ห้องพักอา Novels & Stories

ฉันเดินรอบเพนท์เฮาส์ดูห้องทุกห้อง ถ้าเทียบความใหญ่มีถึงสามชั้นด้วยกัน "ห้องนี้ห้องอะไรคะ" ฉันถามพี่บัว ก่อนที่ทุกคนจะพยักหน้าให้กันแล้วหันมาตอบฉันเบาๆ "เอ่อ...ห้องอาวุธค่ะ" "อาวุธ?"

เอะอะชวนเข้าห้อง “ไม่ ๆ ห้องพักผา ผาพักที่นี่” “หืม พักทำไม” “อ้าว ก็ปลายหนีมานี่” “ไม่ได้หนี ผานี่ยังไง พูดไม่รู้เรื่อง”

แอ๊ด. ประตูห้องราคาเหยียบร้อยล้านถูกเปิดออกโดยมือของเตชินทร์ ห้องพักที่มีเขาเป็นเจ้าของซึ่งตอนนี้ก็ได้มีแขกคนแรกอย่างเพลงขวัญที่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นมานอนพัก

"ไม่เป็นไรจ๊ะเดี๋ยวค่อยไปหาซื้อเอา^^" "แต่ว่า..." ฉันที่กำลังงงๆอยู่ก็ถูกอากานพาลงจากรถแล้วพาเดินเข้าไปในโรงแรมเพื่อเอากุญแจห้องพักจากนั้นทุกคนก็ขึ้นลิฟต์มายังห้องพักที่พี่ชนะศึกบอกว่าจองเอาไว้ซึ่งพี่ชนะศึกได้จองไว้ทั้งหมดสามห้องคือห้องของอากองทัพกับอากานหน� �่งห้อง ห้องของพี่ชนะศึกกับพี่สงครามหนึ่งห้อง ส่วนห้องสุดท้ายคือห้องของฉัน ห้องพักที่นี่ดูหรูหราและราคาค่อนข้างที่จะแพงมากที่ฉันรู้เพราะแอบเห็นบิลค่าห้องพักที่พี่ชนะศึกจ่ายไปในราคาแสนกว่าบาทคือถ้าฉันมาเที่ยวคงไม่มีปัญญามาพักที่นี่ได้แน่ๆ

ฮุ่ยเหอเอ่ยปากสั่งพ่อบ้านสือ “ขอรับ เช่นนั้นข้าจะจัดห้องพักให้อาห่าวที่..” พ่อบ้านสือเอ่ยค้างเอาไว้ ฮุ่ยเหอจึงกล่าวขึ้นมาเพื่อให้ความกระจ่างแก่เขา “ห้องพักติดกับห้องของข้านั่นแหละ หากมีอะไรจะได้เรียกใช้สะดวก”

อวี่เฮ่าหมิงไม่พูดจา ทำราวกับไม่ได้ยินกิริยาหยาบโลนที่ตนเพิ่งกระทำลงไป ทว่าสีหน้ากลับยังคงราบเรียบมั่นคง ยามเห็นฉินจื่อเว่ยทำท่าทางไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหน เขายังสามารถชี้ทางให้นางได้อย่างสงบนิ่งจากทางด้านหลัง: "ห้องพักอยู่ที่เรือนหลัง ห้องที่อยู่ด้านในสุดของระเบียงทางเดิน ชื่อ เยว ่เทียนเก๋อ หลังนั้นแหละ"

Ep.13 อวดดี อัญชันถูกพามายังห้องพักที่เป็นบ้านเดี่ยวหลังเล็กที่มีพื้นที่พอดีตัว ห้องพักนี้เพทายสร้างเผื่อเอาไว้ แต่ไม่คิดไว้ว่าวันหนึ่งจะได้ใช้งานจริง

ลี้ยงระดับเวิล์ดคลาสครั้งนี้ด้วย ได้เปิดห้องพักในโรงแรมชั้นหนึ่งสุดหรูของแคว้นอาเคเซียห์เข้าพัก “นี่แค่โรงแรมชั้นหนึ่งยังหรูขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นราฟาเอลพาเลซละ จะสวยเลิศเลอเพอร์เฟคขนาดไหน ไม่อยากจะคิดเลย...ฉันล่ะอิจฉาคุณจังเวสต์” เชมิสเมคอัพอาร์ตติสสาวป ระเภทสองร่างยักษ์ ถลาเข้ามากอดแขนเวสต์ท่ามกลางความหรูหราตระการตาของห้องพักสไตล์อาระเบียนที่ชายหนุ่มจัดหาให้ โดยทั้งหมดเข้าพักรวมกันในห้องชุดซึ่งมีโถงกลาง แพนทรี บาร์เครื่องดื่ม และห้องนอนของแต่ละคน

ภีมต้องดึงมือฉันไว้ เพราะเหมือนฉันใจลอยจนเกือบจะเดินเลยห้องพักไปแล้ว เขาแตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องและเอาการ์ดใส่ไว้ในช่องเพื่อเปิดระบบไฟในห้องพัก มือยังคงกุมมือฉันพาเดินเข้าไปด้านใน ฉันต้องหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง เมื่อเข้าไปด้านในห้องแล้วเห็นว่า ห้องนี้เป็นห้องพักเตียงคู่ มีเพียงเ ตียงนอนกลางห้อง ห้องน้ำซีทรู โอ้ยแบบนี้นี่มันจะเกินไปมั้ย ฉันอยากจะร้องไห้ ขาอยากจะก้าวถอยหลังแล้ววิ่งหนีไปตอนนี้เลย “เธออยากอาบน้ำก่อนมั้ย”

ระหว่างทางเดินไปยังห้องพัก ทั้งสองคนแทบไม่ได้พูดอะไรกันเลย บรรยากาศเงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงฝีเท้าของตัวเอง ดาพยายามมองซ้ายมองขวาเพื่อหลบสายตาเขา แต่ก็อดรู้สึกเกร็งไม่ได้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง ภาพที่เห็นทำให้ดาแอบโล่งใจเล็กน้อย ห้องพักไม่ได้เล็กอย่างที่คิด มี เตียงขนาดคิงไซส์หนึ่งเตียง โซฟาเล็ก ๆ ริมหน้าต่าง และระเบียงที่มองเห็นวิวแม่น้ำยามค่ำคืน