เด็กเสี่ย Novels & Stories

รู้สึกใจหายวาบขึ้นมาเสียเฉย ๆ ไอ้เสือมันกล้าเอาเรื่องนี้มาขู่เขางั้นเหรอ เลวจริง ๆ แม่งคิดว่าเด็กรักตัวเองมากกว่าจะพูดอะไรก็ได้งั้นเหรอวะ “อยากทะเลาะกับเด็กมันอีกนานก็เอาดิวะ บังคับอีกเลย สุดที่รักจะได้ทรีตมึงเป็นเสี่ยยิ่งกว่านี้อีก” “นี่มึงขู่กูเหรอไอ้เด็กเหี ้ย”

เสี่ยวซือหยาง เป็นชื่อที่คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้าน ใช้เรียกขานเด็กน้อยอย่างเซี่ยซือหยาง “ท่านป้าถาน ท่านอย่าเอาท่านพี่ข้าไปเลย แง ๆ ๆ” ไม้ตายอีกคนมาช่วยเซี่ยซือซือแล้ว นางกลอกตาอยู่ในใจ น้องชายของนางจะเสแสร้งเก่งเกินไปแล้ว

โจเซฟเอ่ยเสียงเหี้ยม พร้อมเล็งปืนไปที่เสี่ยตู่ ทุกท่าทางและการกระทำของเขาบ่งบอกว่าเอาจริง “ไม่เอาแล้ว โอ้ย!ไอ้เด็กเหี้*!!” เสี่ยตู่สบถด่าโจเซฟ ใจของเขาตอนนี้มันแค้นเด็กหนุ่มรุ่นลูกมากเหลือเกิน เขาอยากจะฆ่าให้ตายด้วยมือของเขาเอง

เสี่ยชัยชี้หน้าด่ากลับ เด็กอะไรหน้าตาก็งั้นๆ เห็นว่าซ้อนรูปนมใหญ่กะว่าจะหลอกฟันสักหน่อยเชียว ถ้าลีลาเด็ดก็จะพิจารณามาเป็นเด็กเสี่ยมีเงินมีทองใส่ในระยะยาว แต่เห็นหงิมๆ อย่างนี้ปากแซ่บยิ่งกว่าอะไร “เอ่อดิ แก่ก็แก่ จะจีบเด็กคราวลูกหรือไงลุง หัดดูสารรูปตัวเองด้วยค่ะ” “ มึง”

' 'ฝันเฟื่อง! แตงอ่อน เมียเด็กของเสี่ย เด็กที่พ่อแม่เสี่ยยัดเยียดมาให้เสี่ยเอาทำพันธุ์ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่เอา แล้วคิดว่าหล่อนจะเอา? ฮึ!

เด็กชายคิดได้ดังนั้นก็เดินออกจากบ้านมาด้วยความโมโห สำหรับหยางเสียนแล้ว เด็กน้อยเห็นเสี่ยวไป๋เป็นเหมือนน้องชายของเขา เมื่อได้ยินพี่ชายบอกว่าพ่อของเสี่ยวไป๋มา เด็กน้อยไม่เชื่อสักนิด จะต้องมีหมามาแอบอ้างแน่ “ท่านพี่ หมาตัวไหนมันมาแอบอ้างเป็นพ่อของเสี่ยวไป๋กัน ท่านรู้ได้ยังไงว ่ามันไม่ได้โกหก ไม่ใช่ว่าเสี่ยวไป๋เป็นหมากำพร้าที่ท่านพี่เก็บกลับมาจากป่าหรือขอรับ เหตุใดวันนี้ถึงได้มีพ่อขึ้นมาได้” หยางเสียนยืนจังก้าสองมือเท้าเอว

ขนมแนบหน้าเข้ากับหมอนแน่น ร่างกายสั่นไหวตามแรงกระแทก ร้องครางออกมาพร้อมหน้าตาบูดเบี้ยว ขณะเธอเอ่ยปากขอร้องเด็กหนุ่มด้วยเสียงสั่นเครือ " พูด! ว่าใครเป็นผัวพี่! " ไต้ฝุ่นเอ่ยเสียงเข้มสั่งคนตัวเล็ก ระหว่างที่แก่นกายยังคงตอกอัดกระหน่ำเต็มแรงไม่มีหยุด

บีมพูดขึ้น "ขอโทษค่ะ ขอโทษครับ" เด็ก ๆ ต่างกล่าวขอโทษพวกพี่ ๆ กันใหญ่ "ผมชื่อโซ่ครับ เรียนไฟฟ้าครับ" "ผมชื่อน่านครับ เรียนคอมครับ"

‘มันคืออะไร’ เนเน่นอนนิ่งก่อนจะทบทวนความทรงจำที่ได้รับมา ดูเหมือนว่าเธอจะตายในบ้านที่ถูกผลักเข้าไป และตื่นขึ้นมาบนร่างของ เซี่ยซูเหยา เด็กน้อยวัยสิบหนาวในแคว้นหนาน แคว้นที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพืชผักและกำลังทหาร เซี่ยซูเหยาเป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัวสกุลเ ซี่ย เป็นสกุลเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของแคว้น และอยู่ในเมืองที่เลือกได้ว่ายากจนที่สุด ต่อให้แคว้นอุดมสมบูรณ์มากแค่ไหนแต่พอห่างไกลจากเมืองหลวง ความช่วยเหลือยากที่จะมาถึง

“ความจริง พี่ไม่ค่อยชอบ ที่เรียกว่าเสี่ย แต่ทำไม ฟังจากปากน้องเลิฟ ถึงได้รู้สึกว่า ตัวเอง เป็นเสี่ยเพลย์บอยกับเด็กเสี่ยขี้อ้อน” เธอยิ้มกับคำเปรียบเทียบของเค้า “ถ้าเลิฟเป็นเด็กเสี่ยขี้อ้อน เสี่ยเอก ก็ต้องให้หนู อ้อนได้ แค่คนเดียว อย่าให้ใคร มาอ้อนแบบนี้ นะคะ เสี่ยขา”