อัจฉริยะตัวน้อยน่ารัก 소설 & 이야기

เธอยกเจ้าฮวาตัวน้อยขึ้นมาหอมและพูดกับมัน “ชื่อมันน่ารักเหมือนกับเจ้า” อี้เฉิงมองเหมยฮวาเล่นกับฮวาน้อย ตอนนี้เขาช่างมีความสุขเสียจริง “ข้าน่ารักอยู่แล้ว ท่านเพิ่งรู้หรือไร”

“โอเค” พี่ใจยิ้มให้คุณหนูน้อย สำหรับคนตัวเล็กตรงหน้า คือหัวใจของบ้าน ทุกคนรักและเอ็นดู ดังนั้นใครจะมาแตะต้องทำให้ร้องไห้ไม่ได้แน่

เด็กน้อยรีบพยักหน้า ใบหน้ากลมนั้นดูไปดูมาก็น่ารักไม่น้อย “ม้าของเจ้าชื่อหลิงหลันหรือ ข้าชอบชื่อนี้นัก” “แล้วเจ้าเป็นเด็กตัวเท่านี้มีความสามารถอันใดมาช่วยข้า” เด็กน้อยถลึงตาใส่เขาพร้อมกับเอ่ยว่า

นิ้วเรียวเล็กน่ารักชี้เข้าหาตัวเองแล้วเอียงคอถามกลับด้วยท่าทางน่ารัก ทำหน้าแค่นี้ก็น่ารักไม่ไหว ร่างหนาได้แต่พูดกับตัวเองในใจพร้อมกันหัวใจที่เต้นแรง

'ลูกของเรา' ถ้าไม่รักก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวน่ารัก..อ่อนโยนขนาดนี้ก็ได้มั้ย หัวใจคนตัวเล็กเจ็บจี๊ดๆ

ส่วนอัจฉริยะ ทั้งทึ่งและขำรุ่นพี่ ไม่คิดเลยว่าคนพูดน้อยมาดนิ่งจะตอแยสาวได้ติดหนึบ น่าเอ็นดูและชวนหมั่นไส้มากขนาดนี้ “ไม่ค่อยแสดงความเป็นเจ้าของเท่าไรเลยนะคร้าบ” อัจฉริยะแซวรุ่นพี่ขำๆ ขณะเด็กชายชนิภัทรหัวเราะ แต่ไม่เข้าใจที่ผู้ใหญ่พูด ได้แต่เอียงคอมองพ่อเป็ นเชิงถาม

คารพนับถือว่า มู่เหรินแห่งแคว้นฉีนั้นเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง แม้ข่าวลือเรื่องที่อัจฉริยะผู้นี้ชื่นชอบตัดแขนเสื้อก็ไม่ได้มีคนต่อต้านอย่างที่ควรจะเป็น อาจเพราะรูปลักษณ์ของมู่เหรินแห่งแคว้นฉีนั้นงดงามสมคำร่ำรือ เวลานี้ภาพเสมือนของอีกฝ่ายนั้นหายากยิ่งกว่าสมบัติราชวง� �์เสียอีก

ทีมงานสาวน้อยที่เพิ่งมาทำงานวันแรกเธอเป็นแฟนคลับของธันวา เธอพูดไปก็เขินไปจนธันวาหัวเราะให้กับความน่ารักของเธอ “ไม่ต้องเกร็งอย่างนั้นก็ได้ พี่ก็เป็นคนธรรมดาอย่างหนูนั่นแหละ ไม่ต้องเกร็งนะ” ธันวาพูดออกมายิ่งทำให้เธอเขินไปกันใหญ่ เพราะความหล่อ น่ารัก อบอุ่นของเขาทำให ้เธอแทบคลั่ง

คนตัวเล็กเบะปากเอ่ยออกมาด้วยเสียงน่าเอ็นดูราวกับแมวน้อย "หึ โอเค ๆ ไม่แกล้งแล้ว" แสตมป์บอกรุ่นน้องสาวไปด้วยความเอ็นดู

นัทไอโซหนุ่มมองฟีฟ่าไม่วางสายตา เพราะความน่ารักของฟีฟ่าที่มีมาก หน้าตาจิ้มลิ้มตาใสเป็นประกาย ปากนิดจมูกหน่อย ผิวขาวใสผ่องเนียน รูปร่างไม่สูงมากแต่ก็ไม่ผอมบาง