โอกาสครั้งที่สอง

หญิงหม้ายอย่างเธอจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากพรหมจรรย์ของเด็กหนุ่มอย่างเขา แต่อุปสรรคมันใหญ่เสมอเมื่อเธอมีตำหนิติดตัว

โชคชะตาส่งเธอมาเกิดใหม่ในร่างคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง รวยไม่พอ ยังมีสามีติดมาด้วย! แต่พอฟื้นขึ้นจากความตาย เขากลับยื่นใบหย่าให้... "มีทองท่วมหัวไม่ต้องมีผัวก็ได้!"

"ตัวซวย" นางถูกโยนคำนี้ใส่หัวเพียงเพราะมิได้เกิดมาเป็นบุรุษ ครอบครัวต่างผลักไสราวกับนางเป็นตัวเชื้อโรค จนในที่สุดต้องตายตกอย่างอนาถเพียงลำพัง ทว่าเมื่อได้หวนคืนมาคิดว่านางจะปล่อยไปหรือ ไม่มีทางซะล่ะ!

ในอดีต... เขาคือคนที่ฝากรอยแผลไว้ลึกสุดหัวใจจนทำให้เธอไม่เชื่อในความรัก แต่หลายปีผ่านไป... ทั้งสองกลับโคจรมาเจอกันอีกครั้งในวันที่โลกของเธอพังทลายและไม่เหลือใคร และเป็น 'เขา' คนนั้น ที่ยื่นมือเข้ามาฉุดดึงเธอไว้ เขาทำดีกับเธอทุกอย่าง เป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างและคอยเข้าใจ แต่สำหรับคนที่เคยมีอดีตที่ไม่น่าจดจำร่วมกันนั้น เธอจึงมองความดีที่เขาทำ เป็นเพียง 'การชดใช้' มากกว่า 'ความรัก' 'ถ้านายทำเพื่อไถ่โทษ... แค่นี้มันก็พอแล้ว' 'ที่ทำอยู่ไม่ใช่เพื่อขอโทษ... แต่ทำเพราะอยากเริ่มต้นใหม่' เมื่อหัวใจหนึ่งเต็มไปด้วยความระแวง ส่วนอีกหัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด รักครั้งนี้จะกลับมาคืนรังได้จริง หรือจะเป็นเพียงแค่การฉายซ้ำของบทเรียนเดิม?"

เธอตื่นขึ้นมาในร่างของนางร้ายในนิยายที่ตัวเองเขียน บทบาทของพิงค์มิรามีเพียงหนึ่งเดียวทำลายทุกอย่างและจบลงด้วยความตาย แต่เมื่อเธอพยายามดิ้นรนเพื่อเปลี่ยนชะตา เส้นเรื่องกลับพาเธอเข้าไปพัวพันกับเขา

"ความรักของเธอเคยเป็นเรื่องจริง แต่สำหรับเขามันเป็นเพียงหมากในเกมแค้น... เธอทุ่มเททั้งหัวใจ แต่เขากลับเหยียบมันลงไปโดยไม่ลังเล" สามปีผ่านไป... ผู้หญิงที่เคยอ่อนแอได้กลับมาอย่างแข็งแกร่ง พร้อมกับอำนาจที่ทำให้เธอเป็นฝ่ายเลือก "เธอเป็นของฉัน..." "ของคุณ? ฉันเคยเป็น แต่ตอนนี้คุณไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉันอีกแล้ว" เขาเคยเป็นคนทำลายเธอ แต่วันนี้... เขาจะต้องเป็นฝ่ายถูกทำลายบ้าง!

รักครั้งนี้เขาเสนอข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้เธอมา และรักครั้งนี้เขาก็เจ็บปวดไปมากเหมือนกันเมื่อต้องเสียเธอไป

วิ่งตามโจรวิ่งราวอยู่ดีๆ ทะลุมิติมาโผล่ในสถานที่ที่ไม่รู้จัก รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นภรรยาของสามีที่แสนเย็นชาแถมยังมีลูกด้วยกันอีกหนึ่งคน มิหนำซ้ำแม่สามีก็ไม่ชอบหน้า จะอยู่ที่นี่ไม่ได้ก็ให้มันรู้ไปสิ

เธอฟื้นขึ้นมาในร่างนางร้ายตัวประกอบ ที่ถูกตราหน้าว่าไร้ยางอาย ชะตากรรมคือความตายอนาถตั้งแต่ต้นเรื่อง แต่ครั้งนี้เธอเลือกเขียนชะตาใหม่ ไม่แย่งชิง ไม่ก้มหัว ทุกการเหยียบย่ำ เธอคืนให้สาสม และยิ่งเธอไม่แลผู้ชาย…กลับยิ่งทำให้นายทหารผู้เย็นชาเลือกเธอด้วยหัวใจ! จากนางร้ายบ้านนอกผู้ถูกตราหน้าว่าไร้ยางอาย ครั้งนี้ซ่งอวี้เหมยจะไม่ยอมใคร เหยียบมา เหยียบกลับ ใส่ร้ายมา ร้ายกลับไม่โกงค่ะ! เรื่องราวจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ติดตามอ่านในเรื่องนี้ได้เลยค่ะ

คำโปรย:ชาติก่อนนางทอดทิ้งทั้งลูกและสามีไปเพื่อเอาตัวรอดเพียงคนเดียว เด็กน้อยวัยเพียงสี่หนาวที่ร้องไห้น้ำตานองหน้า ร้องหาท่านแม่ เขาเอาแต่ร้องเรียกท่านแม่อย่าไป อย่าทิ้งเสี่ยวหลงไป ถึงอย่างนั้นนางก็ไม่แม้แต่จะหันหลังกลับ สมควรแล้วที่ในชาติปัจจุบันถูกพ่อทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ส่วนแม่ก็ไม่เคยจะดูแลหรือให้ความสนใจเธอเลยสักนิด ใช้ชีวิตอย่างลำบากแสนเข็ญ เมื่อเธอได้กลับมาหาพวกเขาอีกครั้ง คราวนี้เธอจะขอแก้ตัว ต่อให้ลำบากหรือเหน็ดเหนื่อยเพียงใด ขอแค่ให้ลูกและสามีสุขสบาย ข้าผู้นี้จะเป็นคนหาเลี้ยงพวกเจ้าเอง