เด็กเสี่ย Novels & Stories

“นังเด็กนี่!” "ถ้าหนูง่าย ถ้าหนูพร้อมอ้าขาให้เสี่ยขนาดนั้น เสี่ยก็ได้หนูไปนานแล้วสิคะ" "ปากดี!"

เสี่ยชัชมองไปยังจุดท่องเที่ยวต่างๆ ที่สื่อถึงตัวเองเบา ๆ มองดูมโลเลียสื่อดูว่าต้องการสาวเจ้ามากหรือไม่ "ลิตาเด็กอยู่นะคะเสอ" รีวิวแล้วชงเหล้า เช็คหน้าทำอย่างตั้งใจแต่คนที่ไม่เคยมีใครขัดใจอย่างเสี่ยยังตื้อไม่หยุดเพราะยักษ์อยากได้อะไรก็ต้องได้ "เด็ก ๆ ครับ หนูปาลิตาอายุ19แ ล้วไม่ใช่อย่างนั้นเหรอ?”

ทิวหยิบแฟ้มไปเก็บก่อนจะหันมาถามชายหนุ่ม "อืม ไปค่ำๆ.. ออกไปได้แล้ว อ้อ เรียกยัยเด็กนั่นมาให้กูด้วย" ทิวทำหน้างงๆ เด็กคนไหน "ใครครับเสี่ย" "ก็ยัยเด็กขัดดอกนั่นไง"

ลีโอมองหน้า อยู่สงบๆ ห่าอะไรเมื่อก่อนมันไม่เป็นแบบนี้ อย่ามาเปลี่ยน ขอร้อง “เดี๋ยวนี้มึงน่ารำคาญ” “มึงอย่ามาเปลี่ยน สัด! อธิบาย คำว่าสงบของมึงคืออะไร” “กูกำลังล่อเด็กเสี่ย” “เด็กเสี่ย? ใครวะ” “แล้วช่วงนี้มึงเห็นกูยุ่งอยู่กับใคร”

เสี่ยกดวางพร้อมกับหันหน้ามาหาฉัน​ รักเสี่ยจัง​ พ่อคุณพ่อขนุนหนังของอีชา​ ใจดีสุดๆ​ "ไปกันเถอะ​ เลิกกอดได้แล้ว​ ทำตัวเป็นเด็กไปได้" "ก็ยังเด็กอยูนะคะเสี่ย เด็กมหาลัยด้วย!" ฉันพูดพร้อมมองเสี่ยตาโต "ก็เด็กจริง​ วัดจากจอแบนก็รู้แล้ว!" กรี๊ด!! ไอ้เสี่ยบ้า! ได้คิววันไหนอีชาไ ปแน่ๆ​ เอาข้างละเท่าลูกแตงโมเลยคอยดู​ หึ่ม! 🙄​ นมอีชามันแบน​ ชอบเอาปมด้อยมาพูดจริงๆ

เอยหัวเราะเบา ๆ เดินมาหอมลูกคนละข้าง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเสี่ย แล้วพูดเบา ๆ “บ้านเรามีเสียงเด็กทะเลาะกันก็วุ่นดีนะครับ แต่เอยชอบแบบนี้แหละ” “เสี่ยก็เหมือนกันครับ” เสี่ยตอบ พร้อมโอบเอยเข้ามาอีกคน

“ มันเทียบกันไม่ได้หรอก จริงไหม? เพราะงั้น..อย่าพยายามเอาผมไปเป็นเหยื่อของพี่เลย ผมไม่สนพี่หรอก “ พลางเดินออกไปไม่แยแส ปล่อยให้คนข้างหลังอย่างแพรววาถึงกับหน้าแตกเป็นเสี่ยงๆ “ กรี๊ด!!! ไอ้เด็กบ้า! “

เพียงพริบตาต่อมาหลีหนิงหนิงพลันเห็นเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง ลุกขึ้นยืนชี้หน้าซ่งเสวี่ยนอย่างไร้ความเกรงกลัว หากจำไม่ผิดเกรงว่าคนผู้นั้นคงเป็นคุณชายเล็กของจวนเป็นแน่ ลี่เฉี่ยววัยสิบห้าหนาวบุตรชายของเซินฮูหยิน ทั้งปากร้ายชอบยกตนข่มเหงผู้อื่นที่ด้อยกว่าตนไม่เว้นแม้แต่ซ่งเสว ี่ยนที่ เป็นพี่ชาย

เสี่ยชี้หน้า ก่อนจะสะดุดตาเด็กสาววัยสิบแปด ที่นั่งอยู่บนแคร่ข้าง ๆ ปณต “ผมไม่ได้หนีนะเสี่ย ผมกำลังกินข้าวกับลูกอยู่ เสี่ยมาโวยวายพังประตูบ้านมา เสี่ยกับลูกน้องกำลังบุกรุกบ้านผมอยู่นะ”

เด็กชายกล่าวก่อนด้วยน้ำเสียงสุภาพ จากนั้นก็เอ่ยแนะนำตัวฉะฉาน "พวกเราเป็นบุตรของท่านพ่อบุญธรรมมู่หรง ข้ามีนามว่า 'เสี่ยวเป่า' น้องสาวของข้านามว่า 'เสี่ยวเถา' ขอรับ" เด็กหญิงเสี่ยวเถากล่าวต่อว่า