เจ้านาย Novels & Stories

“ใช่จ้ะ คุณลุงฮั่วเป็นเจ้านาย คนเป็นเจ้านายไม่มีวันหยุดน่ะ” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเหลียนฮว่าบ่งบอกถึงความงุนงง เด็กน้อยออกเสียงคำว่าเจ้านายไม่ค่อยชัด จึงฟังดูเหมือนคำว่าเหล่าป๊า[1]

พนักงานสาวกำลังจะเก็บของบนโต๊ะเหลือบมาเห็นเธอเข้าพอดี “เจ้านาย... มีอะไรหรือเปล่าคะ” “เรียกหัวหน้า... ก็ได้ค่ะ เจ้านายฟังดูบ้าอำนาจเกินไป” เธอยิ้มขี้เล่นให้กับพนักงานสาว ยังรู้สึกขมขื่นกับคำว่าเจ้านายไม่หาย “อ้อ งั้นเรียกบอสแล้วกันนะคะ เรียกง่ายดี เอ่อ บอสมีอะไรหรือเปล่าคะ”

ลูกน้องก็เริ่มกลัวเมื่อเจ้านายมีสีหน้าดุดันขึ้นกว่าปกติ รีบก้มหัวรับคำสั่งกันอย่างแข็งขัน “อย่าให้พลาด ไม่งั้นกูจะฆ่าให้หมดบ้านเนี้ยแหละ เข้าใจไหม” แล้วคนเป็นเจ้านายที่มีอำนาจเหนือชีวิตทุกคนอย่างฟีนิกส์ก็ขู่ฆ่าทั้งลูกน้องและก็แม่คุณหนูจอมมารยานั้นเมื่อมีใครกล้าขัดคำสั่งเข า

เจ้านายที่โง่เขลา ไม่คุ้มค่าให้หน่วยกล้าตายเยี่ยงพวกเขาต้องแปดเปื้อนด้วยการทรยศ ส่วนเจ้านายที่ฉลาดหลักแหลม ก็ย่อมไม่มีวันเก็บคนทรยศขายนายเก่าไว้ข้างกาย

"น้ารู้สึกมึน ๆ หัวนิดหน่อยนะจ้ะ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก" "ผมว่าไปหาหมอดีกว่าครับจะได้รู้ว่าเป็นอะไร" เจ้านายแสดงความเป็นห่วงเป็นใยด้วยรู้สึกเคารพจันเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง แม้ท่านจะเป็นแม่ของผู้หญิงที่เขาแค้น

อุโน่ ดูกังวลมาก! ไม่ควรมีเหตุการณ์อันตรายใด ๆ เกิดขึ้นกับชายคนนี้ ฌอน สจ๊วต! เจ้านายเป็นคนที่ถือหางเสือเรือของสจ๊วต เขาสามารถกำหนดการขึ้นหรือลงของอาณาจักรนี้ได้!

ไอ้หนุ่มจอมทะเล้นหยิบเสื้อยืดออกมาจากราวแขวน ตัวหนึ่งสกรีนตัวหนังสืออ่านว่า ‘เจ้านาย’ ส่วนอีกตัวสีและแบบเดียวกันสกรีนความหมายต่าง แต่คำจำกัดความสอดคล้องนั่นคือ ‘ลูกน้อง’ หากแต่มนต์พระจันทร์กลับไม่ค่อยเชื่อมั่นว่าไอ้คำบนเสื้อนี้มันจะตีความหมายตรงตัวอย่างนั้น “นี่ปลาซิว นา ยคิดว่าคนอื่นเขาจะคิดว่าเราสองคนเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันจริง ๆ เหรอ”

"อ้าว? งั้นเขาก็มาเสียเที่ยวอะดิ สวยๆ แบบนี้ก็ไม่เอาเหรอ เขาเหมือนจะสนใจเฮียมากเลยนะ" เจ้านายใช้ความเงียบตอบกลับจนคนเชียร์งุดหน้ากลับออกไปพร้อมกับส่ายหน้าเสียดายที่สุด เฮียนายเป็นเจ้านายขึ้นโดยตรงของสาขานี้ เปิดมาได้สองปีและเขาเองก็ทำงานที่นี่มาได้สองปีเหมือนกัน เรียกได้ว่าเป็ นรุ่นบุกเบิกของสาขานี้เลย แต่ก็ไม่เคยเห็นนายจ้างหนุ่มจะควงสาวคนไหนมาให้เห็นหน้าเลย วันๆ ก็เอาแต่ทำงาน ไม่งานเอกสารก็หมกตัวอยู่กับการซ่อนรถให้ลูกค้าเท่านั้น

เดฟบอกเจ้านายเสียงเข้ม “อะไรทำให้นายมั่นใจขนาดนั้น” “คุณฌอนลืมไปหรือเปล่าว่ามันเป็นคนเดียวที่เสียผลประโยชน์ และมีปัญหากับเราอยู่ในตอนนี้”

“ฐานะของพวกคุณ..พวกคุณยังไม่มีสิทธิ์รู้ว่าเจ้านายของพวกเราคือใคร” บรรยากาศกลับมากดดันอีกครั้ง รอเพียงไอ้คนทำตัวเป็นมาเฟียหน้าหยกเอ่ยปากพูด