Novel & Cerita หลงลีลาชู้

เขาถามอย่างใคร่รู้ “เจ้าชู้ มีเล็กมีน้อยไปทั่ว แถมรสนิยมพิลึก” เธอวิจารณ์ฉะฉานตรงไปตรงมา

นางหลั่งน้ำตาเผยสีหน้าจริงใจแล้วกล่าวเสียงสั่นเยี่ยงคนที่อดกลั้นมานานปีที่ได้เอ่ยปากเสียทีว่า “ความรักลึกล้ำแท้จริงเหนือใคร ล้วนเป็นอดีตฮูหยินลี่เหยาถิงที่มีต่อท่าน หาใช่ฮูหยินหานเพ่ยจีที่เสแสร้งมากมารยาไม่” ถึงแม้ชิงจวี๋จะเป็นเพียงบ่าวรับใช้ที่ไร้การศึกษา หากแต่ความ คิดยังพอมีอยู่บ้าง

“คนรักของหลงเอ๋อร์เป็นใคร?” วิญญาณสาวคลี่ยิ้มกว้าง “คนรักของนางเป็นรัชทายาทแห่งจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ นามว่า หลี่ซื่อหมิน ท่านห้ามรังแกเขา”

ทีหันไปหัวเราะกับสายลม ก่อนจะก้มหน้าไปเลียรูสวาทของเพื่อนสาวทีอ้าขารอพวกเขาอยู่ “อู้ยย ทีเลียเสียวจัง อ๊าา ฟ้าเสียวซี้ดดด” ร่างขาวนวลหลับตาซึมซับความเสียวบิดเร้าอย่างทรมาน

หญิงสาวในชุดสีขาวบริสุทธิ์นั้น มีนามว่า โม่ไป๋หลาน นางกำลังพยายามดิ้นรนเพื่อที่จะให้หลุดจากมือของชิงชิงซึ่งเป็นคนสนิท และคือคนที่นางไว้วางใจมาแต่เยาว์วัย สาวใช้ข้างกายกำลังใช้สองมือกดหัวของนางให้จมลงไปในลำธารสายเล็ก ๆ ที่อยู่ในบริเวณจวนแม่ทัพสกุลหยาง ด

ตอนที่ 80 ไชยกดจูบลงริมฝีปากสวยของเหยื่อสาว ฮุ่ยหลันดิ้นรนสุดชีวิต สองเท้าเล็กยกถีบพัลวันแต่ก็ไม่หลุดพ้นจากแรงพันธนาการของสองหนุ่ม เสื้อผ้าบนร่างกายของเธอถูกกระชากจนขาดวิ่นไปทีละส่วน เมื่อทั้งไชยและนุถูกความกระหายใคร่เข้าครอบงำจิตใจ อีกทั้งยังลงไม้ลงมือกับฮุ่ยหลันเพร าะโมโหที่เธอไม่ยอมง่ายๆ

ลิลลี่หลับตาลงพยายามรวบรวมสติ ความทรงจำสายหนึ่งไหลบ่าเข้ามาเหมือนน้ำท่วมเขื่อน ข้อมูลของสตรีที่ชื่อ 'ซีฮัน' ฮองเฮาผู้อาภัพที่ถูกทอดทิ้งและถูกวางยาจนสิ้นใจค่อยๆ ผสานเข้ากับจิตวิญญาณของเธอ "บ้าไปแล้ว... นี่ฉันทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนตายนี่นา...ลิลลี่...เธอต้องตื่นได้แล้วน ะ...เธอต้องไม่ลืมตัว...เธอคือฮองเฮ?" ลิลลี่คิดในใจพลางสำรวจมือที่เรียวบางและซีดเซียวอีกครั้ง ทั้งที่เธอก็ร็ตัวว่าหลุดเข้ามาในยุคนี้แล้ว ได้รู้จักนางสนมของฮ่องเต้ที่เคยทำร้ายฮองเฮาแล้ว เธอต้องจดจำมันให้ดีสิ!

ายลากไล้โลมลูบแผ่นหลังเล็กลงมาถึงบั้นท้ายงามงอนรีบความหาสายรัดเอวปลดดึงอย่างช่ำชองนัก ชุดที่คลายออกเผยให้เห็นเนินหน้าอกขาวผ่องโผล่พ้นเอี๊ยมบังทรงสีฟ้าหลอกล่อสายตาคมกริบให้ก้มหน้าลงดอมดมอย่างยากจะหักห้ามใจมือใหญ่ยกขึ้นเคล้นคลึงเต้างามอีกมือดึงรั้งสายเอี� �ยมและสิ่งกีดขวางกายงามออกเขาอยากเห็นนางทั้งตัว เสี่ยวหลานที่สติกลับมาอีกครั้งดิ้นรนหนีมือหนาที่สัมผัสร่างงามอย่างจาบจ้วง "ไม่นะ หยุดเดี๋ยวนี้"

จางลี่มองหน้าพี่ชาย ที่สายตาดูเลิ่กลั่ก เวลามองเพื่อนสาวก็อมยิ้ม ‘รักแท้แพ้ใกล้ชิดสินะ’ เวลา 1 ทุ่มตรง จื่อหลิงปรากฎตัวพร้อมกับสาวข้างกายที่มีใบหน้าสวยหวานอย่างเอเชีย แต่แฝงด้วยเสน่ห์อย่างน่าหลงใหล มาในชุดราตรีสีแดงสุดหรูหราพร้อมกับเครื่องประดับแบรนด์ดังแพงระยับ เรียกแสงแฟล ชให้ฉายมาที่ทั้งคู่

นางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ใบหน้าแดงเรื่อเมื่อเห็นสายตาที่เว้าวอนของแม่ทัพที่เย็นชากับผู้อื่นแต่ว่าช่างมีขยันสบตาเชิญชวนตนเสียเหลือเกิน เมื่อโจวจื่อรั่วลุกเดินออกไปแล้วซุนลี่หลิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วกระซิบถามน้องสาวด้วยความสงสัย “ข้าได้ยินท่านแม่บอกว่าเจ้าแต่งงาน เป็นเพียงแค่ฮูหยินเชลยของแม่ทัพโจว เหตุใดจึงดูรักใคร่ราวกับเป็นสามีภรรยากันจริงๆ เช่นนั้น”