เจ้านาย Novels & Stories

เสียงของเก้าทำให้ฉันหันไปมองด้วยความตกใจ “อ้าวเก้า พี่รอเจ้านายน่ะ” “เจ้านาย...” น้ำเสียงของเก้าฟังดูเหมือนจะไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเจ้านาย ก็เพราะเจ้านายของฉันก็มีอยู่คนเดียว

จึงทำให้คนที่ได้ยินคำพูดคำนี้ของเจ้านาย อดไม่ได้ที่จะเหลือบสายตาหันไปมองเด็กน้อยตรงหน้า แล้วพูดออกไปอย่างมีน้ำโหว่า “ใครป้าแกยะไอ้เด็กเวรนี่” เจ้านายจึงตอบกลับไปทันทีว่า “นายนายม่ายเยียกป้ากะได้ นายนายจะเยียกยายแก่แย้งตึ้งแตน หน้ายายเหี่ยวจิ้งกว่าพี่หมาหน้าย่นตี้อยู่ข้างบ้านนา ยนายอีก เยียกป้าคงม่ายดี (นายนายไม่เรียกป้าก็ได้ นายนายจะเรียกยายแก่แร้งทึ้งแทน หน้ายายเหี่ยวยิ่งกว่าพี่หมาหน้าย่นที่อยู่ข้างบ้านนายนายอีก เรียกว่าป้าคงไม่ดี)”

เต็มเหน็บเจ้านาย "มึงก็ว่าแต่กู ตัวมึงก็หาเมียให้ได้ก่อน จะมาแก่ไปเปล่าๆ พร้อมกูไม่ได้นะ กูรำคาญมึง" "ผมพนันได้เลยว่า ผมได้เมียก่อนเจ้านายแน่นอน"

เจ้านายพยักหน้า "เข้าใจแล้วครับคุณผู้หญิง ถ้างั้นก็ไม่ต้องดื่มแล้ว หิวหรือเปล่าคะสั่งอะไรมากินดีมั้ย" "ไม่ค่ะ ไม่หิวแล้ว เจ้านายล่ะคะจะเอาอะไรมั้ยฉันจะจัดการให้ค่ะ" "พอแล้วค่ะ ไม่ต้องแล้ว อาหารพี่อิ่มแล้วแต่กับเอพริลพี่หิวมาก ๆ เลย"

"ครับนาย" ลูกน้องคนสนิททำได้เพียงก้มหน้ายอมรับ เพราะไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งของผู้เป็นเจ้านายได้ เวลาผ่านไป

"สถานะคุณตอนนี้มีสิทธิ์ต่อรองผมได้ด้วยหรอ ลืมไปหรือเปล่าว่าตอนนี้ผมเป็นเจ้านายคุณ" "เจ้านายเจ้าเล่ห์แบบคุณไม่สมควรได้รับการเคารพนับถือและการรับฟังจากลูกน้องค่ะ"

คุณชัชตอบด้วยสีหน้าปราบปลื้มแต่ฉันยังคงทำหน้างงอยู่ดีเพราะไม่รู้จักเขา "ท่านคือผู้บริหารคนก่อนของที่นี่พ่อของท่านประธานไงครับ" ฉันเข้าใจแล้วก็พยักหน้าตอบคุณชัชอย่างไม่อยากจะเชื่อ นี่คุณชัชสนิทสนมกับเจ้าของบริษัทมากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

“ ปากดีเหมือนเจ้านายแกจริงๆนะไอ้กฤษ ” “ อ้าว เจ้านายคนไหนละครับคุณ ” เดือดร้อนภวัตต์สิ เจ้านายกฤษ จะมีใครถ้าไม่ ภวิชก็เขาแล้วใครมันจะยอมโดนด่า ภวัตต์เท้าเอวมองหน้าอย่างไม่กลัวตายแถมยังกวนกลับอีก

ฉันเรียกคนที่กอดฉันแน่นแทบจะกลืนเป็นคนๆเดียวกันให้ได้สติพลางค่อยๆผละตัวออกจากอ้อมกอดของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านาย " อื้อ " คนที่ถูกผละออกจากอ้อมกอดยังคงกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมความเปียกชื้นบนไหล่ฉันยังบอกได้อีกว่าเจ้านายฉันเสียน้ำตาอีกแล้ว

“ใช่จ้ะ คุณลุงฮั่วเป็นเจ้านาย คนเป็นเจ้านายไม่มีวันหยุดน่ะ” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเหลียนฮว่าบ่งบอกถึงความงุนงง เด็กน้อยออกเสียงคำว่าเจ้านายไม่ค่อยชัด จึงฟังดูเหมือนคำว่าเหล่าป๊า[1]