เจ้านายที่ร่ำรวย 소설 & 이야기

ถึงจะยังใช้ไม่หมดแต่ก็ได้มาโดยที่ไม่มีสิ่งใดตอบแทนคืนเขา ใครมันจะไปยิ้มรับอย่างยินดีได้ "นายพี่ไงครับ เท่าที่เห็นก็ยังปกติดีนะ" องศารับมุกอีกฝ่ายกวนๆ ก็อาจจะจริงว่าคนปกติที่ไหนจะใจดีให้เงินคนอื่นใช้ฟรีๆ ตั้งสิบล้าน แต่ก็ใช่จะไม่มีคนแบบนั้นนี่นา.. การจะทำแบบนี้ได้ก็ต้อง ใจดีและรวยมาก! หนึ่งในคนประเภทนั้นก็คือเจ้านายเขานี่แหละ อย่าว่าแต่คนอื่นไม่เข้าใจเลย แรกๆ เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรเพราะเกิดในสลัมไม่ได้เกิดบนกองเงินกองทองอย่างโทโมยะ แต่อยู่ไปนานๆ ก็เห็นจนชินตา

“ก็แพงค่ะ...คนจ้างเขาก็ออกจะร่ำรวย...คนที่เป็นเจ้าของวันเกิดก็รวย บ้านช่องใหญ่โต เห็นแล้วก็เกิดกิเลสเหมือนกันนะคะ” “ต้องปลงนะ ลูก” “เกดปลงค่ะ...ปลงกับสันดานดิบของพวกมีเงิน...พวกนี้น่ะไม่ค่อยจะมีศีลธรรมประจำใจ...เงินมันกลบให้หดหายไปหมด” เสียงของหล่อนเครียด มีความแค้นเล็กน้อย เหม ือนบอกว่าหล่อนจดจำได้ไม่มีลืมเลือน “คนยากจนอย่างเรายังพอจะมีสิ่งนี้...แต่คนรวยเขาก็มองไม่เห็นนะคะ เขารู้อย่างเดียวว่าพวกเราซื้อได้...แต่เงินไม่ใช่ชื้อได้เสมอไปนะคะ น้านง โดยเฉพาะศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงที่ทำมาหากินอย่างเกด!”

มื่อวาน เมื่อวานนางซื้อของเยอะมาก เงินร้อยตำลึงนางใช้หมดภายในวันเดียว ไม่รู้ว่าไปเอานิสัยคนรวยมาจากที่ใด เฉินมู่หยางคงคิดไม่ถึงว่านางคืออดีตเจ้าแม่แห่งวงการธุรกิจที่กำลังรุ่งเรืองสุดๆ จ้าวเฟยเฟยติดนิสัยนักธุรกิจหมื่นล้าน ปกติใช้เงินวันสิบล้านบางวันเบาๆก็มีห้าหกล ้าน

"ขออยากจับแก้มของนาง !" “ไม่ใช่แค่น่ารักนะ นางยังร่ำรวยมากอีกด้วย เจ้าดูเสื้อผ้านั้นสิ นี่ไม่ใช่ไหมจั๊กจั่นธาราหรอกหรือ?”

ผมนึกถึงคืนที่ผ่านมา ที่ผมอวดดีคิดจะใช้ร่างกายตัวเองบำเรอเขาง่ายๆ ที่พี่วศินบอกว่าไม่พอ มันคือไม่พอจริงๆ เจ้านายผมเป็นมารร้ายในคราบนักบุญแท้ๆ เขาเอาผมอยู่อย่างนั้นทั้งคืน

จ้าเล่ห์มาตลอด แต่นี่มันต่ำเกินไป มันไม่ใช่ว่าเธอจะจน แต่ในสายตาของเธอ ค่าเลี้ยงดูที่ฉันจ่ายให้มันไม่พอรู้ถึงรสนิยมของเธอแล้ว เธอคงไม่พอใจกับสิ่งนี้แน่ เขาเป็นคนรวยกว่าที่เธอเคยคิดไว้ และเธอเลือกผิดคน "เธออาจจะไปหาสื่อและสร้างเรื่องอื้อฉาวได้ ฉันยังมีบอร์ดที่ต้องรับผ ิดชอบและนักลงทุนที่อาจถูกโน้มน้าวจากเรื่องนี้"

“แต่เขาคิดว่าเราทำอาชีพนั้นน่ะสิ จะปฏิเสธออกไปก็ยากอยู่นะมุก” “ฉันว่าอีตาอดีตเจ้านายแกมันบ้า อาชีพที่เราทำไม่ได้ไปลักกินขโมยกินที่ไหน ทำงานแลกเงินเหมือนกัน คิดว่าตัวเองร่ำรวยสูงส่งหรือไง จะไล่ใครออกแบบนี้นะเหรอ มันไม่ยุติธรรมเลยแก เกลียดนักไอ้พวกที่คิดว่าตัวเองเป็นพระ เจ้าจะลิขิตชีวิตใครก็ได้ ไม่เข้าท่า”

เป็นตลาดที่คนรวยเป็นเจ้าของ อย่างตระกูลวิหารไกลกาล ตระกูลที่ร่ำรวยติดอันดับของประเทศ ฉันก็ฟังเขาเล่าต่อๆกันมา ชีวิตคนรวยนี้ ช่างดีจริงๆนะ "เพลงส่งยายแค่ตรงนี้ก็ได้จ๊ะ....." นายเอ่ยขึ้นเมื่อฉันเดินมาถึงด้านข้างของตัวอาคารตึกที่หนึ่งแล้ว ตึกนี้เป็นตึกหน้า คนจะพลุก พล่านหน่อย

ป้าซือเอ่ยทั้งรอยยิ้ม เธอเอ็นดูคุณนายของบ้านเหมือนลูกหลาน เพราะเจ้านายคนนี้ไม่เคยถือตัวแม้จะเป็นคนรวย “พอได้ตื่นช้าลงอีกหน่อยเลยได้มีเวลานอนมากขึ้น หน้าตาก็เลยดูสดชื่นค่ะ” พูดหลังจากกินเสร็จแล้ว “ทำไมถึงไม่ทำอาหารให้เจ้าสัวแล้วล่ะคะ”

“ผมเห็นแล้วยังอิจฉาเลย” “เจ้านายจะอิจฉาปลายทำไมกันคะ ปลายและคนอื่น ๆ ต่างหาก ต้องอิจฉาเจ้านาย ก็เจ้านายทั้งรวย ทั้งเป็นเจ้าของธุรกิจ คนมีเงินอยากจะทำอะไรก็ได้ จะกินอะไรก็ได้ จะไปไหนก็ได้ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องเงิน”