Novelas y relatos de เมื่อนางร้ายเอาคืน

ยามที่ดึงมีดออกจากอกของผู้เคราะห์ร้ายตรงหน้า เลือดมากๆ พุ่งกระเด็นเลอะใบหน้าและเสื้อผ้าของนาง แต่ตัวของหรูอวี้นางไม่แม้แต่จะกะพริบตาหวาดกลัวเช่นสตรีที่พวกเขาได้พบเห็น นางกลับยกยิ้มออกมาอย่างพอใจ “ปะ ปีศาจ” คนร้ายร้องออกมาได้เพียงคำเดียวก่อนจะสิ้นใจตายด้วยคมมีดที่ส อง ที่ปาดเข้าที่คอของมันจนเกือบจะหลุด

น้ำเสียงแหบต่ำครางฮึกฮักอย่างเหลืออด ยิ่งนางยั่วยวนเขามากเพียงใดก็ยิ่งกระตุ้นให้เขาคลั่งในตัวนางมากยิ่งขึ้น นางไม่รู้เลยว่ากำลังปลุกสัตว์ร้ายในตัวเขาให้ตื่นขึ้นมาเสียแล้ว หากคืนนี้เขารุนแรงกับนางมากเกินไปก็อย่ามาโทษว่าเขาใจร้ายก็แล้วกัน... เป็นนางเองที่เริ่มก่อน!!

นจะได้รู้สึกปลอดภัย หลังจากที่เจ้าหน้าที่รถไฟเดินจากไป จางลี่จิ่นก็ไม่คิดที่จะรั้งรออยู่ที่นี่เช่นเดียวกัน เธอเดินกลับไปยังตู้นอนของตัวเองอีกครั้ง เห็นทีเธอคงต้องทำบุญทำทานเสียแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นเพียงแค่ข้ามวันเธอก็พบเจอกับเหตุการณ์ร้ายๆ เช่นนี้ถึงสองเหตุการณ์ติดเลยทีเ ดียว

ซีฮันที่กำลังยกถ้วยชาขึ้นดื่มเพื่อดับกระหายก็ชะงักไปทันที คนผู้นั้นคงลงมือแล้ว ครานี้จะได้รู้สักทีว่าผู้ใดเป็นผู้ที่คิดกำจัดนาง “ปล่อยพวกมันไป ส่งคนคอยคุ้มกันนางอยู่ห่าง ๆ อย่าให้พวกมันรู้ตัว ต้องสืบหาตัวคนร้ายให้ได้” ครั้งนี้เขาจะไม่มีทางปล่อยให้พวกมันลอยหน้าลอยตาอ ย่างแน่นอน หากคนผู้นั้นยังไม่ถูกจับตัว เห็นได้ชัดว่าชีวิตของนางยังคงตกอยู่ในอันตราย

“ทำไมจะทำไม่ได้ในเมื่อเธอเคยทำให้ฉันตายทั้งเป็นมาแล้ว วันนี้ฉันจะเอาคืนเธอบ้าง อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีกเด็ดขาด ถ้าเห็นเธออีกครั้งฉันฆ่าเธอตายแน่” “มาแล้วค่ะมาแล้ว” ป้าสมัยเดินมาพร้อมกับบอดี้การ์ดหุ่นล่ำผิวสีทั้งสอง “เอาตัวออกไปให้พ้นหน้าฉัน แล้วอย่าให้เข้ามาในบ้าน หลังนี้อีก”

เธอเรียกนามเพียงสั้นๆ รอดูปฏิกิริยาอีกฝ่าย ครั้นนักล่าได้ยินแบบนั้นก็ไม่ต่างสัตว์ป่าถูกรุกล้ำอาณาเขตตน เจ้าของผมบลอนด์ขาวลุกขึ้นสุดส่วนสูง แววตาเปี่ยมโทสะจับจ้องพร้อมคว้ากระชากคอเสื้อนางร้ายทันใด พลั่ก! “เธอเล็งปืนใส่ฉัน นังชั่ว” “...” “ลิ้นแกโดนตัดไปแล้วรึไง ทาร์เมา ”

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่นางแต่ง และชี้นำโทษของหญิงร้ายชายชั่วนั่นให้พร้อม เพื่อที่ว่าวันหนึ่งหากนางเผยหลักฐานออกมา เขาจะได้ช่วยนางจัดการฆ่าแทนนาง นางยืมมือเขาแก้แค้นให้กับตัวเอง โดยไม่ให้ตัวเองต้องเปื้อนเลือดเลยด้วยซ้ำ นับว่าแยบยลมาก

ช่างเป็นตัวร้ายที่โง่งมนักเชียว แต่มีสิ่งหนึ่งที่นางไม่เข้าใจ แม้ว่าตนเองจะร้ายกาจเช่นใดแต่ก็มิเคยเข่นฆ่าชีวิตผู้ใด “แต่ว่าข้าเป็นนางร้ายแล้วอย่างไร เหตุใดข้าจึงต้องตายด้วยเล่า” นางยังอยากใช้ชีวิตต่อไป

รรณนา เพลิงแค้นพลันลุกโชนขึ้นในแววตาอีกครา ครานี้...นางจะไม่ยอมใจอ่อนอีกต่อไปแล้ว บทเรียนจากความใจอ่อนในอดีตนั้นแลกมาด้วยราคาที่แสนแพงและทุกข์ระทมยิ่งนัก ครั้งนี้...ไม่ว่าใครหน้าไหน นางก็จะไม่รามือให้เด็ดขาด ! สำหรับ จวินเฉียนหลิงและลั่วชิงเฉิงนั้น เมื่อใดที่นางปราก ฏกายต่อหน้าอีกครั้ง เมื่อนั้น...คือวันตาย !

แมรี่ลงไปคุกเข่ากับพื้นรถม้า “ฉันก็อยากจะฆ่าเธออยู่เหมือนกัน แต่ฉันคงฆ่าเธอตอนนี้ไม่ได้หรอก เพราะถ้าหากน้องฟื้นมาและพบว่าเธอกลายเป็นป้ายหลุมศพไปแล้ว น้องคงโกรธฉันไปตลอดชีวิต”