แก้แค้น Novels & Stories

ก้าวขาเพื่อไปยังประตู กลัวตายอย่างที่สุดร่างกลับกระตุกด้วยคมมีดวาววับในมือหนิงอันเสียบเข้าที่แผ่นหลังของไทเฮา “ฉึก….ฉึก….ฉึก” ดวงตาเหลือกถลนด้วยความเจ็บปวด “เสี่ยวเอิง ข้าแก้แค้นให้เจ้าแล้ว” ยิ้มเศร้าพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ร่วงริน ปล่อยมีดร่วงลงสู่พื้น

เจตน์หมั่นไส้ความสะดิ้ง ดัดจริตของเพื่อน ทั้งที่ตัวมันเองทุรนทุรายจนแทบดิ้นตายตอนเมลานีถูกขังอยู่ที่โรงพัก ยอมแม้กระทั่งกลืนน้ำลายตัวเองถอนจุดยืนที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจสีเทาและผู้มีอิทธิพลทั้งหลายแหล่ ก็เพียงเพื่อช่วยหญิงสาวคนนั้นออกมา เมลานีเอาชนะความค ั่งแค้นในอดีตของกริชได้หมด สิ่งที่มีอานุภาพมากกว่าความแค้นจะเป็นอะไรถ้าไม่ใช่ความรัก

จางเจียอินสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของเสี่ยวหลัน ดวงตาแดงก่ำจ้องมองไปยังทิศทางที่หวังหย่งเจี๋ยจากไป เพลิงแค้นในใจลุกโชนราวกับไฟแผดเผา "ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะต้องแก้แค้น" จางเจียอินพึมพำกับตัวเอง เสียงแหลมเล็กสั่นไหวด้วยโทสะ "หวังหย่งเจี๋ย แกต้องชดใช้สิ่งที่ทำกับฉัน"

แรงกระตุ้นไม่สามารถแก้ไขปัญหาใด ๆ ได้ เพียงแค่เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองก่อนเท่านั้นจึงจะสามารถแก้แค้นได้ เช่นเดียวกับการจัดการกับซูเหยียน แม้ว่าจะใช้เวลาสิบปี เธอก็จะไม่รู้สึกช้า เพราะเธอต้องการแก้แค้นและหลบหนีเหมือนเดิม

“โง่เหรอ เปล่าเลยสำหรับผมคุณฉลาดมาก คุณสามารถคิดวิธีแก้แค้นได้อย่างเจ็บแสบที่แม้แต่ผมก็คิดไม่ถึง เอาตัวเองเข้าไปและคิดโปรเจคทำเงิน ล่อให้พวกเขาเอาเงินมาลงทุนแล้วย้อนเกร็ดจิตราเปิดเผยสันดานเดิม ให้ตันหยงดึงข้อมูลที่จิตราทำชั่วทั้งหมดออกมาแฉ เป็นการแก้แค้นที่เจ็บแสบที่ส ุดทำเอาผมกลัวเลยล่ะ” “กลัวเหรอคะ คุณกลัวอะไร” “กลัวว่าถ้าวันไหนผมเกิดทำผิดกับคุณขึ้นมา ชีวิตนี้คงพบจุดจบไม่ต่างกับสองแม่ลูกนั่นน่ะสิ”

ช่ข้าแค้น ข้าเกลียดทุกคนที่ทำร้ายข้า เกลียดคนที่ทำให้ท่านแม่ข้าตาย เกลียดคนที่มันย่ำยีข้าจนไม่เหลือศักดิ์ศรี ข้าอยากแก้แค้น ข้าอยากฆ่าพวกมันด้วยสองมือข้า แต่ข้าไร้ความสามารถ ข้าไม่เหลือผู้ใดแล้ว ข้ามองหาหนทางไม่เห็นนอกจากความตาย แล้วท่านจะให้ข้าทำเช่นไร ท่านจะช่วยข้าแก้แค้นหรือ ท่านจ ะฆ่ามันให้ข้าหรือ"

คนงามตอบกลับไปพลางเอนศีรษะทุยแนบลงอ้อมอกกว้างพลางทอดสายตามองตรงไปที่ทะเลหมอกที่แสนงดงาม “ตลอดเวลาที่ข้าใช้ชีวิตโดยไม่มีท่านทำให้ล่วงรู้ว่า แก้แค้นสำเร็จกลับทำให้เจ็บปวดหัวใจนอนร่ำไห้ทุกค่ำคืน แต่เมื่อให้อภัยกลับทำให้ข้ารู้สึกว่าได้ปล่อยวางลงได้ทั้งหมด ไม่ยึดติดก ับความแค้นอีกต่อไปแล้ว”

หญิงสาวพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด ดวงตากร้าวหากแต่คลอครองด้วยน้ำใสๆ ที่จวนเจียนจะร่วงรินออกมาเผยความอ่อนแอข้างในใช่ว่าเธอจะต้องการเงินหรอกนะแต่เธอต้องการอย่างอื่นมากกว่า นั่นคือ การแก้แค้น. “กรี๊ดดด... แม่ ดูสิอีนังน้องสาวของคุณธามนั่นมันกันท่าฉันขนาดไหน ทำอย่างกับว่าเป็น เมียไม่ใช่น้องสาว”

เพราะความทุกข์ที่ได้รับตลอดมายังคงตราตรึงในใจ ยากจะสลัดทิ้งง่ายดายต้องเอาคืนเท่านั้นถึงจะสาสมกับความรู้สึกเคียดแค้น “เฮ้อ” รัตนาไม่รู้จะเกลี้ยกล่อมชายหนุ่มอย่างไรดีอีกคนรั้งจะแก้แค้นให้ได้ เธอแค่อยากให้คิลเลียนปล่อยวางแล้วเริ่มต้นใหม่กับชีวิตใหม่ เลิกจมปลักกับ อดีตแสนเจ็บปวด

ขณะที่หลงเฟยกำลงต่อสู้เพื่อปกป้องบ้านและครอบครัวของเขา เขารู้ว่านี่อาจจะไม่ใช่ศัตรูคนสุดท้ายที่จะมาเก็บหนี้เก่า ในโลกมาเฟีย หนี้บางอย่างไม่เคยจางหายไป และการแก้แค้นคือศิลปะที่ต้องใช้ทั้งความอดทนและความโหดร้าย เกมการแก้แค้นเพิ่งจะเริ่มต้น...