Novel & Cerita หลงลีลาชู้

ร่างสูงขมวดคิ้วแน่นมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือ ก่อนจะเปลี่ยนไปกดคอลหาใครอีกคนแทน “ดิน ยังไม่นอนเหรอลูก” “คุณแม่ครับน้ายุ้ยหายไปไหน เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ทำไมตลอดสามปีมานี้ ผมถึงติดต่อเธอไม่เคยได้เลย” ........... จบ หลงลีลารักลูกชายเพื่อน by DeLabe

ลิลลี่ได้ยินชื่อ 'องค์หญิงเจินอี้' ก็หูผึ่ง ทันใดนั้นหน้าจอระบบสีแดงก็เด้งขึ้นตรงหน้า [ ภารกิจบังคับ: 'ช่วงชิงน้ำรักต่อหน้าคู่แข่ง' ] [ รายละเอียด: ทำให้เซียวจวินเหยียนร่วมรักกับโฮสต์ในระยะที่องค์หญิงเจินอี้ได้ยินเสียง หรือเห็นเงาของพวกท่าน ]

ยามเดินผ่านลานหินเรียบตรงศาลาริมสระ บรรยากาศสงบกลางแดดยามสายกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นชาหอมอ่อน ใต้เงาไม้ร่มรื่น หญิงสาวผู้หนึ่งในชุดผ้าไหมสีครามอ่อนนั่งละเมียดละไมกับถ้วยชา และมีบุรุษผู้มีสีหน้าเคร่งขรึมคุ้นตานั่งอยู่ตรงข้าม ...เซียวเหยียนหลง และหญิงสาวนั้นคือ หนิงช ิงหยา นางเอกในนิยายในที่สุดก็กลับมาแล้ว “ฮูหยินลู่ เชิญมาดื่มชาด้วยกันสิเจ้าคะ”

กู้เจ๋อเฟิงอึ้งเล็กน้อย จู่ๆ ก็หัวเราะออกมา “สวี่เยี่ยนเยว่ไม่มีทางจับได้หรอก ถึงเธอฉลาดขนาดไหนก็สู้ฉันไม่ได้” เขาพูดอย่างเด็ดขาดและมั่นใจมาก ...... ลีลาบนเตียงน่าเบื่อมากงั้นเหรอ? นี่คือเหตุผลที่เขามีชู้เหรอ?

แนะนำตัวละคร หงเฮยหลง ประมุขพรรคหมื่นราตรี เจ้าแห่งหุบเขาเฮยซาน ฉายาปีศาจมังกรดำ ผู้แย่งชิงเจ้าสาวผู้อื่นมาเป็นของตัวเองอย่างไม่ใส่ใจ สุดท้ายกลับหลงหัวปักหัวปำถอนตัวไม่ขึ้น เพราะเจ้าแห่งหมื่นราตรี มีบุปผาราตรีเพียงผู้เดียว หลินเล่อเจิน นางคือสตรีอาภัพ บุรุษที่ได ้หมั้นหมายไม่มีใครจริงใจสักคน หนทางแต่งงานกับสามีที่ดีช่างมืดมน นางคงต้องทำใจ...

ส่วนหลงจื่อช็อกยิ่งกว่า เขาไปมีคู่หมั้นตอนไหน ในเมื่อเขาไม่ได้ชอบผู้หญิง ภรรยาของเขาคือหลี่ฮุ่ยหยาง งานเข้าแล้วไหมหลงจื่อ คืนนี่รับรองนอนนอกห้องแน่ๆ “เดี๋ยวก่อนนะ ท่านผู้พันคนนั้นคงไม่ได้ชื่อว่าผู้พันหลงจื่อหรอกนะใช่ไหม แล้วผู้พันคนนั้นรู้หรือเปล่าว่าคุณเป็นคู่หมั้นขอ งเขา ไม่ใช่ว่าตัวท่านผู้พันไม่รู้นะ”

เมื่ออาการของคนตรงหน้าเริ่มไม่ไหวแล้วจริงๆทำเอาฉันถึงกลับกลั้นยิ้มและค่อยๆขยับตัวเข้าไปหาเขาเพื่อที่จะดูดเลียท่อนเอนของมาฟอร์ตามที่เขาต้องการ มือเรียวบางทำการชักรูดท่อนเอนของเขาและตามด้วยลิ้นร้อนที่เริ่มเลียจากปลายหัวเลื่อนลงมายังสุดด้านต่อที่ไข่สองใบของเขา คนตัวสูงร้องเสีย งหลงและเชิดหน้าครางอยู่ในลำคออย่างยั่วยวน

ตรีอื่นงกๆเช่นนี้อีกแล้ว และคืนนี้ฟางเอ๋อจะทำทุกอย่างให้ฮ่องเต้หลงไหลนางจนโงหัวไม่ขึ้น มิน่าเล่า…..ลีลารักของฮ่องเต้หนุ่มแม้ยามเขามีสติไม่เต็มร้อยก็ช่างช่ำชองนัก ผลอิงเถาสีชมพูเข้มที่ไม่เคยผ่านมือชายใดทั้งสิ้นบัดนี้ถูกลิ้นสากของฮ่องเต้หนุ่มไล้เลียสลับกับดูดดื่ มจนนางแทบจะขาดใจ ฟางเอ๋อแอ่นร่างหยัดขึ้นจนหลังของนางแทบจะโค้ง ด้วยความเสียวซ่านแทบจะทนไม่ไหว นางร้องครวญครางออกมาอย่างห้ามตนเองเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป

อดไม่ได้ที่จะถามออกไป “เธอเสียแล้วครับ หลังจากคลอดเฌอเธอติดเชื้อในกระแสเลือดครับ..” “ผมขอโทษครับ.. ผมไม่ทราบจริงๆ” “ไม่ใช่เรื่องที่ต้องขอโทษหรอกครับ เรื่องมันก็ผ่านมานานมากแล้วแค่เวลาพูดถึงเธอแล้วในใจมันก็รู้สึกเหงาๆ นิดหน่อยน่ะครับ.. ผมมีเฌอตอนที่ผมอายุแค่ 18 ปี ผมไม่เคยคิดเลยสักครั้งเดียวว่าเฌอคือความผิดพลาดแต่เฌอคือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตผม เฌอเป็นเด็กน่ารักครับไม่เคยทำให้ผมหนักใจเลยสักครั้ง” สายตาของชโลธรทอดมองไปยังลูกสาวของตนที่กำลังยืนเช็ดเตาพร้อมกับปาดเหงื่อที่ผุดตามใบหน้างามออกพร้อมกับรอยยิ้ม

บุตรสาวเพียงคนเดียวของจ้าวฮูหยินผู้ล่วงลับ สืบเชื้อสายเผ่าหงส์ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู อ่อนโยนราวแสงแดดยามเช้า เป็นคู่หมั้นของ เซียวหลีหยวน คุณชายใหญ่ตระกูลเซียว เผ่ากิเลนผู้มีพลังเข้มข้นที่สุดในรุ่น “คุณหนูหลี่จือหยา... ผู้หญิงแสนดีที่ต้องตายเพราะถูกใส่ร้าย... และบ่าวคนสนิ ทของนาง—ก็คือข้า—จะถูกโบยตายตาม...” เหมยหลิงกัดริมฝีปากแน่น ความทรงจำจากนิยายผุดขึ้นทีละบรรทัด