ห้องพักอา Novels & Stories

อวัสดาย้อนถามหน้าตาเหลอหลา “เอ่อ...คือว่า...ผมหมายถึงห้องของคุณหนูไอลิซน่ะครับ เธอมีห้องพักส่วนตัวอยู่ข้างบน คุณหนูไอลิซคงไม่ว่าหรอกครับ ถ้าเพื่อนรักอย่างคุณหนูอวัสดาจะเข้าไปพัก”

ซ่งจิงเทียนพาคนทั้งสองเดินเลี้ยวอ้อมไปด้านหลังตำหนักซึ่งมีเรือนเล็กตั้งอยู่ เขาพานางเดินไปยังห้องในสุด “นี่คือห้องพักของนักสืบซิน” “ข้าพักผู้เดียวหรือ” “ใช่! เจ้าเข้าไปดูด้านในสิ มีห้องอาบน้ำส่วนตัวด้วย ห้องนี้ท่านอ๋องทรงสั่งทำไว้เป็นพิเศษ”

“แน่ใจครับ เดี๋ยวพอไปถึงมุกก็เห็นเองแต่พี่ว่าดื่มอีกแล้วก็แล้วกันนะนพี่ชอบบรรยากาศที่นี่” ห้องพักของอลัน เป็นห้องพักขนาดกลางมีสองห้องนอนและมีห้องครัวเล็กๆ อยู่ด้านหนึ่ง ตรงกลางเป็นห้องรับแขกที่มีชุดโซฟากับทีวีจอยักษ์ เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่จะเน้นไปในโทนเทาและขาวด ูอบอุ่นตามนิสัยเจ้าของห้อง “ของพี่อลันน่าอยู่เหมือนกันนะคะ”

หญิงสาวพยักหน้ารับหงึกหงัก รับทราบสิ่งที่อาหนุ่มบอกอย่างว่าง่าย "ส่วนห้องอาอยู่ตรงนั้น มีอะไรก็เรียก" "เข้าใจแล้วค่ะอา ขอบคุณค่ะ"

มีแต่ความคิดถึง “ชอบห้องนี้ไหมเอิง” อารียาถามขึ้นเมื่อเธอถูกพามายังห้องพักส่วนตัว ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามห้องอารียานั้นเอง เป็นโซนห้องพักที่จัดรับรองสำหรับเครือญาติ

อาเป่าคิดที่จะเดินไปปลุกองค์หญิงของนางหากแต่องครักษ์กงกลับดึงมือนางเอาไว้แล้วพาไปยังอีกห้องที่อีกฝั่งของตำหนักเพื่อพักผ่อน ห้องนี้อยู่ห่างออกไปราวสี่ห้องเท่านั้น "เจ้าพักที่นี่ก่อนเถิด ส่วนข้าจะไปเฝ้ายามที่หน้าห้องคุณชายเอง" "เจ้าค่ะ ขอบคุณท่านมาก" อาเป่ามองไปรอบ ๆ ห้อง แม้ว่าจะเล็กไปหน่อยหากแต่ว่าก็สะอาดดีไม่น้อย นางมิได้เป็นคนพิถีพิถันมากนักกับที่นอนของตนเอง ยามนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญไม่อาจที่จะมากเรื่องได้ นางคิดเช่นนั้นก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงขนาดเล็กที่วางอยู่ภายในห้องแล้วหลับไป

ทันใดนั้น รถยนต์ก็แล่นมาจอดอยู่หน้าโรงแรม เย่ เหวินหมิงออกไปก่อน และโจว เชียนหยุนก็เดินจับมืออาหยันน้อยตามชายชุดสูทเข้าไป ห้องที่เย่ เหวินหมิงพักอยู่นั้นเป็นห้องชุดสุดหรูของโรงแรม นี่เป็นครั้งแรกที่อาหยันได้เข้ามาในห้องสุดหรูแบบนี้ เขารู้สึกประหลาดใจกับทุกอย่างที่นี่ แม้แต่จ อโทรศัพท์แอลซีดี ขนาด 70 นิ้ว ก็ทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้าง

เมื่อมาถึงหอพักฝั่งสตรี เซียงฮวาก็เงยหน้าขึ้นสำรวจสถานที่ที่ตนต้องพักอาศัยอีกสามปีต่อไปนี้ รู้สึกเบาใจแทนไช่ฮั่วฮวาที่หอพักมีดอกไม้ไม่มาก มิเช่นนั้นคนที่แพ้เกสรดอกไม้อย่างนางใช้ชีวิตลำบากแน่ “...หอพักฝั่งสตรีจะมีทั้งหมดด้วยกันสามเรือน เรือนละยี่สิบห้องโดยให้พัก ตามชั้นปี พวกเจ้าสามารถอาบน้ำได้ในห้อง แต่จะไม่มีใครหาบน้ำมาใส่ในถังให้ หากผู้ใดที่ไม่ใช่พลังธาตุน้ำ แนะนำว่าไปอาบที่ห้องน้ำรวมจะดีกว่า” เซียงฮวาคิดในใจ…ข้าคนหนึ่งที่ไม่ยอมหาบน้ำมาใส่ถังเองเด็ดขาด

เขมกร เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในห้องพักฝ้าเพดานสีขาวพร้อมกับได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อตลบอบอวล บ่งบอกให้ผมรู้ได้เป็นอย่างดีว่าที่นี่คือที่ไหนไม่ต้องมาทำหน้างงเอ่ยปากถามใครเหมือนในบทละครที่เห็นได้ทั่ว ๆ ไปตามทีวี

เขาคว้ามือของอิงวราขึ้นมา แล้วพาเธอลุกขึ้นจากโซฟารับแขก จับจูงเธอไปยังทิศทางที่ได้ยินเสียงคลื่นซัดสาด “เชิญครับ คืนนี้เราจะพักกันห้องนี้” เอเบลเปิดประตูห้องออก เผยให้เห็นห้องนอนกว้างขวาง สีฟ้าครามสว่างสดใส ผ้าม่านปลิวไสว มองผ่านกระจกออกไปเป็นทะเลกว้างใหญ่ ที่มีคล ื่นซัดสาดขึ้นฝั่ง