อยู่ในตะเกียงแก้ว Novels & Stories

"และ...." ลูกแก้วสีทองในถุงสมบัติหลินเซียนลอยออกมาหน้าหลินเซียนและเรืองแสงสว่างจ้า

มีนาเดินตรงไปที่กระติกน้ำร้อนและมองหาบางอย่าง “ที่นี่ไม่มีแก้วกระเบื้องเคลือบดี ๆ หรอกนะ มีแต่แก้วแบบนั้นแหละ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน”

เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้อง ไทเกอร์นั่งกอดอกอยู่บนที่นั่งไม้ บนตัวเขามีเม็ดเหงื่อเกาะพราวอยู่เต็มไปหมด “ช้าจัง พี่ว่าน้ำแก้วนั้นก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้นนะ”

"ตะวันเฝ้าอยู่ นายหัวกลับไปเหอะ" น้ำเสียงหมางเมินและได้ยินเสียงลุกขึ้น ในกระท่อมมีที่นอนอยู่อันหนึ่งกับผ้าห่มนวมและมุ้งแบบตั้งได้คล้ายเต็นท์ ใช้ตะเกียงเจ้าพายุในการให้แสงสว่าง "ห้าทุ่มกว่าแล้ว ฉันเหนื่อย เปิดประตูเร็ว"

้วเบียร์ฉันไม่เลิกทำให้ฉันมองไปยังแก้วเบียร์ตรงหน้า แต่สิ่งที่ฉันเห็นคือมีแสงที่ส่งประกายวาววับอยู่ในแก้วเบียร์ ฉันใช้มือน้อย ๆ ค่อย ๆ ล่วงสิ่งของนั้นขึ้นมาก่อนจะยกส่องดู มันคือแหวนเพรชรูปหัวใจที่ระหยิบระหยับเล่นแสงไฟ "ใครมาทิ้งแหวนไว้ในแก้วเนี่ย"ฉันเอ่ยถามอย่างไม ่เข้าใจในสถานตรงหน้าว่าแหวนเพชรน้ำงามมาอยู่ในแก้วเบียร์ฉันได้อย่างไร ขนาดที่ฉันมองไปยังคนตัวโตที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฉัน

เมื่อมองผ่านประตูกระจก ฉันเห็นอเลสซิโอกับเบียงกายืนอยู่ใต้แสงจันทร์ “ทำไมฉันถึงกลับไปอยู่ห้องเดิมไม่ได้” น้ำเสียงของเบียงกาเจือความเจ็บปวด “ความทรงจำทั้งหมดของฉันอยู่ในนั้น”

ตอนที่1 แก้ว “ อีแก้ว อีแก้ว มึงอยู่ไหนออกมาเดี๋ยวนี้นะ ออกมา “ ซู่ซ่า ซู่ซ่า เปรี้ยง ป๊าง แว๊บๆ ว๊าบๆ

เหอฟ่านชิงเอ่ยตอบรับคำของหญิงสาวด้านข้าง ก่อนที่หญิงสาวทั้งสองจะเดินเข้าไปภายในร้านที่ในตอนนี้เองก็มีลูกค้าหลายคนกำลังเดินเลือกซื้อข้าวของอยู่เช่นกัน เหอฟ่านชิงใช้สายตากวาดมองไปรอบ ๆ ร้านเพื่อมองหาสิ่งที่ตนเองต้องการไปเรื่อย ๆ ก่อนที่สายตาของนางจะหยุดลงที่สินค้าประเภ ทเครื่องแก้ว ใช่แล้วมันคือสิ่งของที่ทำมาจากแก้ว มีตั้งแต่ แก้วน้ำ แจกัน ถ้วยชามที่ทำจากแก้ว และที่ดูจะใกล้เคียงกับสิ่งที่เหอฟ่านชิงต้องการมากในตอนนี้ก็คือตลับขนาดเล็กที่มีฝาปิด

6 คืนนี้ ‼️ #อยู่ในตะเกียงแก้ว เปิดให้อ่านฟรีจนจบเรื่อง >> ถ้าใจถึงพอก็กดลิ้งค์ใต้เม้นได้เลย 🥀⛓️ << ⚠️ไม่เหมาะสำหรับนักอ่านสายหวาน เพราะนอกกายนอกใจฉ่ำ ตับไตไม่มีเหลือให้เปลี่ยน ทุกคนต้อง..อดทนจนกว่าจะแลนด์🏁 #r********e

ท่าทางของเชียนเอ๋อร์ดูสนอกสนใจฝาครอบใสที่ใช้แทนฝาแก้วมากทีเดียว “พี่สะใภ้... ตะเกียงทรงแปลกเช่นนี้ ข้ามิเคยเห็น ที่บ้านถวนมีตะเกียงเช่นนี้ด้วยหรือ?” “ไม่มีหรอก เจ้าเกิดมากี่วันเชียว จะเห็นไปทุกอย่างได้อย่างไร”