Novel & Cerita อัจฉริยะตัวน้อยน่ารัก

“ปากดี เดี๋ยวจะโดน” “แต่ก็น่ารักดีนะ...เราชอบอยู่” คนตัวเล็กก็หัวเราะคิกคักพลางลูบผมตัวเองอย่างชอบใจ “ชอบอยู่? ประชดเหรอ” จินเลิกคิ้วหันกลับมามองอย่างไม่ค่อยไว้ใจ

เรียวอิจิพูดพร้อมกับเดินมายกแขนขึ้นโอบกอดเอวของฉันเบา ๆ โดยไม่สนใจอะไร “อัมพร ฉันชื่ออัมพร ยินดีที่ได้รู้จักนะ”อัมพรมองหน้าเรียวอิจิแบบมีเลศนัย ....เพียะ!!!.... “โอ๊ย!!!มิกะ เธอตบฉันอีกแล้วนะ”

จีเวลปรบมือชอบใจ รอยยิ้มของเธอทำให้ดวงตาโค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยว เถ้าอู้ตัวน้อยมีดวงตาดำเมี่ยมและกลมกิ๊ก ด้วยความน่ารักของมัน มันเรียกหาเดบร้าอย่างน่าเอ็นดู “มามิ๊ มามิ๊...” เดบร้าหน้าแดงก่ำ

เมิ่งเจียวซินเห็นเจ้าลูกกระรอกใช้ร่างเล็ก ๆ นั้นทำสีหน้าจริงจัง แล้วพูดภาษามนุษย์ออกมา ยามนี้นางทั้งรู้สึกเอ็นดูและรู้สึกคันไม้คันมืออยากลูบหัวลูบตัวอีกฝ่ายขึ้นมาอีกแล้ว ‘สงสัย...ข้าน่าจะแพ้ให้กับความน่ารักของสัตว์มีขนตัวเล็ก ๆ แล้วเป็นแน่ ดูสิ! ดูปากเล็ก � � กับแก้มป่อง ๆ นั้นขยับ เจ้าช่างน่ารักเกินไปแล้วเจ้าลูกกระรอกน้อย ทำอย่างไรดี...ข้าชักไม่อยากให้เจ้าตัวเล็กกลับไปอยู่ในร่างมนุษย์เสียแล้วสิ’

เสียงเล็กๆ แหลมๆ ของเด็กหญิงวัย5ขวบเจื้อยแจ้วพร้อมกับโชว์ตุ๊กตาหมีตัวโตให้ผมดู เธอยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีกับตุ๊กตาตัวโตที่ได้รับ สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก ผิวขาว ปากนิดจมูกหน่อย มัดผมแกะยาวสลวยสองข้าง กับชุดกระโปรงสีแดงน่ารักสดใสเหมือนเจ้าหญิงทำให้ผมยิ้มตอบอ ย่างอารมณ์ดี “น่ารักมากเลย แล้วนี่ตั้งชื่อหรือยัง จะให้ตุ๊กตาตัวนี้ชื่ออะไรดี” ผมพูดพลางลูบหัวน้องสลับกับตุ๊กตาอย่างเอ็นดู พร้อมกับยิ้มให้

มาคินหัวเราะ “แม่มันชื่อส้มจี๊ดลูกเลยตั้งชื่อเล่น ๆ ตามผลไม้กันหมด ตัวนี้นิสัยน่ารักนะ ค่อนข้างฉลาด แต่ขี้ดื้อสุดในกลุ่มเลย” เจ้าหมามะยมเอียงคอเล็กน้อย คล้ายกับฟังอยู่ มาคินคุกเข่าลงเอามือแตะกรงเบา ๆ

เจ้าตัวเล็กพูดออกมาเสียงดัง “ตัวแค่นี้รู้จักความสวยงามแล้ว หลานใครช่างฉลาดจริง ๆ” เจียงหย่งเฉียงไม่วายกล่าวชม

เด็กอะไร น่ารักจนใจเจ็บ “ค่ะ” จากนั้นหนูน้อยก็อ้อนให้เธอยกลงจากตัก แน่นอนว่าบูรณิมาไม่อาจต้านทานเจ้าของเสียงใสแจ๋ว และหน้าตาบ้องแบ๊วน่ารักได้ เธอคงจะแพ้ทางลูกอ้อนของเจ้าก้อนแป้งเข้าเสียแล้ว

ภูติตัวน้อยยิ้มกว้าง พยักหน้ากระตือรือร้น “ดีเจ้าค่ะ” เฉินอิ้งถงครุ่นคิด ไม่นานริมฝีปากก็ยกโค้งบางเบา “เจ้าเป็นดอกไม้ เช่นนั้นชื่อ เสี่ยวฮวา ชอบหรือไม่” เจ้าตัวเล็กยิ้มตาปิด “เสี่ยวฮวาหรือ ข้าชอบมาก”

นุ่มนิ่มวิ่งปรื๋อไปหยิบตุ๊กตาตัวโปรดใส่กระเป๋าเป้ใบเล็กของตัวเองอย่างรวดเร็ว “นุ่มนิ่มนี่เป็นเด็กฉลาดจังเลยนะคะ ตัวแค่นี้แต่ความคิดเหมือนผู้ใหญ่ไม่มีผิด” ใบพลูพูดขึ้นมาแล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูเด็กสาวตัวน้อยที่เป็นแก้วตาดวงใจของเธออีกดวง