All

รามัญ ประธานหนุ่มที่กำลังจะลงเอยแต่งงานกับณัฐชาเลขาสาว แต่แล้วความสัมพันธ์ของทั้งสอง กลับทำให้รักแรกที่บริสุทธิ์ของพีรยาลูกสาวของรามัญและภูวริชลูกชายของณัฐชาต้องสั่นคลอน รามัญจะสามารถพิสูจน์ให้ลูกสาว เห็นได้อย่างไรว่าณัฐชา ไม่ได้มาแย่งความรักของพ่อไป? และในทางกลับกัน ภูวริชที่หวงแม่ของเขาอย่างกับอะไร ณัฐชาจะทำให้ลูกชายเชื่อได้อย่างไรว่า รามัญไม่ได้มาหลอกลวงแม่ของเขา เหมือนกับเจ้านายคนก่อน สุดท้ายเมื่อพ่อแม่ของทั้งสองแต่งงานกัน... ความสัมพันธ์ของลูก ๆ จะดำเนินต่อไปอย่างไร เมื่อทั้งสองกลายมาเป็นพี่น้องกัน

Love me harder 7 ปีที่เขาหายไปโดยไม่บอกกล่าวเธอสักคำ และวันนั้นยังเป็นวันที่เธอสูญเสียมากที่สุดในชีวิตอีกด้วย ‘บอกแอลเถอะนะ ว่าครอบครัวพี่ไม่ได้ทำ บอกมา…’ ข้อความสุดท้ายที่เด็กสาวอายุ 18 ส่งหาเพื่อนพี่ชายคนนั้น ก่อนที่เธอกับเขาจะจากกันไปโดยไร้ซึ่งคำพูดหรือคำอธิบายใดๆ แต่ในวันนี้เขากลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าและยังทำตัววุ่นวายเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอ ราวกับเรื่องเธอกับเขาไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น “คุณหายไปจากชีวิตแอลนานแล้วค่ะ ตั้งแต่วันนั้น…” “งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองพี่ เดี๋ยวนี้!” สองสายตาสบประสานและฟาดฟันกันอย่างไม่ยอม แต่หารู้ไม่ว่าข้างในใจของทั้งสองคนนั้นกลับสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง…

เธอคือสาวโลกสวยที่รักการทำอาหารมากที่สุด เป็นหญิงสาวที่ใช้ชีวิตธรรมดามีความสุขอยู่กับยายและน้าของเธอที่ชนบทอันแสนเรียบง่ายและเป็นผู้จัดการร้านให้กับร้านขนมหวานแห่งหนึ่งใกล้ๆบ้านและแล้ววันนึงชีวิตของเธอก็ได้เปลี่ยนไปเมื่อวันที่เลี้ยงฉลองวันเกิดของเจ้านายของเธอ(เจ้าของร้านขนมหวาน) คืนนั้นเป็นคืนที่ความทรงจำของเธอเลือนรางไม่นานนักเธอก็ได้ตั้งครรภ์ ใช่....คืนนั้นเธอพลาดไปนอนกับผู้ชายแปลกหน้าที่รู้จักกันได้เพียงไม่ถึงวันเท่านั้นและเขาก็ยังเป็นคาสโนว่าหนุ่มหล่อแห่งวงการไฮโซที่ฐานะและการใช้ชีวิตต่างจากเธอราวฟ้ากับเหวแบบนี้เรื่องราวหลังจากนี้จะเป็นเช่นไรจะสุขมากกว่าทุกข์หรือทุกข์มากกว่าสุขติดตามอ่านได้ในเรื่อง ดั่งหทัยภูผาได้เลยนะคะ

หลังจากท่านหญิงอวี้ชางจากไป รองแม่ทัพจางหย่งเล่อก็เป็นเพียงชายไร้หัวใจเพื่อลงโทษตนเอง แต่เมื่อน้องสาวมาบอกว่าท่านหญิงอวี้ชางมาเข้าฝันสั่งให้บอกเขาว่าขอให้เขาเลิกโทษตนเองและให้เปิดใจให้สตรีคนใหม่ เขาจึงได้ทำตามแต่เพียงไม่นานทหารคู่ใจของเขากลับเสียชีวิตจากการถูกโจรป่าลอบโจมตีและเขานั้นเข้ารับลูกธนูแทนรองแม่ทัพจางทำให้เขาเสียชีวิต ทิ้งบุตรสาววัยเพียงสิบห้าหนาวเอาไว้ และรองแม่ทัพหนุ่มจึงได้อุปการะนางเอาไว้ตั้งแต่นั้น หลังจากนางเข้ามาอยู่ในจวนของเขาแล้ว ต่อมาเขากลับพบว่านางช่างเหมือนสตรีที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างมาก……..

นักศึกษาหนุ่มในยุคปัจจุบันได้หลงเข้าไปในอดีตยุค90 เขาต้องไปเป็นนักศึกษาในยุค90 และเจอคนที่เขารักในยุคอดีต แต่เมื่อกลับมาในยุคปัจจุบันเขาอายุมากกว่าเป็น20ปี นักศึกษาหนุ่มต้องฟันฝ่าอุปสรรครักนี้ไปให้ได้

องค์หญิงใหญ่จิ่นซี เป็นธิดาที่มิได้รับความรักใคร่จากบิดา เพราะยามเมื่อนางลืมตาขึ้นมาดูโลก ฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของฮ่องเต้กลับต้องมาตายจาก ชีวิตขององค์หญิงใหญ่ที่ควรจะพรั่งพร้อมจึงถูกโชคชะตาทดสอบนางให้ต้องไปอยู่ในตำหนักท้ายวัง แต่สิ่งที่มีติดตัวนางมาตั้งแต่ยังเยาว์คือความงดงามและฉลาดเฉลียว ดังนั้นจิ่นซีจึงใช้ความเฉลียวฉลาดของนางเอาตัวรอดได้เสมอมา โดยที่มิมีใครรู้ว่าภายใต้ความสามารถของนางในวัยเพียงเท่านี้จะอยู่เบื้องหลังกลุ่มการค้าที่เลื่องลือไปทั่วแคว้น และเป็นเพราะเรื่องนี้อีกเช่นกันที่ทำให้นางได้เชื่อมวาสนาทำความรู้จักกับบุรุษผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นรองแม่ทัพผู้เก่งกล้าที่ใครก็ต่างยำเกรง

เธอถูกเก็บมาเลี้ยงในตระกูลใหญ่ แต่ดันได้รับมรดกก้อนโต และในพินัยกรรมของคุณปู่ดันบอกให้เธอแต่งงานกับทายาทของตระกูล ส่วนเขายอมแต่งเพราะผลประโยชน์ แต่ไร้ความซึ่งความรัก “เธอคิดว่าฉันอยากได้เธอจนตัวสั่นอยู่ละสิ จะบอกอะไรให้ แม้แต่ตัวเธอฉันยังต้องฝืนจับ นับประสาอะไรกับเรื่องนั้น ฉันขยะแขยงเธอ”

มุขลินสาวลูกครึ่งสวยหน้าตาดี หุ่นนางแบบ เพิ่งเรียนจบยังไม่มีงานทำประจำเป็นหลักแหล่ง เธอยังคงยึดอาชีพงานพาร์ทไทม์เด็กเสิร์ฟในผับ มันคืองานที่เคยทำในระหว่างที่เรียน เพื่อเป็นค่าขนมแบ่งเบารายจ่ายให้กับผู้เป็นมารดา อยู่ท่ามกลางบรรดาเสือหนุ่มและเสี่ยหัวงูทั้งหลาย ที่ต้องการเชยชม แต่เธอก็ไม่ขาย ยึดอาชีพเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มเป็นหลัก บิดาของเธอเป็นชาวเยอรมัน ซึ่งเสียชีวิตด้วยโรคร้ายไปหลายปีแล้วมิหนำซ้ำเวลานี้มารดาของเธอ ก็มาล้มป่วยด้วยโรคไต เงินเก็บที่มีมารดาได้นำมาเป็นค่าใช้จ่าย ในการเรียนของเธอจนสิ้น เวลานี้มุขลินหมดสิ้นแล้วหนทาง เมื่อมารดาต้องทำการฟอกไตอาทิตย์ละสองครั้ง ที่สำคัญหมอแนะนำให้ผ่าตัดเปลี่ยนไต และต้องใช้เงินก้อนโต เพื่อรักษาชีวิตของมารดาเอาไว้ มุขลินจึงยอมแลกด้วยชีวิตของเธอ สิ่งที่หญิงสาวทำได้คือการเสนอขายเรือนร่าง ที่หวงแหนให้กับใครก็ได้ ที่เขายอมจ่ายให้เธอในราคาที่พอจะเป็นค่ารักษามารดาให้หายได้ ภาคินหมอหนุ่มฝีมือดี ลูกชายคนเล็กของพ่อเตชินกับแม่พุฒตาลความเก่งความฉลาดอัจฉริยะเขาได้มารดามาเต็ม ส่วนนิสัยหนุ่มเจ้าสำราญเขาก็ได้จากบิดามาร้อยเปอร์เซ็นต์เช่นกัน ภายในใจเขาก็แอบชอบหญิงสาวที่คอยมาบริการเสิร์ฟอาหาร

'เธอจะต้องจากไปทันทีที่คลอดลูกให้ฉัน' นาย "อชิระ" นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เมื่ออยู่ๆ ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาบอกว่ากำลัง 'อุ้มท้อง' ลูกของตน ส่วน "พาขวัญ" เธอจำเป็นต้องบอก 'พ่อของลูก' เพราะตนเองอับจนหนทางจนปัญญาที่จะดูแลลูกน้อยที่จะเกิดมา ขนาดลำพังตัวเองทุกวันยังแทบจะเอาตัวไม่รอดแล้วลูกล่ะ เธอไม่ต้องการให้ลูกมาลำบากกับตนจึงยอมทำสัญญาเฉือนใจตนกับพ่อของลูก ด้วยการยกลูกให้เขาเลี้ยง

เด็กหญิงตัวอ้วนกลมในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่องคนนั้น หน้าตาเหมือนเขาอย่างกับถอดแบบกันมา ใช่แน่ๆ... ใช่อย่างที่เขาคิดแน่ๆ

คนบางคน กว่าจะรู้คุณค่าของสิ่งที่เคยทิ้งขว้าง ก็ต่อเมื่อไม่มีสิ่งนั้นอยู่ข้างๆ อีกต่อไป... พาทิศ ไม่เคยคิดจะรักแม่ของลูก ที่ยอมจดทะเบียนสมรสก็เพราะเขาพลาดท่าทำหล่อนตั้งท้อง เดือนอ้าย เพราะความรักที่มีให้แก่พาทิศอย่างท่วมท้น ทำให้หล่อนยอมทนต่อสายตาดูแคลนของคนรอบกาย ยอมอดทนต่อความเย็นชาของผู้เป็นสามี ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เขาเห็นคุณค่า แต่ท้ายที่สุดก็ได้เรียนรู้ว่าความดีที่เพียรสร้างไม่มีวันทำให้เขาหันมามองและรักหล่อนได้อย่างที่หวัง เมื่อเขาพาใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิต ความเย็นชา จึงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขามอบไว้ให้หล่อนในวันที่จรดปลายปากกาลงบนทะเบียนหย่า...

คืนเดียวเปลี่ยนชีวิต! ก็เพราะอกหักอยากประชดชีวิตแท้ ๆ จ้างผู้ชายมานอนด้วยทั้งที แต่ก็ดันเข้าใจผิด ไปนอนด้วยผิดคน! แล้วจะทำยังไงได้ ในเมื่อฉันกระโจนใส่เขาอย่างเร่าร้อนไปแล้ว! แถมระบบบ้า ๆ นี่ก็มาจากไหนไม่รู้ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ไม่ทำตามภารกิจมันก็หักเงินฉัน! จะบ้าตายรายวัน! ฉันไม่ไหวแล้วโว้ยยย….!! เกิดแต่กับกู!!!

หลี๋อ๋ององค์ชายสี่แห่งแคว้นต้าหลี่เพราะความเก่งกาจวรยุทธ์ล้ำเลิศกว่าองค์ชายคนอื่นๆ เขาจึงได้ขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่กุมอำนาจทหารทั้งหมดในแคว้นต้าหลี่ แม้จะขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมแต่เหล่าสตรีในต้าหลี่ต่างก็อยากแต่งเป็นชายาของเขาทั้งนั้น มีหรือที่คนอย่างเขาจะสนใจ ก็คงจะมีแต่นางเท่านั้นที่เขายอมโอนอ่อนให้ องค์หญิงน้อยตัวแสบผู้นั้น เยว่เหวินหลิงหรือเฟยหลิงจวิ้นจู่ บุตรสาวที่เกิดจากอ๋องฉินเยว่เหวินหมิงอนุชาของฮ่องเต้แคว้นเป่ยฉี นางจะทำเช่นไรเพื่อสงบศึกสงครามที่จะกำลังจะเกิดขึ้นระหว่างสองแคว้นในครั้งนี้ * * * * * "ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายสี่ผู้นี้เป็นคนที่โหดเหี้ยมมากทั้งยังเย็นชาไม่มีหัวใจ หากข้าแต่งกับเขาไปจะมีความสุขได้อย่างไรกัน" "เช่นนั้นข้าจะแต่งแทนท่านเอง" "เสด็จอาจะยอมหรือ" "ไม่ว่าข้าต้องการสิ่งใดท่านพ่อย่อมไม่มีทางขัดขวาง" "แล้วหลี๋อ๋อง.." เยว่เหวินหลิงส่ายหน้าให้นางก่อนจะยิ้มบางๆไร้ซึ่งคำตอบใดๆออกจากริมฝีปากเรียวงามนั้น 'อย่างองค์ชายสี่หลี๋อ๋องน่ะหรือจะหยุดนางได้ ไม่มีวันนั้นหรอก'

เค้าไม่เคยมองเธอเป็นน้องสาวเลยสักครั้งเดียวตั้งแต่วันที่เธอเดินเข้ามาเหยียบบ้านของเค้ากลับกันเค้ายิ่งรู้สึกแค้นเธอและแม่ของเธอจนอยากจะทำลายชีวิตของเธอซะแต่เธอกลับมองเค้าเป็นพี่ชายที่เธอรักจนสุดหัวใจ

เขาแค้นที่เธอทำร้ายหัวใจเขาอย่างไม่ใยดี เมื่อถึงวันเอาคืนเขาจะขังเธอไว้ในกรงสวาทให้เธอได้เจ็บปวดทรมานมากกว่าที่เขาเคยได้รับ

"หนูก็นอนดึกทุกคืนอะ จะมานอนด้วยกันก็ได้นะ^^" กฎของการเป็นเด็กเอนคือห้ามหลงรักลูกค้า ถ้างั้นต้องขอโทษด้วยค่ะพอดีลูกค้าคนนี้เขาหลงรักหนู เมื่อความจนกดดันให้เธอต้องเข้ามาทำงานในเมืองหลวงงานแรกที่เธอได้คือเด็กเอนเตอร์เทน เธอรับทานข้าว ฟีลแฟน เพื่อนดื่ม กอดได้ หอมได้แต่❎ไม่สอดใส่❎ จนวันหนึ่งเธอได้เจอเขาคนนั้นผู้ชายที่ภายนอกแสนอบอุ่นจนเธอเผลอใจให้เขาแต่กฎของเธอคือ ห้ามหลงรักลูกค้า เธอจึงเลือกที่จะทำให้ลูกค้าเป็นฝ่าย หลงรักเธอเอง

หญิงสาวนอนนิ่ง น้ำตาไหลด้วยความรู้สึกที่เจ็บไปทั้งใจ ขณะที่ร่างกายปล่อยให้เขาทำอะไรตามความต้องการ ไม่สู้ ไม่ขัดขืนแต่ก็ไม่ตอบสนอง... เขาทำกับหล่อนเหมือนเป็นเศษขยะ เศษคนที่ไร้ค่า ที่จะทำอย่างไรก็ได้ เหมือนกับหัวใจของเขาที่ตายด้าน มีชีวิตแต่ไร้หัวใจ ไม่หลงเหลือให้ใครอีก แม้แต่เรื่องราวแสนอ่อนหวานระหว่างกันเขาก็ทอดทิ้ง หลงลืม เพราะหล่อนเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งในชีวิตของเขา เป็นเศษรักสีหวานที่จืดจางมากแล้ว เป็นเสี้ยวหนึ่งที่กำลังเลือนหายไปจากความทรงจำ... แต่ค่ำคืนแสนปวดร้าว เขาได้ฝากฝังหนึ่งชีวิตน้อยๆ ไว้ในร่างกายของหล่อน ก่อนที่จะตัดหญิงสาวออกจากชีวิตอย่างเลือดเย็น...

ฉันเชื่อว่าทุกคนต้องเคยแอบชอบ ‘รุ่นพี่’ ไม่ก็ ‘รุ่นน้อง’ หรืออาจจะ ‘เพื่อน’ มันคงเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้โดยทั่วไป แต่ใช่ว่าจะสมหวังกันทุกคนซะที่ไหน... “คือว่า หนูชอบพี่ค่ะ!” ฉัน พูด ออก ไป แล้ว!!! กรี๊ด หลังจากพูดจบฉันก็นั่งบิดไปมาด้วยความเขินอาย พร้อมกับหันหน้ามองไปทางอื่นอย่างเขิน ๆ จนผ่านไปหลายวินาที...พี่เขาก็ยังคงเงียบอยู่เหมือนเดิม “ผมไม่ได้ชอบคุณ” เพล้ง! ไม่ใช่เสียงแก้วที่ไหนแตก แต่เป็นเสียงหน้าฉันเนี่ยที่แตก T^T ฮือ ทำไมกันล่ะ! ฉันก็ออกจะสวยและน่ารัก นิสัยดีดุจนางฟ้ามาเกิด ทำไมพี่เขาถึงไม่ชอบฉันกัน!

เนสิตาได้เจอกับฐากูรเจ้าของไร่องุ่นผู้เย็นชา เธอตกหลุมรักและอยากได้เขาเป็นแฟน เริ่มต้นจากการยั่วยวนและการแบล็กเมล์ไปสู่ความสัมพันธ์ลึกซึ้งร้อนแรงที่เต็มไปด้วยความลับและความปรารถนาที่ซ่อนเร้น

"คุณเชื่อเรื่องเด็กต้องสาปรึป่าว เด็กที่เกิดมาถูกสาปให้ไม่มีใครรัก ใช่ค่ะฉันคือเด็กผู้หญิงคนนั้น! ฉันชื่อริน รินลดา สุขสมหวัง นามสกุลเก่าฉันคือ แซ่หลี่ ฉันเปลี่ยนมันเองตั้งแต่ฉันตัดสินใจออกจากบ้านนั้นมา" _____________________ 🍀 ไรท์ขอฝากสวาทรักเกมส์เดิมพันด้วยนะคะ 🍀