Novel & Cerita แก้แค้น

แก้แค้น “ดีเหมือนกันเจ้าค่ะ ข้าได้ยินมาว่าหมัวมัวในจวนอ๋องหูตาไวยิ่ง แม่นมเฉียนอยู่กับท่านแม่มานาน ช่วยข้าได้มากแน่”

หน้าคมโน้มลงคลอเคลียดวงหน้าสวยริมฝีปากละเมียดละไมจูบแผ่วเบาดีใจที่เธอกลับมาและจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป. ตั้งใจเอาตัวเธอมาบำเรอเพื่อแก้แค้น กลับหลงรักนางบำเรอคนโปรดซะได้ ขอบคุณความแค้นที่ทำให้เธอเป็นเหยื่อและทำให้ทั้งสองได้รักกัน

"ระบบกลับมาแก้แค้น หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า หาญท้าชะตาเน่าๆ ... ความทรงจำของนางคือความทรงจำของท่านข้าเชื่อว่าท่านฉลาดพอที่จะเอาชนะนางร้ายในเรื่องนี้ได้แบบสับๆ ไปเลย ต่อไปนี้... หากอยากได้โอกาสไปเกิดใหม่ เพียงสะสมแต้มครบตามจำนวนเพื่อปลดล็อกการเกิดใหม่ของท่าน..." "พร้อมกันนี้เราจะ ไม่ปล่อยให้ท่านผู้ใช้ต้องโดดเดี่ยว ระบบของเราจะซัพพอร์ตท่านจนกว่าจะแก้แค้นสำเร็จ..." เสียงของระบบนั้นไม่เพียงแค่พูดสิ่งที่ท้าทาย

“จ่ายเงินชดใช้รึ? เจ้ามันโง่ เซี่ยโฮ่วตานรั่วคิดเช่นเดียวกับเจ้าถึงได้กล้าทำเรื่องรุนแรงเช่นนี้!” “นี่เป็นเรื่องที่สามารถใช้เงินแก้ปัญหาได้รึ? การทำลายหลุมศพและเฆี่ยนตีศพมันคือวิธีการแก้แค้นที่รุนแรงที่สุดมาตั้งแต่สมัยโบราณ มีเพียงคนที่มีความแค้นฝังลึกเท่านั้นจึงจ ะสามารถทำเรื่องที่รุนแรงเช่นนี้ได้”

คนสารเลวที่ข่มขืนเธอต้องชดใช้กรรม เธอเก็บความคั่งแค้นนั้นเอาไว้และรอวันแก้แค้น แก้แค้น 10 ปียังไม่สาย... เธอบ่มเพาะแผนการและรอวันเวลาให้มันเดินไปอย่างช้าๆ และใจเย็น

“แต่ภูเขาว่าแม่ หนูโกรธ หนูต้องแก้แค้น” “การแก้แค้นมันมีหลายวิธีนะลูก ถ้าอยากทำก็ให้เลือกวิธีที่เราไม่เจ็บตัว” “จิ๊ดริดต้องทำยังไง” เด็กหญิงขมวดคิ้วแน่น

ชายหนุ่มถอนสายตาจากกลุ่มผู้หญิงในชุดสวยหลายกลุ่มที่กำลังเดินเข้าด้านหน้าร้าน หันไปพูดคุยกับเพื่อนซี้ “ตกหลุมรักที่ไหน? กูได้แก้แค้นกูก็เลยฟิน” “แก้แค้น ความแค้นแบบไหนของมึง? ดูสายตาแวววาวขนาดนั้น” “แค้นของกูกับผู้หญิงร้ายๆ คนหนึ่ง นานหลายปีแล้วจะว่าไปนับเป็นศั ตรูเก่าก็ได้”

ฉันจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ชีพจรเต้นเป็นจังหวะคงที่ ความคิดเริ่มบีบแคบลง นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และไม่ใช่ความโกลาหลไร้ทิศทาง แต่มันคือการแก้แค้นเอาคืน และการแก้แค้น... ก็หมายความว่าเธอยังคงอยู่แถวนี้

แต่ทว่าภาพจำในคืนนั้นกลับมาย้ำเตือนนางต่างหาก สองมือของนางกำชุดแน่นดวงตาแดงก่ำอย่างเจ็บแค้น “ข้าจะต้องหาให้เจอและกำจัดทั้งสองคนอย่างสาสมกับที่ข้าต้องพบเจอ ท่านพ่อโปรดรอสักครู่อีกไม่นานข้าจะแก้แค้นแทนท่านและตระกูลของเราเอง” หลังจากนั้นเจียวเหมยเริ่มค้นหาหนังสือนางจำได้

ฉินซานหยิบเชือกมามัดคนเหล่านี้ทั้งหมดด้วยตัวเอง หลิ่วจ้งอิ๋นปาดเหงื่อบนศีรษะพลางปรบมือแล้วพูดว่า “ในที่สุดข้าก็ได้แก้แค้นเสียที!” เขาอยากกำจัดคนเหล่านี้มานานแล้ว น่าเสียดายที่บิดาของเขาเอาแต่ห้ามไว้ไม่ยอมให้เขาทำ