ห้องพักอา Novels & Stories

ตึก ตึก ตึก ขายาวก้าวเร็วผ่านห้องรับแขกที่มืดสนิท ตรงเข้าไปยังห้องนอนด้านในโดยแทบไม่เสียเวลามองรอบ ๆ แอ๊ด…พรึบ!

ไกลผู้ชายที่ชื่อ ทศภาค คนนั้น “คุณเมย์ชอบไหมครับ ห้องแบบนี้” ภูมิเอ่ยถามหญิงสาวขณะเดินเข้าไปดูด้านในซึ่งเป็นห้องขนาดเหมาะสำหรับผู้เข้าพักคนเดียว เฟอร์นิเจอร์ภายในห้องไม่ว่าจะเป็นเตียง ตู้ และเก้าอี้ทำจากไม้หรูเรียบ ส่วนที่อยู่ถัดไปเป็นห้องครัวและห้องน้ำเล็ก ๆ ดูแล ้วก็เป็นห้องพักอย่างบังกะโลทั่วไปหากแต่ธรรมชาติที่โอบล้อมโดยรอบทำให้ที่อยู่เรียบ ๆ ดูมีชีวิตและเต็มไปด้วยชีวาได้อย่างน่าอัศจรรย์

ธาริกาเอ่ยขึ้นเมื่อเธอกับรินลดาเข้ามายังห้องพักในโรงแรมที่ทางทีมงานได้จัดเตรียมไว้ให้ ความหรูหราของห้องพักนั้นบ่งบอกราคาได้เป็นอย่างดี ของทุกชิ้นภายในห้องถูกประดับประดาด้วยเครื่องเรือนแบบอาหรับ ผ้าม่านหลากสีสันสลับซับซ้อนทับกันไว้ตรงมุมต่างๆ เหนือเตียงนอนนั้นติดภาพศิล

หลินอู๋ยังไม่ทันได้รู้สึกตัว ตัวเลขห้องพักที่อยู่ตรงหน้าเธอก็พลันปรากฏสู่สายตา 2508 แต่เธอจำได้อย่างชัดเจนว่า เฉิงหยวนบอกเธอว่าห้องที่เฟิงถิงเซินพักคือ 2503

สถานที่ที่เอมานเอเล่มาพักคือโรงแรมชื่อดังกลางกรุงโรม เป็นห้องชุดขนาดใหญ่มีสามห้องนอน สี่ห้องน้ำ หนึ่งห้องรับแขก และมีสระว่ายน้ำส่วนตัวอยู่นอกระเบียง แน่นอนว่าเมเชลอาศัยร่วมห้องเดียวกันกับเจ้าชีวิต ส่วนอีกสองห้องเป็นของโคลด์ที่พักกับเซอร์เก้ และอีกห้องเป็นของลูกน้องอีกส

เธอกอดแขนเขาพร้อมทั้งออดอ้อนไม่หยุด “ไม่ต้อง นอนห้องตัวเองเลย” “แหม ๆ ห้องก็ติด ๆ กัน” อัญชญาพักคอนโดมิเนียมหรูใกล้แม่น้ำเจ้าพระยา ห้องขนาดหนึ่งร้อยตารางเมตร หนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องแต่งตัว สองห้องน้ำ

กรีนตาโตเมื่อเปิดประตูเข้ามาเห็นห้องพักไม้สไตล์โมเดิร์นที่ตกแต่งอย่างอบอุ่น “ก็ต้องทำดี ๆ ให้สมกับเงินที่ลูกค้าจ่ายสิแก” ปีใหม่หัวเราะ “พวกแกไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนนะ เดี๋ยวตอนเย็นจะพาไปดูของเด็ด ใส่ชุดสวย ๆ แซ่บ ๆ ด้วยล่ะ!” “เอ๊ะ... แล้วฉันพักห้องไหนล่ะ” กรีนเอ่ยถา มอย่างเอ๋อ ๆ

เมื่อทั้งสองไปถามเจ้าของหอพัก ก็ได้ความว่า ทั้งคู่จองห้องพักสลับกัน ซึ่งจริง ๆ ไล่ไปไล่มาแล้วก็เป็นความผิดพลาดของเจ้าของหอพักนั่นแหละ เขาจึงให้ตกลงกันเองว่าจะเอายังไงแล้วค่อยมาบอก เพราะราคาห้องก็เท่ากัน เพียงแค่ย้ายของสลับห้องกันก็จบ แต่เรื่องที่ไม่จบก็คือ มินตราไม่ยอมนั่ นเอง “สรุปคุณจะคืนห้องนั้นให้ผมหรือเปล่า” “ไม่ คุณก็เอาห้องฉันไปสิ ห้องคุณฉันทำความสะอาดไว้หมดแล้ว” “แต่ผมชอบห้องนั้น”

หลงอี้เซิงรับหมอนไว้ได้ง่ายดาย พลางหัวเราะต่ำๆ ในลำคอ ซินเหยาหันหน้าหนีเล็กน้อย ก่อนลุกขึ้นยืนแล้วชี้ไปทางโถงด้านในของห้องพัก “คุณไปนอนห้องนั้นแล้วกันค่ะ” ที่พักแห่งนี้เป็นห้องสวีตขนาดใหญ่ มีห้องนอนแยกสองห้องเชื่อมกับห้องนั่งเล่นกลาง ห้องหนึ่งเป็นห้องใหญ่ที่เธอใ ช้พักกับเด็กๆ อีกห้องอยู่ฝั่งตรงข้าม เงียบเป็นส่วนตัวและมีห้องน้ำในตัวครบถ้วน

เธอสลัดศีรษะเรียกสติให้หยุดฟุ้งซ่านพลางล้วงกุญแจไขห้องพัก เพื่อที่จะได้พักสมองที่เคร่งเครียดมาตลอดทั้งวัน มือน้อยคว้ารีโมตสีขาวขึ้นมาเปิดแอร์ภายในห้องสี่เหลี่ยมกะทัดรัดสู้กับความร้อนของแสงแดดด้านนอก ถึงแบบนั้นห้องพักของครอบครัวอาเจนเตโร่ก็ถือว่าสะอาดสะอ้านมีควา มเป็นส่วนตัวดี