ใจดวงนี้มีคุณเป็นเจ้าของ Novels & Stories

อย่าร้องไห้เลยนะซินเอ๋อร์ ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องตกเป็นเมียของเฒ่ามักมากผู้นั้นแน่ เจ้าเกิดมาเพื่อเป็นของเติ้งอี้เทียนคนนี้คนเดียวเท่านั้น อดทนหน่อยนะ เสียใจให้พอ จากนี้อีกไม่นานข้าจะมอบแต่ความสุขให้เจ้า...

แต่เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของทั้งสี่ที่เปลี่ยนก็ตกตะลึงอยู่ไม่น้อย เรื่องของเจ้านายสิ่งใดพูดได้หรือพูดไม่ได้ล้วนรู้แก่ใจกันดี จึงไม่มีใครกล้าเอ่ยถามขึ้นมาสักคน “อ้อ...ข้าเกือบลืมเจ้าค่ะ ข้าคือเจ้าของหอเหว่ยซิน หากท่านตา ท่านลุง พี่เมิ่งอยากจะไปเที่ยวชม ข้าจะพาพวกท่านไป” “ห๊ะ/ห๊ะ /ห๊ะ” ทั้งสามร้องออกมาอย่างตกใจ

ชื่อผู้ครอบครองที่ปรากฏในโฉนดผืนนี้เคยเป็นของพ่อมาก่อนที่จะถูกโอนมาเป็นชื่อของธรรศ นี่มันหมายความว่ายังไง ไร่นี้เคยเป็นของพ่อและตอนนี้เป็นของธรรศ ทำไมธรรศถึงปิดปากเงียบ ทำไมแม่ไม่เคยพูดถึง ตอนนี้ในหัวของม่านมุกมีแต่คำว่าทำไมเต็มไปหมด

ฉันกำลังแสดงความเป็นเจ้าของคุณป๋า คุณป๋าคือผู้ชายของฉัน

วิทตอบ "นั้นผมเเนะนำให้รู้จักเลยนะครับ นี้คือคุณจันทร์เจ้าเป็นเจ้าของเครื่องเพชรในงานทั้งหมดครับ" "ห้ะ.....จริงหรอครับ" "ใช่ครับ"คำตอบของคุณวัตทำให้ทุกคนอึ้งไปพร้อมๆกัน

“เอ้า แล้วถ้าเป็นงั้นจริงฉันว่าเรือนี่ก็ไม่น่าไปต่อแล้วล่ะ จะทำไงดีเนี่ย” พิมพ์อัปสรฟังการสนทนาด้วยความสนใจ เจ้าของเรือคนที่ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องหมายถึงใคร จิรกรอย่างนั้นหรือเธอไม่อยากเชื่อเลย “เพิร์ล น้องเพิร์ลใช่ไหมคะ”

งานเหล่านี้ระดับแชมป์เลยล่ะ “คุณเจมส์รู้ได้ไงครับ” ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นเจ้าของที่นี่ “เอ้าก็ของฉันหนิ” จะไม่รู้ได้ไง “เอ้ะ!ที่นี่ทั้งหมดนี้ของคุณเจมส์เองหรอครับ” นึกว่าของคนอื่น

“ค่ะ ดอกแก้วดอกนี้ เป็นของคุณเขื่อน ธารา เพียงคนเดียวเท่านั้น” เพื่อให้รู้ไว้ว่าดอกแก้วแสนงดงามเป็นของเขาเพียงคนเดียว เขาก็อยากจะแสดงความเป็นเจ้าของดอกแก้วดอกนี้ให้มากที่สุด

เขายิ้ม แล้วจับมือเธอ มาวางที่หน้าอกแกร่งของตัวเอง "พี่ก็ตื่นเต้น ที่จันทร์เจ้า จะได้เป็นเจ้าของพี่ทั้งใจและทั้งตัว พี่จะมอบทุกอย่างที่พี่มี ให้จันทร์เจ้าจนหมด แบบไม่เหลือ จันทร์เจ้ารับไปนะครับ "

นางเลือกคำอย่างระมัดระวัง “แต่หัวใจของข้า…มีเจ้าของอยู่แล้ว” หลี่เจี้ยนตัวแข็งทื่อ หัวใจเหมือนถูกฟาดด้วยอะไรหนักๆ จนชาไปชั่ววูบ