เจ้านาย

มาริสา นักศึกษาสาวที่ซุ่มซ่ามจนต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมอันโหดร้ายเมื่อเธอพลาดทำไวน์ราคาเกือบห้าแสนตกแตก จนกลายเป็นหนี้สินก้อนโต จากความผิดพลาดของเธอผลักดันให้เธอเข้าไปผัวพันกับคาสโนวาหนุ่มอย่างกฤตดนัยจนถอนตัวไม่ขึ้น มาริสาจำต้องยอมทำงานเป็นแม่บ้านให้กับเขา แต่คาสโนวาหนุ่มอย่างกฤตดนัยกลับไม่ได้ต้องการเพียงแค่แรงงาน เขายื่นข้อเสนอยกหนี้ทั้งหมดให้เธอแลกกับการที่เธอต้องยอมเป็นของเขา

เมื่อหนุ่มบ้านไร่ได้รับมอบหมายภารกิจลับ อะไรก็คงไม่ยากถ้าบังเอิญหัวใจไม่มีสารปนเปื้อนที่เรียกว่า ‘ความรัก’ มาทักทาย เขาจะทำยังไงเมื่อต้องปฏิบัติภารกิจลับควบคู่ไปกับการค้นหาหัวใจตัวเอง

จากผู้ช่วยส่วนตัวที่รู้ใจทุกเรื่อง... สู่ผู้ช่วย ‘ดับไฟราคะ’ ในคืนที่เขาพลาดท่า! ‘พัทธดนย์’ ตื่นมาพร้อมความทรงจำอันวาบหวามที่ตราตรึงไปทั้งหัวใจ รสสัมผัสแสนละมุนแต่เร่าร้อนเกินใครของ ‘ศุภิสรา’ ทำเอาเพลย์บอยตัวพ่อถึงกับไปไม่เป็น เธอพยายามหนี... เธอพยายามลืม... เธออ้างว่าทำไปเพราะ ‘หน้าที่’ แต่คนอย่างเขาไม่มีคำว่าพลาดฟรี โดยเฉพาะกับ ‘เมีย’ ที่เขาติดใจจนแทบคลั่ง! “คืนนั้นผมอาจไม่มีสติ แต่คืนนี้ผมมีสติดี ผมอยากจะรู้เหมือนกันว่าความรู้สึกมันจะต่างกันไหม”

อิงไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะมานอนอยู่บนเตียงโดยมีชายสองคนที่ไม่ใช่แฟนตัวเองขนาบซ้ายขวา ในขณะที่บอยแฟนตัวดีนั่งเป็นผู้ชมอยู่ที่โซฟาด้านข้าง เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มต้นจากความอยากรู้อยากลอง

"อึก! ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยหนู" แม่บ้านเด็กสาวที่ยังสะอึกสะอื้นประนมมือขอบคุณคนตรงหน้า ถ้าเกิดเขาไม่ผ่านเข้ามาได้ยินป่านนี้ชีวิตเธออาจจะพังไปแล้วก็ได้ "อืม ต่อไปนี้ไม่ต้องมาทำงานที่นี่แล้วนะ ฉันจะ..." ชายหนุ่มพยักหน้ารับพร้อมกับพูดขึ้นในประโยคถัดมา แต่ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกแม่บ้านเด็กสาวขัดเสียก่อน "มะ..หมายความว่าไงคุณจะไล่หนูออกเหรอ คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะถ้าไล่หนูออกแล้วหนูจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อข้าวกินล่ะคะ แถมยังต้องจ่ายค่าน้ำค่าไฟอีก" "ฟังให้จบก่อนสิวะ ฉันจะให้เธอไปทำงานที่คอนโดฉันแทน"

คราแรกต้องปลอมเป็นบ่าวชาย ต่อมากลายเป็นนางบำเรอที่ท่านแม่ทัพดันหลงหัวปักหัวปำจนนางหนีไปไหนไม่ได้ (แซ่บเจ้าค่ะ)

คุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพ เอาแต่ใจที่สุด เลือกกินที่สุด ชอบชายงามที่สุด แต่หลังจากนางไล่ตามอ๋องเยียนไปชายแดนครั้งนั้น กลับมานางก็เปลี่ยนไป และพาสามีอัปลักษณ์คนหนึ่งกลับมาด้วย นางทั้งเอาใจเขา รักเขา คลั่งเขา *** หลี่เฟิ่งเซียนนั่งมองคนชั่วในกรงสุนัขจากช่องฝาผนังของห้องเก็บฟืน นางไม่เข้าใจจริงๆ เหตุใดเขาต้องช่วยนางมากเพียงนั้น ถึงขั้นยอมอยู่ในกรงสุนัข เห่าหอนเช่นสุนัข หากเป็นนางคงหนีเอาตัวรอดก่อน หรือไม่ก็ตายให้สิ้นเรื่อง นางนั่งมองเขาจนนางหลับไป ส่วนคนชั่วคนนั้น จะไม่รู้ได้อย่างไรว่านางนั่งจ้องเขาอยู่เป็นนานสองนาน ในเมื่อห้องเก็บฟืนเก่านั่น ผนังไม้หลุดไปหลายแผ่น ไม่ได้มิดชิดอะไร เขาได้แต่หงุดหงิด หัวใจสั่นรัวเป็นบางครั้ง แต่ไม่กล้ามองกลับไปทางที่นางอยู่ คิดเพียงว่านางอาจกำลังสมเพชเขาที่ยอมถูกดูแคลนมากเช่นนี้ หรือไม่ก็กำลังดูถูกเขาที่นั่งอยู่ในกรงราวกับสุนัข ****

“เรื่องอะไร” เอ่ยถามเสียงเข้ม พร้อมพลิกกายนอนตะแคง แขนใหญ่ยกขึ้นเท้าตั้งฉากกับเตียง ให้มือใหญ่รับน้ำหนักของศีรษะ คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงพร้อมเครื่องหมายคำถามที่ผุดขึ้นเต็มวงหน้า “เรื่องที่คุยกันตอนก่อนจะเข้าบ้านไงเล่า” กันติชาแหวใส่ สองมือเล็กยกขึ้นเท้าสะเอว ไอร้อนผ่าวเริ่มเอ่อล้นทั่วกายและแผ่ซ่านไปถึงใบหน้า ที่เคยเป็นสีน้ำผึ้งเริ่มมีสีแดงแต่งแต้ม ปลายจมูกเล็กโด่งเชิดขึ้น ริมฝีปากขบเม้มจนราบเรียบเหมือนไม้บรรทัด

งานใหม่ของเธอคือเป็นเลขาฯ ให้ประธานบริษัทใหญ่ งานดีเงินดี แต่ที่ไม่ดีคือประธานคนนั้นคือแฟนเก่าที่เคยทิ้งเธอไปเมื่อหลายปีก่อน เธอจะทำอะไรได้นอกจากเตรียมถังน้ำไว้คอยดับถ่านไฟเก่า ไม่ให้มันคุขึ้นมา

พิชชาก้าวเข้ามาเป็นเลขาของเจ้านายหนุ่มหล่อ เจ้าของสายตาคมกริบที่ทำให้หัวใจเธอสั่นตั้งแต่วันแรกที่เจอแต่ในความเย็นชาและเข้มงวด กลับซ่อนแรงปรารถนาร้อนแรงที่พร้อมจะเผาเธอให้มอดไหม้ทุกวินาที