เมื่อนางร้ายเอาคืน นิยาย & เรื่องราว

ไฟล์สาบานด้วยร่างกายที่แปดเปื้อนว่า เธอจะลากพวกมันทุกคนลงนรกให้สยดสยองยิ่งกว่าที่เธอเจอ! แผนการเอาคืนแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน กำลังจะเริ่มขึ้นในตอนต่อไป!

ัดข้าได้ คิดว่าข้าไม่รู้จริง ๆ งั้นหรือ… พี่หญิงคนดีของข้า แม้ว่ากงเหรินซินจะร้ายกาจแต่นางก็โง่เขลา ไม่มีทางคิดจะเอาชีวิตใครได้ ครั้งเดียวที่นางเกือบทำได้ คือตอนงานเลี้ยงชมเบญจมาศที่นางหลอกข้าไปที่ตำหนักเย็น ตั้งแต่วันนั้นข้าก็สาบานกับตัวเองว่าจะเอาคืนพวกเจ้าทุกคนให้ส าสมกับที่เคยรังแกข้าเอาไว้ก่อนหน้านี้”

นางกำนัลถูกมีดแทงเข้าที่กลางอกจนล้มตัวลงไปกองที่พื้นเหล่าทหารต่างพากันสู้จนลมหายใจสุดท้ายเมื่อตั้งสติได้นางจึงรีบวิ่งหนีเข้าป่าไป “ตามนางไปและฆ่านางทิ้งซะ หากเราฆ่านางไม่ได้เราจะตายเอง” คนร้ายเอ่ยขึ้นเพราะพวกเขาได้รับเงินว่าจ้างมาแล้วหากทำไม่สำเร็จพวกเขาจะถูกฆ่าเสีย เอง

เพราะจุดจบของนางร้ายในเรื่องนี้นั้นจะเกิดขึ้นหลังจากจบงานเฉลิมฉลองเพียงแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น นางจึงมีเวลาสืบหาตัวคนที่หลอกใช้นางร้ายอีกทั้งคนที่ใส่ร้ายท่านตาของนางด้วย เพื่อที่จะสามารถปกป้องคนที่นางรักได้นางจะต้องวางแผนอย่างรอบคอบอีกทั้งยังต้องเริ่มดำเนินการเอาคืนคนท ี่เคยทำสิ่งเลวร้ายกับไป๋อวี้หลันคนก่อนให้อย่างสาสม

แค่เอ่ยชื่อนางเอกสาวต้นหนาวก็มองบนใส่แล้ว “ก็เขาเป็นพระนางคู่จิ้นคู่ขวัญกันนี่” “แต่ชีวิตจริงริต้านี่นางร้ายชัดๆ อาละวาดยังกับเด็กขาดความรัก” “เม้าท์เหรอพี่เหนือ” ปลายฝนแซะพี่ชาย

“มีแค่พวกเธอเท่านั้นเหรอที่ลำบาก รู้ไหมว่าฉันสามารถแจ้งความจับพวกเธอข้อหาพยายามฆ่าได้เลยนะ ฉันมีใบรับรองจากแพทย์ว่าแพ้ขมิ้นขั้นรุนแรง ถ้าเกิดฉันกับผู้จัดการไม่ได้กลิ่นแล้วเผลอใช้มันขึ้นมาจริง ๆ ฉันตายได้เลยนะ ถึงเวลานั้นจริงพวกเธอรับผิดชอบไหวไหม?” “คือ...” “รินไม่ต้อ งเสียเวลาคุยหรอก ฉันว่าจับส่งตำรวจเลยดีกว่า” น่านน้ำผู้จัดการสาวและยังเป็นเพื่อนสนิทของนางร้ายที่เธอดูแลอยู่พูดด้วยน้ำเสียงโกรธเคืองไม่แพ้กัน

ด้วยเนื้อหาตอนจบของนิยายเรื่องล่าสุดที่อ่าน โดยเฉพาะบทบาทและจุดจบของนางร้ายมันทำให้เธอของขึ้นอย่างถึงที่สุด! โง่แบบนางร้ายราคาถูก โหยหาความรักที่ไม่มีวันเป็นไปได้ หนำซ้ำยังคิดแบบที่มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะคิดได้ ด้วยอินกับเนื้อหาในนิยายมากทำให้ณิชชารู้ตัวอีกทีเ ลือดลมก็ตีขึ้นจนไม่นานสัญญาณชีพก็กลายเป็นเส้นตรงไปเสียแล้ว

นางก็รู้สึกเสียวสันหลัง สัมผัสได้ถึงลางร้ายบางอย่าง นางจึงเอี้ยวใบหน้าหันกลับไปมองด้านหลัง ภาพคนร้ายในชุดดำที่ปิดหน้าช่วงล่าง แววตาดุดันมีเจตนาฆ่าอย่างชัดเจน กำลังพุ่งตามหลังนางมาติด ๆ ประกายดาบที่สะท้อนแสงจันทร์ถูกยกสูงขึ้น หมายจะฟาดฟันลงบนตัวนาง ส่งผลให้ร่างช ิงหว่านซินแข็งทื่อด้วยความตกใจอยู่ตรงนั้น ซวยแล้ว!!

ี่แท้คนเป็นนายท่านนี้ต้องเผชิญกับนักฆ่ามากเพียงใดเขาจึงไม่รู้สึกรู้สาทั้งที่เมื่อครู่นี้เพิ่งผ่านความตายมาโดยแท้ "เจ้าก็ฝีเท้าร้ายกาจนะอ้ายเหริน (*1)" พอกลับมาส่งนางที่ห้องนอนเรียบร้อย ก็อดจะเอ่ยชมคนเท้าว่องไวถึงขนาดถีบโต๊ะหนึ่งตัวไปสกัดนักฆ่าสาวคนงามของสตรีนางนั้น ล้มเหลวไม่เป็นท่า

เรื่องที่เธออ่านเป็นแนวนางร้าย ซึ่งนางร้ายคนนี้มีชื่อเหมือนกับเธอไม่มีผิดเพี้ยนและตอนนี้ยัยตัวร้ายก็กำลังยืนกรี๊ดกราดใส่สาวใช้บนบันไดหินอ่อนในจวน เพราะหงุดหงิดที่คนรับใช้นำอาหารมาส่งช้า ด้วยความโมโหจัดนางร้ายจึงเดินกระทืบเท้าตึงตังหมายจะเดินเข้าไปตบหน้าสาวใช้ที่นั่งคุ กเข่าอยู่ แต่เพราะชุดที่รุ่มร่ามเกินไปบวกกับความลื่นของพื้น หล่อนจึงเสียหลักล้มหน้าทิ่มลงบันไดและหมดสติไปทันที