แก้แค้น Novels & Stories

ค่อย ๆ แทรกเข้ามาในหัวของเยว่ชิงชิงที่นอนอยู่ราวกับพยายามถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมด ไม่นานร่างสตรีที่บอบบางและรอยยิ้มเศร้า ๆ ก็ค่อย ๆ หายไปพร้อมกับชายแก่ที่มารับนาง แม้ว่าจะเรียกสุดเสียงก็ราวกับว่านางจะไม่ได้ยินอีกต่อไปแล้ว “ช่วยตามหาฆาตกรที่ฆ่าข้า แก้แค้นและอยู่ในร่างของข้า ให้ดี ข้าของฝากเจ้าด้วย….เยว่ชิงชิง" “เดี๋ยว!! ไม่นะ ข้าก็มีความแค้นของข้า เดี๋ยวก่อน!!”

เกล็ดมุกผละจากแผ่นหลังอันเปียกชุ่มของเพื่อนรักซึ่งเกิดจากน้ำตาของตัวเอง เธอจ้องใบหน้าของพี่ชายที่รักและเทิดทูนด้วยความผิดหวังเสียใจอย่างล้นเหลือ ไม่นึกว่าพี่ชายจะเลือกแก้แค้นด้วยวิธีนี้ วิธีของคนขลาดไม่เป็นลูกผู้ชาย “เฮียทำแบบนี้ทำไม!? หนูเล็กไม่เคยบอกว่าอยากแก้แค ้นเพราะหนูเล็กไม่เคยโกรธแค้นใคร หนูเล็กรักเขา หนูเล็กรักวาคิม อยากอยู่กับวาคิม แต่ที่เฮียทำกับวีวี่มันไม่ใช่! วีวี่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย เฮียทำแบบนี้ยังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า!” “หนูเล็ก! อย่าก้าวร้าวเฮีย”

หนิงเซียนวางดอกไม้ที่เก็บมา วางไว้หน้าหลุมศพของแต่ละคน “ท่านพ่อท่านรู้หรือไม่วันนี้ข้าไปทำอันใดมา…” “ฮึก…ข้าแก้แค้นให้พวกท่านได้แล้ว แก้แค้นให้พวกมันได้รู้ว่าความเจ็บปวดที่พวกท่านได้รับเป็นอย่างไร ข้า….” ความเจ็บปวดที่หนิงเซียนเก็บไว้ได้พรั่งพรูออกมา ความเจ็บปวดที่นางเก ็บไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาในที่สุดมันก็ถูกปลดปล่อยเป็นที่เรียบร้อย

เธอหมายถึงอินทิรา “อย่าทำนะลูก การแก้แค้นไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดีหรอกนะ มันจะกลายเป็นบาปที่ติดตัวเราไปตลอดชีวิตเลยนะลูก” ชีคอัมรานเอ่ยเตือนเสียงเครียด

“อย่าให้ความโกรธอยู่เหนือทุกสิ่ง เก็บความแค้นเอาไว้ เชื่อเถอะถ้าหากยังมีชีวิตอยู่ วันหนึ่งเราก็แก้แค้นได้” เพราะเชื่อคำนั้นทำให้เอมมิเลียยอมล่าถอยไปพร้อมความแค้นที่เต็มล้นอก รอวันชำระ!

เจตน์หมั่นไส้ความสะดิ้ง ดัดจริตของเพื่อน ทั้งที่ตัวมันเองทุรนทุรายจนแทบดิ้นตายตอนเมลานีถูกขังอยู่ที่โรงพัก ยอมแม้กระทั่งกลืนน้ำลายตัวเองถอนจุดยืนที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจสีเทาและผู้มีอิทธิพลทั้งหลายแหล่ ก็เพียงเพื่อช่วยหญิงสาวคนนั้นออกมา เมลานีเอาชนะความค ั่งแค้นในอดีตของกริชได้หมด สิ่งที่มีอานุภาพมากกว่าความแค้นจะเป็นอะไรถ้าไม่ใช่ความรัก

จางเจียอินสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของเสี่ยวหลัน ดวงตาแดงก่ำจ้องมองไปยังทิศทางที่หวังหย่งเจี๋ยจากไป เพลิงแค้นในใจลุกโชนราวกับไฟแผดเผา "ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะต้องแก้แค้น" จางเจียอินพึมพำกับตัวเอง เสียงแหลมเล็กสั่นไหวด้วยโทสะ "หวังหย่งเจี๋ย แกต้องชดใช้สิ่งที่ทำกับฉัน"

แรงกระตุ้นไม่สามารถแก้ไขปัญหาใด ๆ ได้ เพียงแค่เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองก่อนเท่านั้นจึงจะสามารถแก้แค้นได้ เช่นเดียวกับการจัดการกับซูเหยียน แม้ว่าจะใช้เวลาสิบปี เธอก็จะไม่รู้สึกช้า เพราะเธอต้องการแก้แค้นและหลบหนีเหมือนเดิม

“มิลินโง่จริง ๆ เลยนะคะ” “โง่เหรอ เปล่าเลยสำหรับผมคุณฉลาดมาก คุณสามารถคิดวิธีแก้แค้นได้อย่างเจ็บแสบที่แม้แต่ผมก็คิดไม่ถึง เอาตัวเองเข้าไปและคิดโปรเจคทำเงิน ล่อให้พวกเขาเอาเงินมาลงทุนแล้วย้อนเกร็ดจิตราเปิดเผยสันดานเดิม ให้ตันหยงดึงข้อมูลที่จิตราทำชั่วทั้งหมดออกมาแฉ เป็นการแก้แค้นที่เจ็บแสบที่สุดทำเอาผมกลัวเลยล่ะ”

ช่ข้าแค้น ข้าเกลียดทุกคนที่ทำร้ายข้า เกลียดคนที่ทำให้ท่านแม่ข้าตาย เกลียดคนที่มันย่ำยีข้าจนไม่เหลือศักดิ์ศรี ข้าอยากแก้แค้น ข้าอยากฆ่าพวกมันด้วยสองมือข้า แต่ข้าไร้ความสามารถ ข้าไม่เหลือผู้ใดแล้ว ข้ามองหาหนทางไม่เห็นนอกจากความตาย แล้วท่านจะให้ข้าทำเช่นไร ท่านจะช่วยข้าแก้แค้นหรือ ท่านจ ะฆ่ามันให้ข้าหรือ"