยและนุถูกความกระหายใคร่เข้าครอบงำจิตใจ อีกทั้งยังลงไม้ลงมือกับฮุ่ยหลันเพร าะโมโหที่เธอไม่ยอมง่ายๆ

ลิลลี่หลับตาลงพยายามรวบรวมสติ ความทรงจำสายหนึ่งไหลบ่าเข้ามาเหมือนน้ำท่วมเขื่อน ข้อมูลของสตรีที่ชื่อ 'ซีฮัน' ฮองเฮาผู้อาภัพที่ถูกทอดทิ้งและถูกวางยาจนสิ้นใจค่อยๆ ผสานเข้ากับจิตวิญญาณของเธอ "บ้าไปแล้ว... นี่ฉันทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนตายนี่นา...ลิลลี่...เธอต้องตื่นได้แล้วน ะ...เธอต้องไม่ลืมตัว...เธอคือฮองเฮ?" ลิลลี่คิดในใจพลางสำรวจมือที่เรียวบางและซีดเซียวอีกครั้ง ทั้งที่เธอก็ร็ตัวว่าหลุดเข้ามาในยุคนี้แล้ว ได้รู้จักนางสนมของฮ่องเต้ที่เคยทำร้ายฮองเฮาแล้ว เธอต้องจดจำมันให้ดีสิ!