อำนาจเหนือฟ้าดิน Novels & Stories

นางเงยหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าที่ถูกปกคลุมด้วยนกมากมาย จ้าวจิ้งเทียนที่วิ่งกลับเข้ามาหานางเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย "เหตุใดนกอินทรีจึงบินอยู่บนท้องฟ้ามากมายเช่นนั้น!!" เสียงขลุ่ยของจางอิงอิงยังคงลอยมาตามสายลมด้วยท่วงทำนองที่อ่อนโยนพลิ้วไหว เหมยฮองเฮาขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อน จะเงยหน้าไปมอง นางถึงกับต้องเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง

ผู้หญิงคนนี้มีพละกำลังยิ่งกว่าเขาซะอีก โมดิ แม็กนีเดินเข้าไปหาอลิซซ่า นางรีบยิงพลังสายฟ้าเข้าใส่แต่อีกฝ่ายหาเป็นอะไรไม่ “พวกข้านะบุตรแห่งสายฟ้าโวย ไอ้พลังสายฟ้าเนี่ยสำหรับข้าแล้วมันเหมือนกับนวดคลายเส้น” แม็กนีพูด อลิซซ่าร่ายมนตร์เกิดลมแรงมากระแทกทั้งสองกระเด็ น

วิษณุตอบ “แล้วไงพี่ ดินกับฟ้าขึ้นมากรุงเทพ แล้วมันส่งผลดีกับเราเหรอ” “ก็อย่างน้อยๆ มันมาที่นี่ก็พอมีทางให้เราเข้าถึงฟ้าไงล่ะ ถ้าฟ้าอยู่ที่เหมือง เราจะเข้าไปหาฟ้าได้ยังไง มีหวังเดินดุ่มๆ เข้าไปถูกยิงกบาลไม่รู้ตัว”

ในมหาจักรวาลอันกว้างใหญ่ วิถีแห่งฟ้าได้กำหนดให้สรรพสิ่งดำรงอยู่ภายใต้การปกครองของ สามภพ อันได้แก่ แดนสวรรค์ (เทียนเจี้ย) ดินแดนมนุษย์ (เหรินเจี้ย) และ แดนปีศาจ (โหมวเจี้ย) แดนสวรรค์ ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงเหนือม่านเมฆ มีเพียงแสงสุริยันและจันทราที่เป็นนิรันดร์ เทียนกง ห

นใสดังขึ้นเหนือร่างสูง ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองภาพที่เห็นคือร่างบางระหงทรวดทรงองค์เอวสมส่วนยืนโน้มตัวอยู่เหนือร่างของเขา ธามพึ่งรู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองร่วงลงมานั่งอยู่บนพื้น หมดสิ้นมาดของคนหล่อผู้ดิบผู้ดีแบบที่เคยภูมิใจ กลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยมาปะทะจมูกหนุ่มหล ่อ ที่กำลังยืนถามเขาอยู่นี่คนหรือนางฟ้ากันนะ นอกจากจะหุ่นดีเข้าขั้นนางแบบ ดวงหน้านั่นยังสวยหวานสะดุดตา นี่มันผู้หญิงในอุดมคติชัด ๆ

‘ผู้คุมขุมกำลังใต้แผ่นฟ้าที่นับได้ว่าสูงส่งกว่าโอรสสวรรค์ของราชสำนัก’ ‘หนึ่งในใต้หล้า’ ‘ประมุขของฝ่ายอธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุทธภพ’

ลูกพีชดิ้นรนสุดแรง เมื่อนิ้วแกร่งลูบวนลงบนกลุ่มขนเหนือจุดสงวน พยายามชันหัวเข่าขึ้น เหนือฟ้าจึงแยกมันออกจากกันด้วยเข่าของตัวเอง จากนั้นก็กดทับไว้ด้วยเข่าทั้งสอง มองสิ่งสงวนกลางร่างกายเล็กนิ่ง “แม่ง! ตอนที่บอกให้หยุด ทำไมไม่หยุดวะ” เหนือฟ้าพาลโกรธคนตัวเล็กที่ปลุกสัตว์ร ้ายในตัวเองให้ตื่น คนโดนตำหนิน้ำตาคลอเบ้าขึ้นมาใหม่ มองท่อนลำกลางกายที่เหยียดขยายเต็มที่อย่างหวาดกลัว

แต่ขณะที่นอนอยู่นั้น เธอก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงที่คุ้นเคยกำลังพูดคุยกันอยู่ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจ แต่ก็เพราะว่าเสียงมันยังดังอยู่อย่างต่อเนื่อง เธอจึงตัดสินใจลืมตาดู แต่ก็ต้องตกใจเพราะเห็นดินแดนและแผ่นดินกำลังนั่งมองเธออยู่ และยิ่งเห็นว่าตอนนี้เธออยู่ห้องที่เป็ นเพนต์เฮาส์ของพวกเขา เธอยิ่งตกใจมากกว่าเก่า "กว่าจะตื่น ฉันกับไอ้ดินนั่งรอตั้งนาน" "ฟ้าถามว่าทำไมฟ้ามาอยู่ที่นี่ได้" "ดินเป็นคนอุ้มฟ้ามาเองครับ" "แล้วมีสิทธิ์อะไรอุ้มฟ้าพามาที่นี่ "

“ดินห่างเมียได้ซะที่ไหน ยังไงก็ต้องมารับเมียกลับบ้าน” “ฟ้าไม่ได้สำคัญกับพี่ดินขนาดนั้นหรอกค่ะ” “หนูฟ้ากับดินเข้ากันได้ดีมากขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ หนูกลับกรุงเทพฯ เจ้าคนหัวดื้อก็วิ่งแจ้นไปรับกลับมาแทบไม่ทัน มาถึงก็ดูแลอย่างดี ขับรถพาชมไร่อีก”

“เขาชื่อดาวเหนือ” “ดาว เหนือ” “อืม” ชื่อเหมือนแฟนเก่าที่ลมรักมาก ๆ ไง ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ และเพราะแบบนี้ไงฟ้าถึงไม่พูดเรื่องแฟนเก่า ไม่อยากพูดชื่อแฟนเก่าของฟ้าให้สะเทือนใจลม