แพทย์สาวในวันสิ้นโลก ทะลุมิติมายุค 70 พร้อมระบบมิติพิเศษ Mga Nobela at Kwento

คืนเข้าหอไปแล้ว! คนที่อยู่ตรงนี้คือ เฟิ่งเหยียน สัตวแพทย์สาวในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด! ความรักที่บิดเบี้ยวเช่นนั้น… นางไม่ต้องการ!

่มีทั้งความตื่นเต้นหรือความตื่นตระหนกเหมือนอย่างในตอนแรก จะมีก็แต่สายตาที่เผลอแสดงความคิดอ่านของตัวเองออกมา อดีตนายแพทย์ใหญ่เป็นตัวละครที่นีรชาให้เป็นคนหูตากว้างไกล มักจะมองอะไรทะลุปรุโปร่งบ่อยครั้งโดยเธอคงคาดไม่ถึงว่าในวันที่มิติพิศวงเปิดออกเธอจะถูกสิ่งที่ มาจากปลายปากกาตัวเองสังเกตเห็นบางอย่างในตัวดาราสาว

เสียงพยาบาลสาวตอบรับผ่านลำโพง ทันทีที่ปล่อยนิ้วจากปุ่มอินเตอร์คอม หมอเท็นตวัดสายตากลับมามองหญิงสาวบนตัก มือหนาสอดเข้าไปใต้กระโปรงสีดำ ปลายนิ้วสากกรีดลากผ่านรอยแยกเบาๆ "อ๊า พี่หมอ" เอมสะดุ้งเฮือก ครางอื้ออึงในลำคอ "แต่งตัวแบบนี้มาหาผม" หมอเท็นเค้นเสียงดุ นิ้วก ลางสอดแทรกเข้าไปในช่องทางคับแคบ สัมผัสถึงแรงตอดรัดรัวเร็ว "คุณกะจะยั่วให้ผมเอาคุณจนตายคากระบอกฉีดยาเลยใช่ไหม มินตรา"

ทำไมนะพระเจ้าถึงให้เธอทะลุมิติย้อนยุคมาแบบนี้ ไม่รู้หรือไงว่าสิ่งอำนวยความสะดวกมันไม่มี ถ้าเกิดว่าเธอเลือกได้นะ เธอจะทะลุมิติไปอยู่ในโลกอนาคตให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย “เอาล่ะ คงต้องทนใช้แบบนี้ไปก่อน อีกไม่กี่ปีข้างหน้าหรอกถึงจะมีมือถือดีๆใช้” หญิงสาวได้แต่ปลอบใจต ัวเอง ก่อนจะเมมเบอร์ที่จำได้เข้าไปในมือถือ

ตอนพิเศษ วันเวลาเคลื่อนผ่านดั่งสายน้ำ หลังจากพันดาวฟื้นตื่นในร่างของเหมยซิงมาถึงเวลานี้ก็ครบสิบปีแล้ว เวลานี้หญิงสาวอายุยี่สิบหก นับไปก็คือวัยเดียวกับที่ดวงจิตหลุดลอยจากร่างในโลกหนึ่งมาสู่โลกที่นางอยู่

“อืม…น่าสนใจดี หมายความว่าถ้าพวกเราอยู่ที่นี่ด้วยกันนานมากเพียงใดก็จะไม่แก่ชราตามกาลเวลาใช่หรือไม่” เมิ่งเถียนซีนิ่งคิดไปเล็กน้อยเพราะเรื่องนี้นางไม่เคยคิดใคร่ครวญอย่างจริงจังมาก่อน ท่านอาจารย์ม่อไป๋ของนางเคยพูดถึงห้วงมิติพิเศษแห่งนี้ว่าเป็นของท่านปรมาจารย์ที่มีความ สามารถในการเคลื่อนย้ายมิติ ท่านอาจารย์ไม่เคยพูดถึงเรื่องอายุขัยของผู้ที่อาศัยอยู่ในห้วงมิติพิเศษ แต่ทว่าท่านอาจารย์ม่อไป๋ของนางก็ไม่ใช่คนแก่ชราเหมือนกับอาจารย์ท่านอื่นในสำนักชิงเสวียน ดังนั้นนางจึงคิดว่าสิ่งที่หยางเฟิ่งเจี๋ยพูดอาจจะถูกต้องก็ได้

แต่เธอไม่เก่งวิชาประวัติศาสตร์เสียด้วยสิ จะทะลุมิติมาแล้วเปลี่ยนแปลงอดีตก็คงไม่ใช่เรื่องที่เธอจะสามารถทำได้ ในนิยายนางเอกทะลุมิติมาเป็นหมอ มาปลูกผัก ทำอาหารขาย แต่เธอทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ก็แน่ล่ะสมัยที่เธออยู่มีแต่เครื่องอำนวยความสะดวก

เดิมทีนางเป็นศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ที่สถาบันวิจัยในศตวรรษที่ 25 แต่เสียชีวิตกะทันหันเพราะโหมงานหนักจนเกินไป โดยที่ละเลยเรื่องการพักผ่อนและอาหารการกิน จากนั้นนางก็เดินทางข้ามเวลามาอยู่ในร่างหญิงสาวที่มีชื่อและแซ่เดียวกัน

ิงย้อนคิดถึงความเป็นไปได้ คาดว่านางตายไปแล้วทะลุมิติมายังโลกยุคที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ สตรีอายุสามสิบสองปีทั้งสวยสง่ามีความมั่นใจเปี่ยมล้นและดูดีทั้งภายนอกภายใน ใบหน้าสวยหวานดั่งซุปเปอร์สตาร์นางแบบอะไรเทือกนั้น กลับกลายมาเป็นเด็กสาวสติไม่สมประกอบที่กำลังถู กเด็กเกเรรังแก นี่มันเรื่องบ้าบอชัดๆ นางคิดไปพลางยกมือขึ้นรวบผมเกล้าเป็นมวยเรียบร้อยล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น น้ำก็เย็นเฉียบจนไม่อยากแตะต้องแต่ก็อดทนกวักไปสองสามทีให้ดูดีกว่านี้แม้เพียงเล็กน้อยแต่ก็ยังดีกว่ามอมแมมเช่นนี้

“สวรรค์.....สตรีเช่นท่าน......ไม่ใช่เพียงหมอเทวดา......แต่ยังมองการณ์ไกล.....อ่านใจคนได้ทะลุปรุโปร่ง.....ข้า......ข้ายอมแพ้แล้วอย่างราบคาบ......” พูดจบร่างของหมอเฒ่าก็อ่อนแรงลง เปลือกตาปิดสนิทอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอและสงบลงแล้ว