Novel & Cerita เอาน้องเมีย

“เราแค่หมั้นกันนะคะ มาเรียกพลอยว่าเมียได้ยังไง” “Baby ครับ เมื่อกี้ท่อนเอ็นของผม เพิ่งเข้าไปกระแทกปากมดลูกของคุณมาหมาดๆ ผมแตกในใส่คุณลึกขนาดนั้น คุณลืมไปแล้วหรอครับ หรืออยากให้ผมทบทวนอีกสักรอบ ว่าคุณเป็นเมียผมแบบไหน” “บ้า คนหื่น”

“เออน่า กูพยายามอยู่” “พยายามท่าไหน ให้กูสอนไหม?” คนเอาเพื่อนเป็นเมียถึงกับเบือนหน้าหนี เสียระบบฉิบหาย ทั้งที่ขยันจัด แต่เมียก็ดันไม่ท้อง ทั้งที่พวกมันบอกจะเสียทองรับขวัญหลานคนละยี่สิบบาท เงินสามล้านรอวิ่งเข้ากระเป๋าแต่ก็ทำได้แค่รอ เมียกูไม่ท้อง ยังไม่มีวี่แววว่าจะท้อง สเต็ปการเย็บข องกูมันผิดพลาดตรงไหนวะ! “สรุปทองเนี่ยกูจะได้เสียให้มึงไหม หรือไม่มีน้ำยา”

ฉันหันบอกเขาไปเพราะฉันไม่ได้ชอบอะไรที่มันเร็วๆ "ไม่ได้ดิเพราะอีกหน่อยเธอก็ต้องมาดูแลกิจการแทนฉัน" "ไม่เอาอ่ะนายก็ดูแลของนายเองสินี่มันธุรกิจของนาย" "ของๆ ผัวก็เหมือนของๆ เมียนั่นแล่ะ" "ฉันยังไม่ได้ตกลงเป็นเมียนายเลยนะ"

"แน่ใจว่าปล่อย ไม่ได้ถูกน้อยหน่างอน" "หึ...ต่อให้ตอนนั้นน้อยหน่างอนกู แต่ตอนนี้ก็คือเมียกู และแม่ของลูกกู"

“เมียเขาค่ะ” “เมีย !” “เมียตบเมียแต่งที่ถูกต้องตามกฎหมายค่ะ” “เออดี ขยันหาเมียน้อยมาให้ผัว” “...” “แล้วหนูคืนเงินหมดแล้วใช่ไหม” “ค่ะ”

มังกรเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม “ถ้าการบ้านที่พี่หมายถึง คือการบึ้มบ้ำหนูล่ะก็…สวดภาวนาเอาเองเถอะค่ะ” เรเน่ตอบกลับทันควัน พลางไหวไหล่อย่างไม่แยแสก่อนหันกลับไปสนใจหน้าจอไอแพดต่อ “แล้วที่พูดว่า เมีย น่ะ เหอะ!…ที่ผ่านมาหนูยังไม่เคลมว่าพี่เป็น ผัว เลยด้วยซ้ำ อย่ามาทำท่าหวงเนื้อหวงตัวใส่ห นู ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่ใช่ผู้ชายบริสุทธิ์อะไรนักหนา…ตลกชะมัด” “!!”

"เมียน่ารักขนาดนี้ จะไปหาที่ไหนได้อีก......ความอดทนเมียก็สู้งงงสูง นึกว่าจะเลิกพูดตั้งแต่วันแรกแล้ว.........อยู่กับกูตลอดไปได้ไหม กูรักมึงนะ" หน้าของไทเทย์เห่อร้อนขึ้นมา พลางปากสวยก็ยิ้มดีใจปนเขินอาย ใครจะไปคิด ว่าต่างคนต่างแอบรักเพื่อนสนิทมาตั้งนาน เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งนาน สุ ดท้ายลงเอยแบบที่ไทเทย์ไม่เคยคิดไม่เคยฝัน "นะครับเมีย"

คนที่เหมาห้างยืดอกพูดด้วยความภาคภูมิใจ “นายมันบ้าไปแล้วแอรอน” “ช่วยไม่ได้ใครใช้ให้คุณได้สามีรวย” “พูดบ้าอะไรของนาย เรายังไม่ได้แต่งกันสักหน่อย” “ไอ้เลออน มันก็ยังไม่แต่ง มันยังเรียกไวน์ว่าเมียทุกประโยค”

[ แค่นี้แหละมึง กูพาน้องกูไปกินข้าวก่อน ] ตู๊ด ตู๊ด " ผัว...กับ...เมีย... " งั้นหรอ...ถึงจะมีสิทธิ์

เอี้ยนเซินจะโต้กลับแต่อู๋ซานเหนียงเร็วกว่า ตอนที่นางอยู่หม่าเจียง คนทั้งอำเภอเรียกนางว่าคุณหนูปากประทัดเพราะนางด่ายับไม่เว้นช่วงให้เถียงแม้แต่นิดเดียว เขาแค่เถียงกับนางไม่กี่คำแต่กลับรู้สึกมึนงงไปหมด นางอ้อนแอ้นตัวเล็กเท่าลูกแมว แต่เขาสัมผัสได้ถึงความกล้าดีเดือดของน าง เมื่อโดนเมียร่ายยาวจึงรู้สึกปวดแปลบที่ศีรษะอีกรอบ เส้นเลือดที่ขมับของเขากำลังจะแตกแล้ว เอี้ยนอ๋องมองคู่แต่งงานใหม่เอี่ยมตั้งแต่ต้น พระองค์บิดริมฝีปากเป็นคลื่นอย่างคนพยายามกลั้นขำ “ทำไมเจ้าไม่คว้ามือนางเสียเลยเล่า ปล่อยให้นางขู่ฟ่อๆ ทำไม”