Novelas y relatos de เมื่อนางร้ายเอาคืน

ใช้ชีวิตให้คนอิจฉาเล่น หลิวเย่อาจไม่รู้สึกเท่าไหร่ แต่เชื่อเถอะว่าคนรักของเขาต้องรู้สึกเต็ม ๆ เลยแหละ ถิงถิงยืนมองนางร้ายคนที่สองพร้อมกับยกยิ้มขึ้นมา นางร้ายทั้งสองคนไม่เหมือนกันจริง ๆ คนหนึ่งเอาคืนแบบตบมาตบกลับ ตีมาตีกลับ แต่อีกคนหนึ่งเอาคืนอีกแบบ นั่นคือ... มี ชีวิตที่มีความสุขให้พวกเขาอิจฉา มันก็ถือว่าเป็นการแก้แค้นที่ดีเช่นเดียวกัน

ฉับพลันนางก็วิ่งตะโกนออกมาจนสุดเสียง คนร้ายผละไปปัดธนูนั้น ขณะที่ข้าพุ่งเข้าไปดึงตัวนางออกมา และผลักร่างนางให้ห่างออกไป เพียงครู่นางก็วิ่งไปควบม้าเข้ามาและตะโกนเรียก “ท่านอ๋องงงงงงง...ขึ้นมาเร็ว” ข้ารีบกระโดดไปซ้อนหลังและพยายามบังคับม้าแทนนาง แต่คนร้ายได้ฟันดาบลงมา โดยข้าปัดไม่ทัน แขนของนางมีเลือดไหลออกมาอย่างรวดเร็ว

อันนาไม่ได้เป็นคนที่โกรธและคิดแค้นจะเอาคืนแต่เธอนั้นเกลียดเขาจริงๆ ไม่อยากเจอหน้าไม่อยากเข้าใกล้ยิ่งหันมองยิ่งเกลียด "เธอตั้งใจที่จะเอาคืนฉันใช่ไหม! ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ฉันก็ยอมรับและฉันก็จะให้เธอเอาคืนทุกๆ อย่างที่ฉันเคยทำ"

น้ำเสียงของชิงหลานเยือกเย็นยิ่งนัก “นางมาร! เจ้าฆ่าเฉาอวิ๋นจือใช่หรือไม่” “อ๊ะ! อย่าใส่ร้ายข้าสิ! มือปราบเฉาถูกไฟคลอกตายเองต่างหาก เจ้าก็เห็นกับตาแล้วนี่” นางแสยะยิ้ม

เสียงนกร้องแผ่วเบาในสวนหลังเรือน ไม่อาจกลบเสียงคำถามในใจ "ท่านร่วมมือหรือทำเองกันแน่ เหตุใดต้องรีบร้อนฆ่านางก่อนแต่ง" ดวงตาของนางค่อย ๆ เปิดขึ้นอีกครั้งแววอ่อนโยนในงานวันเกิดมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงแววตานิ่งราบเรียบแต่เยือกเย็นเฉียบคม

ซ่งจิ้นชินแหงนหน้าขึ้นพิงขอบอ่าง หลับตาแน่น ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านสุดขีด "โอ๋ๆ... พี่จะฆ่าเจ้าได้อย่างไร พี่แค่จะล้างให้สะอาดทุกซอกทุกมุมต่างหาก" นางกระซิบชิดใบหูพลางขบเม้มเบาๆ "ดูสิจ๊ะ... มันเต้นตุบๆ สู้มือพี่ใหญ่เลย... อยากแตกใส่ปากพี่สาวเหมือนต อนนั้นไหมจ๊ะ?" “หยุด... หยุด”

ชีวิตสงบสุขของชาวนาที่นางวาดฝัน ได้จบลงแล้วในคืนนี้ แต่นางจะไม่ยอมแพ้... นางเช็ดน้ำตา แววตาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว "ใครที่กล้าทำร้ายคนของข้า... ข้าจะเอาคืนให้สาสม!"

หล่อนพึ่งเข้าใจว่าทำไมคุณสามีสุดที่รักถึงยอมตามใจนังพี่สาวตัวร้าย คนอย่างนังงูพิษ ต้องเจอหล่อนด่า! แต่ก่อนที่อดีตนางร้ายหน้าสวยจะทันได้อาละวาด..คุณหญิงนาถอนงค์ผู้เป็นย่าที่นั่งฟังอยู่นานกลับเลือกจะขัดเสียก่อน "ดาวหลานพอได้แล้ว"

“ท่านอ๋องสบายใจได้ ข้าไม่ทำร้ายว่าที่ภรรยาของท่านหรอก ก็แค่ยืมร่างของนางมาแก้แค้นเฉยๆ หลังจากข้าล้างแค้นเสร็จแล้ว จะคืนนางให้ท่านอย่างแน่นอน!” กล่าวจบนางก็หัวเราะคิกคัก เสียงหัวเราะของนางฟังดูชั่วร้ายอย่างบอกไม่ถูก ตัวนางเองได้ยินแล้วยังคิดเลยว่าเหมือนคนที่ถูกผีสางนาง ไม้เข้าสิงจริงๆ นางถึงขั้นยกนิ้วโป้งให้ฝีมือการแสดงของตัวเอง

้ามาหาเขาจริง ๆ ในมือของนางมีมีดสั้นเล่มหนึ่ง นางหมายจะสังหารเขาในคืนเข้าหอ! แต่ฟ่านเฉินรวดเร็วยิ่งกว่า เขาคว้าจับข้อมือของนางเอาไว้ได้ทัน ส่วนมืออีกข้างก็รวบตัวนางเข้ามา เย่หลีจ้องมองฟ่านเฉินด้วยความเกลียดชัง พลางพูดขึ้นว่า "วันนี้ข้าจะเอาเลือดท่านมาล้างความอัปยศในใจข้าใ ห้ได้!"