อยู่ในตะเกียงแก้ว Novels & Stories

หัวเอ็นสีม่วงคล้ำ ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสๆ สะท้อนวิบวับกับแสงไฟตะเกียงตั้งอยู่ปลายเตียง “อู้ววว… ใหญ่เหลือเกิน… ”

เสียเวลาโดยใช่เหตุจริง ๆ แทนที่จะมีเวลาอ่านหนังสือ ผมกลับใช้เวลาไปกับการคิดมากไปเอง วันนี้ผมอยู่ในโซนห้องกระจกอีกแล้วแต่ตอนนี้ยังไม่มีคนมาผมเลยขอพี่ครามเข้าไปลองสวมบทบาร์เทนเดอร์ดูสักวัน พอเข้ามาดันไม่รู้จะทำอะไรเพราะมีพี่ครามที่สวมเสื้อยืดสีขาวคลุมทับด้วยคาร์ดิแกนสีเท านั่งมองอยู่อีกฝั่งของบาร์

ฉันกำลังเตรียมตัวจะเดินออกไป หางตาก็พลันเหลือบไปเห็นมุมโต๊ะของเขา ตรงนั้นมีแก้วน้ำวางอยู่ใบหนึ่ง เป็นวัสดุไทเทเนียมแท้และเคลือบด้านนอก มันเหมือนกับใบที่ฉันเคยช่วยแฟนหนุ่มเลือกตอนนั้นไม่มีผิด ในวินาทีนั้นฉันราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่

แสงสว่างเพียงน้อยนิดที่สาดส่องลอดลงมาจากช่องโหว่บนหลังคาสังกะสีให้เกิดประโยชน์สูงสุด หมิงหลินเชี่ยนกวาดสายตาสำรวจพื้นรอบเก้าอี้ จนพบเข้ากับเศษขวดแก้วแตกชิ้นหนึ่งตกอยู่ไม่ไกลจากปลายเท้า เศษแก้วชิ้นนั้นมีสีเขียวเข้ม รูปทรงของมันเรียวยาวและมีเหลี่ยมมุมที่แหลมคมป

โคตรคิดถึง… คิดถึงจะตายมันเป็นแบบนี้เหรอวะ… คลับตระกูลไพศาลเลิศหล้า โต๊ะไม้โอ๊คกลางห้องรายล้อมไปด้วยแก้วบรั่นดีที่ต้องหอบเงินถุงเงินถังไปประมูลมาเท่านั้นถึงจะได้ลิ้มลอง น้ำแข็งในแก้วใบหนึ่งละลายช้า ๆ เจือจางรสชาติแพงบรมให้จืดชืด เพราะเจ้าของแก้วมันเอาแต่นั่งนิ ่งเหมือนวิญญาณถูกนรกสูบเหลือแต่กายหยาบตั้งแต่มาถึง

เศษแก้วและน้ำกระจายบนพื้นห้อง ปลายฝันถูกเศษแก้วใสๆ ปักเข้าที่มือ “อ่า...ซี๊ด” ข้างๆ ฉันตอนนี้เต็มไปด้วยเศษแก้ว แล้วจะเดินไปยังไงละทีเนี่ย

อีกฝ่ายใช้นิ้วผลักแก้วมาตรงหน้า ตะวันยกแก้วขึ้นดื่มเพราะรู้สึกคอแห้งเหมือนกัน แต่แล้วก็ต้อง ทำหน้าเบ้ เมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่ผ่านลำคอ มือเรียววางแก้วในมือลงอย่างรวดเร็ว “นี่มันเหล้านี่ ไม่ใช่น้ำเปล่า”

_________________________ พัทยา เสียงเครื่องแก้วกระทบกันที่นอกห้องนอน ทรายทองปรือตาขึ้นมาดู แสงไฟที่สว่างจ้าในห้องทำให้แลเห็นนาฬิกาเรือนเล็กที่ประดับอยู่กับโคมไฟหัวเตียงที่ไม่ได้เปิด มันบอกเวลาว่าเข้าใกล้ตีหนึ่งเข้าไปทุกที “คุณเอื้อ...ใช่คุณหรือเปล่าคะ” ถามแล้วลุกขึ้นยืนช้าๆ ดึงผ้านวมมาพันกาย อย่างหมิ่นเหม่ เขาอยู่ข้างนอก มีอะไรสักอย่างประคบบนหลังมือข้างขวา ส่วนมือซ้ายถือแก้ววิสกี้และกำลังสาดมันลงคอ

ฉันขมวดคิ้วพร้อมแอบคิดในใจ “แล้วฟูลู่นั้นมันอยู่ตรงไหนกัน?” ทันใดนั้นฉันก็คิดขึ้นได้ว่า ในห้องนั้นมีแก้วกะโหลกที่ประดับไปด้วยอัญมณีล้ำค่าต่าง ๆ อันหนึ่งวางอยู่ มันถูกหุ้มด้วยทองคำ และบนทองคำได้สลักลวดลายรูปแบบแปลก ๆ เอาไว้มากมาย

เมื่อชนสวัสดิ์เดินเข้ามาในห้อง ลูกแก้วที่นั่งอยู่ตรงมุม ข้างประตู เอ่ยถามคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องด้วยอาการระโหยโรยแรง หวังจะเข้าไปนอนที่เตียงนุ่มพักผ่อนได้ตามสบาย " อะไรแก้วไปนั่งอะไรตรงนั้นดึกแล้วมานอน" " พวกนายแอบกินกันนานแค่ไหนแล้ว" "อะไรแก้วพูดอะไรไม่รู้เรื่อง"