อำนาจเหนือฟ้าดิน Novels & Stories

บทที่ 47 พี่เหนือเล่นใหญ่ ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน คนที่ฉันทำให้ฉันนอนไม่หลับก็คือคนที่นั่งอยู่บนพื้นข้างขาพ่อกับแม่เขาและเถ้าแก่ ใช่ค่ะ ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ พี่เหนือมาวันนี้พร้อมกับเถ้าแก่ที่คนเชียงใหม่ทั้งเมืองต้องเกรงใจอย่าง ‘คุณอินน์ [1]อินทฐานนท์’ ฉันเพิ่งได้รู้วันนี้ว่าตระกูลโชติภ ิวรรธเขาดองกับตระกูลอินทฐานนท์ด้วย พี่เหนือบอกว่าอาพี่เหนือแต่งงานกับคุณอินน์

เจ้าชายพูดพร้อมกับจูบเบา ๆ ที่หน้าผากมน “หมายความว่ายังไงคะ” “เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือพ่อเธอก็คือแม่ของเธอ และเหนือแม่ของเธอก็คือเธอ และเหนือเธอคือฉัน” “ไม่ใช่ว่าหนูเหนือลุงเหรอ”

ณ ยอดเขาเหนือเทียนหรงเจี้ยอันเป็นที่ตั้งของสำนักเซียนอันดับหนึ่งซึ่งเป็นดินแดนที่ผู้ฝึกตนต่างฝันถึงเพราะเป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิฟ้า และเหล่าเทพชั้นสูงจำนวนมาก แต่บัดนี้พายุพลังปราณปะทุที่ทะยานขึ้นสู่ชั้นฟ้า กำลังก่อตัวเป็นม่านหมอกสีครามสลับทองบดบังรัศมี ดวงสุริยันจนทั่วทั้งเก้าชั้นฟ้าทำให้ทุกอย่างตกอยู่ในความมืดสลัว แผ่นดินเทียนหรงเจี้ย (หมายถึงแดนเซียน) สั่นสะเทือนระลอกแล้วระลอกเล่า

Chapter 19 สายลมยามบ่ายแก่ ๆ หอบเอาไอแดดอุ่นจัดและกลิ่นอินทผาลัมสุกหอมหวานปะปนกับกลิ่นดินแห้งแล้งลอยผ่านหน้าต่างรถขบวนหรูที่กำลังเคลื่อนตัวออกห่างจากความวุ่นวายของนครโอเอซิส มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ที่ซึ่งผืนทรายกว้างใหญ่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหุบเขาหินทรายสีแดงอิ�

“เหนือกว่าเทพเจ้าสวรรค์คือเทพเจ้าจักรพรรดิ และเหนือเทพเจ้าจักรพรรดิคือนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่” “นอกเหนือจากปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แล้วคือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เป็นแหล่งต้นน้ำขนาดใหญ่ สำหรับอาณาจักรที่อยู่เหนือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ฉันไม่สามารถแตะต้อง มันได้ในขณะนี้”

เว่ยซือเหลียงออกความคิดเห็น ตุ่นดินเป็นสัตว์อสูรธาตุดิน พี่ใหญ่ครอบครองกายาพิสุทธิ์และสำเร็จขั้นที่หนึ่งมาแล้ว ทั้งยังมีพลังธาตุดินในกาย การโจมตีด้วยพลังธาตุดินของเจ้าตัวใหญ่ย่อมเป็นศูนย์ หากให้พี่ใหญ่เป็นทัพหน้าคอยรับการโจมตี พวกเขาที่เหลืออาจหาช่องโจมตี สวนกลับจนมันได้รับบาดเจ็บได้ แม้จะมีช่องว่างของพลังเยอะเกินไป แต่พวกเขาก็ไม่ถึงขั้นหมดหวังเสียทีเดียว

ฉันพยักหน้า “เยี่ยมเลย จ้าวอินเฉียว ในที่สุดเธอก็มีวันนี้ จากนี้ไปเรียกฉันว่าพี่สาวนะ”

EP21 - เหนือมาเฟีย (ธันเดอร์-บลิ๊ง) บลิ๊งถึงกับมองบนให้กับชายหนุ่ม ในหัวเขาคิดแต่เรื่องพวกนี้หรือไงกัน เอะอะจะฟาดๆอยู่นั่น

“ต้นท้อสวรรค์ไม่ได้รับพลังปราณจากข้า แต่พวกมันกำลังดูดซับเอาพลังปราณฟ้าดินที่ตกค้างอยู่บนแดนมนุษย์ไปหล่อเลี้ยงผลท้อแทน ผลท้อจะสุกช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับว่าพลังเหล่านั้นจะมีมากเพียงใดเจ้าค่ะ" “พลังปราณจากฟ้าดิน? เรื่องนี้ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน แล้วมันมีมากเพียงใดกัน?" คุณชายสา มอ๋าวหลวนกังขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกว่าตนเองยังต้องเรียนรู้อะไรอีกมากมายเลยทีเดียว

“แกจัดการเรื่องนั้นไปถึงไหนแล้ว เมื่อไหร่ฉันจะได้ที่ดินผืนนั้น มันควรได้เรื่องสักที” “ที่ดินที่พ่อต้องการมันเป็นของสาย แต่เหนือได้อีกผืนมาและมันไม่ใช่สิ่งที่พ่อต้องการ” “และแกไม่ได้ติดต่อสายฟ้าเลยหรือไง มันตัดใจจากแกง่ายขนาดนั้นเชียว”