الجميع

“ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณเคยรักฉันบ้างหรือเปล่า” พอคำถามที่อยากรู้ ถูกเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก สายตาก็มองจ้องที่ใบหน้าของสามีนิ่งนาน จิตใจจดจ่อ เฝ้ารอคำตอบด้วยความร้อนรน “ฟังให้ชัดๆ นะ ฉันไม่เคยรักผู้หญิงอย่างเธอเลย ผู้หญิงเอเชียเมียตีทะเบียน ฉันก็เอาไปตามหน้าที่ ก็แค่นั้น” ชัดเจนเน้นทุกประโยค ไม่ต้องเสียเวลาสาธยายให้มากความ เธอก็ได้รู้คำตอบแล้ว คำตอบที่ทำให้สายน้ำผึ้งแทบล้มทั้งยืน หายใจไม่ออก ร้าวระบมรุนแรงที่อกซ้าย “แล้วที่คุณ เคยบอกว่ารักฉันล่ะ มันหมายความว่ายังไง” ทวงถามคำสัญา ที่เคยหลุดออกมาจากปากของเขา คำที่สามีเคยพร่ำพรรณาว่ารักเธอ อย่างนั้นอย่างนี้ มันยังก้องอยู่ในหูไม่สร่างซา “ฮะๆๆ โง่นี่เด็กน้อย เวลาที่ผู้ชายอยากได้ผู้หญิง เขาก็ต้องหลอกล่อด้วยคำหวานๆ กันทั้งนั้นแหละ” หัวเราะขบขันเธอ จนสายน้ำผึ้งยืนนิ่งงัน ที่สุดท้ายแล้วเธอก็เป็นควายให้เขาหลอก ด้วยคำป้อยอแสนอ่อนหวาน เพียงเพื่ออยากได้ร่างกายตน แสดงว่าทุกอย่างที่เขาเคยบอกล้วนโกหกทั้งเพ “คำปฏิญาณตนและคำสัญญา ในวันแต่งงาน ที่คุณเคยกล่าวมันล่ะ” “เธอโง่เชื่อฉันเองนี่ เธอมันโง่เอง”

...เธอ...ซินนี่แม่มดสาวสุดเซ็กซี่ เธอมาพร้อมภารกิจสำคัญ นั่นก็คือการตามหาเนื้อคู่ แต่เนื้อคู่ของเธอสิ ทำไมช่างซื่อบื้อเสียจริง แต่อย่างไรเสียเธอต้องทำให้เขารักให้ได้ภายในสามเดือน ไม่งั้นจะต้องถูกสาปเป็นแมวป่าตลอดชีวิต ...เขา...เอกภาพ อธิราช ดร.หนุ่ม นักวิทยาศาสตร์ผู้ชอบศึกษาค้นคว้า ชอบวิจัยและการทดลอง ใช้ชีวิตอยู่บ้านกับหลานๆ ตัวอ้วนกลมทั้งสอง ลูกชายและลูกสาวที่พี่สาวและพี่เขยที่ได้ฝากฝังเอาไว้ก่อนตาย ...แล้วการเจอกันของทั้งคู่ก็เกิดขึ้น

"ฉันยอมเลิกกับคุณง่ายๆ เพราะคุณบอกว่าไม่มีความสุขที่อยู่ด้วยกัน" ณรัฐนิ่งไปทันที "หนิง... ผมรู้ว่าผมเคยพูดคำนั้นจริงๆ แต่ช่วยฟังผมอธิบายได้ไหมว่าทำไม" "ตอนนั้นเราต่างก็ไม่ฟังกัน และผมไม่มีเวลาเหลือมาก รวมถึงผมไม่อยากเห็นแก่ตัวขอให้คุณรอในช่วงสองปีที่ผมไม่อยู่ ผมเลยพูดคำนั้นออกไป" "ผมอยากบอกว่าผมไม่เคยไม่มีความสุขที่เราอยู่ด้วยกัน และผมก็ไม่เคยไม่รักคุณ" นีนนารากระพริบตาถี่ๆ "เรื่องความรู้สึกมันก็เรื่องนึงค่ะ แต่ประเด็นคือคุณรู้ว่าถ้าพูดคำนั้นฉันจะต้องเสียใจ แต่คุณก็ยังเลือกจะพูดมันออกมา" ณรัฐรับฟังคำพูดนั้นอย่างโต้แย้งไม่ได้ และเขาในวันนั้นก็ยังเลือกจะทำ ไม่เคยมองว่าเห็นแก่ตัวเขาแค่รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่เขาต้องพูดออกไป และเธอต้องฟังและทำตามโดยปัดความรู้สึกผิดทิ้งไป แต่เมื่อวันนี้ถูกชี้ให้มองจุดนั้นอีกครั้งเขาจึงเห็นความจริงที่แม้แต่ตัวเองก็แทบจะรับไม่ได้ "หนิง" เขาพูดเสียงพร่า "ได้โปรดเถอะ... เราลืมมันไปได้ไหม" ถ้าเธออยากให้เขารู้สึกผิดถึงที่สุด เธอก็ทำสำเร็จแล้ว

‘เพราะความรักมีอยู่จริง หัวใจจึงโบยบินกลับมา’ ‘บ้านสีรุ้ง’ ร้านชาดอกไม้ ท่ามกลางหุบเขา จากที่หนีไปสุดหล้า แต่วันนี้เธอกลับมาเพื่อกอบเก็บความทรงจำที่เหลืออยู่ สานฝันบนเส้นทางที่พ่อแม่ขีดไว้ เรียนรู้การอยู่เพื่อผู้อื่น ซึมซับความสุขที่เกิดจากการให้ เพราะสุขนั้นคือยั่งยืน ‘หฤหรรษ์’ เชื่อมาตลอดว่าความรักมีอยู่จริง แต่เธอกลับไม่เชื่อว่าตัวเองจะได้รักนั้นจากใคร เพราะตั้งแต่เกิด ชีวิตเหมือนต้องคำสาป เธอจึง ‘รักไม่ยุ่งมุ่งแต่งาน’ ทุ่มเททุกอย่างเพื่อพลิกฟื้นไร่ชาของครอบครัว แต่เมื่อความรักที่ชื่อว่า ‘พฤกษ์’ เยี่ยมหน้ามาทักทาย เธอจะหนีใจตัวเองพ้นได้อย่างไร เมื่อเขาเดินหน้าท้าชนเธอไม่เลิก เขาแสนดี ใส่ใจ และเข้าใจทุกอย่างที่เป็นเธอ ทว่า... เหรียญมีสองด้านเสมอ และมนุษย์ก็มีสิ่งที่ต้องปกปิด ‘ความลับ’ เป็นเหมือนจุดด่างในชีวิตที่หฤหรรษ์ไม่อยากให้ใครรู้ แต่ความรักไม่มีความลับ หฤหรรษ์จะทำอย่างไรจึงจะรักษาความรักไว้ได้ เช่นเดียวกับพฤกษ์ เมื่อสิ่งที่เรียกว่า ‘รัก’ อาจไม่ใช่

“เขาใช้เธอเป็นตัวหลอกเพื่อให้ผู้หญิงอีกคนรับรัก กักขังเธอไว้ด้วยคำลวง ข่มขู่เพื่อให้เธอยอมจำนน อีกคนคือผู้หญิงที่เขาเฝ้ารักมานาน ส่วนเธอก็เป็นได้แค่คนที่เขาไม่ได้รัก”

ขายตัวเข้ามาเป็นอี้จีฝึกหัด แต่ยังไม่ผ่านงานแรกด้วยซ้ำ สวรรค์ชังหรือนรกแกล้งให้เฟิ่งหลิว ต้องมาพบเจอคนใจร้ายเช่นนี้แล้วยังมาหาว่าเฟิ่งหลิวเป็นนางคณิกา กร้านโลกอีก ทั้งๆที่น้องแสนจะเดียงสา

"ฉันไม่ชอบให้ใครมาอยู่ด้วย" เขาจ้องมองฉัน พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "ฉันก็ไม่ชอบอยู่กับใครเหมือนกันนั่นแหละ" ถ้าไม่ใช่เพราะคุณย่ากับแม่ของเขา ฉันคงไม่ได้มาเหยียบที่นี่หรอก !! "เหอะ ! งั้นก็รีบออกไสหัวไป" เขากระตุกยิ้มเหยียดไล่ฉัน เหอะ ! ฉันอยากอยู่ตายแหละ !! "นายเป็นคนไล่ฉันเองนะ" ฉันลุกขึ้นยืนประชันหน้ากับเขา พร้อมกับรอยยิ้มเหยียดเช่นกัน !!! ไปก็ไปสิ ใครอยากอยู่กับคนอย่างเขา !! เพราะเขาเคยช่วยชีวิตฉันไว้ คุณย่าจึงยกฉันให้เป็นคู่หมั้นของเขา โดยที่ท่านไม่รู้เลยว่าเขาไม่ได้เป็นคนดีอะไรเลย!!!

ปิดทองหลังพระมาตลอดชีวิต หวังเพียงจะได้แต่งงานกับชายคนรัก แต่เขากลับสังหารเธอด้วยมือของเขาเองและคว้าเอาเพื่อนสนิทมาเย้ยหยันในช่วงเวลาสุดท้าย ชีวิตใหม่ เธอจะไม่ยอมเฉิ่มเชย และจะช่วงชิงเอาทุกโอกาสมา!!

เธอ...ต้องการใครสักคนเป็นไม้กันหมา ช่วยให้เธอไม่ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก ส่วนเขา...ต้องการฐานอำนาจและฐานะทางการเงินของตระกูลมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่เพื่อคานอำนาจกับใครบางคน การแต่งงานของเพื่อนสนิท...ที่วิ่งเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก จึงเกิดขึ้น ภายใต้ข้อตกลงที่ว่า "ห้ามรู้สึก ห้ามรัก ห้ามหึงหวง และจบสัญญาทันทีเมื่อศัตรูคู้แค้นของเขาถูกกำจัด"

เพราะ ‘ถูกหลอกให้รัก’ เธอจึงกลับมา ‘สยบเสือร้าย’ อย่างเขา “เสือร้ายงั้นเหรอ? เห็นแต่หมาตัวโตที่เลี้ยงไม่เชื่องแค่นั้น ฉันจะสยบเสืออย่างเขาให้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่องและซื่อสัตย์แค่กับฉันเอง” **คำเตือน ระวังจะตกเป็นเหยื่อเสือร้ายคนนี้**   เพลล์ เขาเป็น ‘เสือ’ ที่ไม่มีวันออกล่าเหยื่อเอง ส่วนเธอคือเหยื่อที่บังเอิญเจออย่างไม่ตั้งใจเท่านั้น แต่หญิงสาวกลับทำให้เสืออย่างเขาออกล่าเป็นครั้งแรก "ฉันไม่เคยบอกเธอเลยนะว่าเราคบกันอยู่ เธอแค่คิดไปเองคนเดียวรึเปล่า?"   ริต้า เธอเป็นแค่เด็กสาวบ้าน ๆ คนหนึ่งที่หลงคารมจนตกเป็น ‘เหยื่อ’ ของเสือร้ายอย่างเขาง่ายดาย เขาอาจเป็นเสือเลยต้องล่าเหยื่อ แต่เธอจะเป็นเหยื่อที่ไม่ยอมเสืออีกต่อไป...เพราะคนแบบเขาทำให้เธอต้องร้าย 📌เนื้อเรื่องไม่มีนอกกายนอกใจค่ะ ถึงพระเอกเราจะดูเป็น🐶ไม่มีเจ้าของแต่ว่าจริงๆ เชื่องแค่กับน้องคนเดียว🦮 📌ดราม่าไม่เยอะ เน้นสะใจกับเสือที่โดนสยบ🐯 📌พระเอกเรื่องนี้อึด ทน ใหญ่แบบร้องขอชีวิต🔞🔞 แบบที่ NC 5 ตอนติด🤭🔥

ถิ่นจ้องมองร่างน้อยที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนกว้าง เขาถลกผ้าห่มที่คลุมกายของเธอออก พบว่าร่างน้อยของเธอเปลือยเปล่า ไร้อาภรณ์ห่อหุ้ม เขาจึงซุกไซ้เข้าหา เธอบิดกายเร่าๆ ร้องครางด้วยความเสียวซ่าน จิกมือกับผ้าปูเตียงแน่น จนเธอต้องลืมตาตื่น เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เมื่อเธอตื่นและพร้อมจะดิ้นอยู่ใต้ร่างของเขา เขาก็แยกขาของเธอออกแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว รวิดาร้องครางเสียงหลงเมื่อกายของเขาฝากฝังเข้ามาจนมิดเม้น “เฮีย... พอก่อนค่ะ” รวิดาร้องประท้วง เธอเพิ่งได้นอนไปเอง ตั้งแต่ที่พี่ชายของเธอคดโกงเขา เพราะพี่ชายทำงานให้เขา เขาก็เปลี่ยนไป จากพี่ชายที่แสนใจดีกลายเป็นพี่ชายที่สุดแสนจะใจร้าย พี่ชายของเธอหนีไป พร้อมด้วยการหอบเงินไปก้อนใหญ่ ถิ่นโกรธมาก เขาจึงมาลงเอากับเธอ พี่ชายของเธอทิ้งเธอเอาไว้ให้คอยแบกรับภาระหนี้สินทั้งหมด รวิดาดันหน้าท้องแกร่งของเขาเอาไว้ แต่ถิ่นไม่ได้สนใจ เขาปัดมือของเธอออก พร้อมกดไปกับที่นอนกว้าง อันเป็นสมรภูมิรักที่เขาทำกับเธอตั้งแต่วันแรกที่พาเธอมาอยู่ด้วยกันที่ไร่แห่งนี้

ค่ำคืนอันแสนมืดมนกับคนหนึ่งคนที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่างในชีวิตของสิงหา 5 ปีผ่านไปได้พบกันอีกครั้ง... พร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อย "คุณแม่บอกว่าคุณพ่อชื่อ'สิงหา'ค่ะ"

วงเธอให้รัก...แล้วควักหัวใจออกมากินซะ! เวลานี้แหละ...จูบเธอเป็นครั้งสุดท้าย แล้วควักหัวใจเธอออกมาซะ ! "อืมมม" เขาก้มเข้าหาใบหน้าสวย ประกบจูบริมฝีปากแล้วบดขยี้อย่างเร่าร้อน เธอจูบตอบด้วยความเต็มใจ แลกลิ้นตวัดโรมรันอย่างดูดดื่ม "อ่าห์..." เสียงครางกระเส่าผสมผสานหวานใส ลมหายใจอุ่นซ่านประสานกัน สองริมฝีปากบดจูบแลกลิ้น ขยับขับเคลื่อนวนเวียนวาบหวามอย่างไม่รู้เบื่อ ‘ตอนนี้แหละ...จัดการเธอซะ!’ "ทำยังไง ผมถึงจะได้เป็นมนุษย์" ยักษ์หนุ่มเจ้าของดวงหน้างดงามดุจเทพสร้าง เอ่ยถามยักษ์ชรานามว่าอรรณพ "กินหัวใจของมนุษย์" "กินหัวใจของมนุษย์ ..กินสักเท่าไหร่?" "แค่ดวงเดียว" "งั้นก็ไม่ยาก" "แต่ต้องเป็นหัวใจที่รักเจ้า ..รักด้วยใจบริสุทธิ์" อสุรามยิ้มกริ่ม ดั่งผู้ชนะ

"ฉันมันเป็นคนที่ไม่ชอบกินไก่ซะด้วยสิ โดยเฉพาะอย่างเธอ ยัยเด็กไก่อ่อน" คำพูดที่ออกมาจากปากคนร้ายกาจแถมยังเจ้าล่ห์แสนแพรวพราวอย่างเขา จะเชื่อใจหรือไว้ใจได้มากน้อยแค่ไหนกัน เฮียเหมือง × น้องไก่ฟ้า แนะนำตัวละคร เฮียเหมือง มันตรา วิศวะปี 3 (ลุงรหัส สายรหัสเฮีย) รุ่นพี่วิศวะยานยนต์ปี 3 ตัวท็อปของคณะ หล่อ รวย เฮงซวย ที่ดีมีกรีเพียงแค่หน้าตาแถมยังปากสุนัขสุดๆ ...................................................... ไก่ฟ้า ยอดมณี รุ่นน้องบริหารปี 2 ที่ดันจับพัดจับผลู มีเรื่องที่ทำให้เธอ ต้องเจอกับคนที่ไม่ควรเจอ ตั้งแต่แรกพบ 'ในสายตาของเธอ เขาคงเป็นได้แค่คนลามก ที่เอาแต่เมียงมองทรวงอกของผู้หญิงเท่านั้น'

เรื่องราวของเมย์ทายาทตระกูลดังเธอเป็นแค่คนธรรมดาที่อยากจะลองมีแฟนดูสักครั้งเธอจึงได้โหลดแอบหนึ่งมาในมือถือที่สามารถแชท โทรคุย แชร์จอ ส่งรูปภาพได้ ทำให้เธอได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งในแอปที่ตรงสเป็คเธอมาก เขานั้นใจเย็น ใจดี มีเหตุผล มีความเป็นผู้ใหญ่ แถมยังทำงานแล้วและอายุมากกว่าเธอหนึ่งถึงสองปี ก็ดันตรงสเป็คเธอทุกอย่างขนาดนี้ชอบก็ต้องจีบแล้วมั้ย? หลังจากที่เธอรู้ว่าเขาทำงานอยู่ที่คาเฟ่ใกล้บ้านนั้นแหละสาเหตุที่เธอชอบเขาคิดถึงเขา ชอบเขารู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้วทั้งใจ เหมือนเจอคนที่ตามหามาทั้งชีวิตเลยเธอไม่ได้สนใจเรื่องฐานะหรือหน้าตาของเขาเลยเพราะเธอชอบเขาที่นิสัย

"จะพูดว่าคบกับฉันน่ะ...ผู้ชายในสต็อกโละหมดหรือยังล่ะ" "แล้วไง? ก็ถ้าฉันอยากจะโยนนายเข้าไปไว้ในสต็อกอีกคนมันจะมีปัญหาอะไรหรือไงล่ะ?" "ชอบฉัน?" เขาเลิ่กคิ้วถามพลางผลักไหล่ฉันจนฉันเซถอยหลังไปชนกับกำแพง ก่อนจะยกแขนขึ้นมาเท้ากับกำแพงเพื่อกักฉันไว้ ฉันเชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย "ที่อยากจะได้ฉันไว้ในสต็อกเนี่ย เกิดชอบฉันขึ้นมาแล้วหรือไง?" "แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ?" ตะวันกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนที่ฉันทำก่อนจะก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกของเราชนกัน "ชอบฉันจริงเหรอ?" เขาถามขึ้นอีกครั้ง ฉันมองตาเขาก่อนจะกลั้นใจตอบออกไป "อืม...ชอบ" สิ้นสุดประโยคจากปากฉันเขาก็ตามมาทาบทับริมฝีปากลงบนปากฉันและถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ขัดขืนหรือผลักเขาออกเหมือนทุกทีแต่ฉันก็แอบตกใจอยู่ลึกๆ ตะวันแค่สัมผัสริมฝีปากลงบนปากฉันกดมันลงมาเน้นๆ แค่นั้นก่อนจะผละออกไปเขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วพูดขึ้น "แต่ฉันไม่ชอบ...ง่ายไป" พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไปทันที เขาด่าฉันแบบนี้อีกแล้วนะ คอยดูเถอะ! ไม่ชอบเหรอ คอยดูต่อไปแล้วกันไอ้บ้าตะวัน!

“ในเมื่อคุณไม่มีเงินคืน...แล้วคุณคิดว่าจะทำอะไรให้ผมพอใจได้”

"ปะ  ปล่อย  ฉันไปเถอะนะคะ  อย่าทำอะไรฉันเลย" "ปล่อยนะปล่อยแน่...แต่หลังจากฉันเสร็จแล้วเท่านั้น" "ออ อย่าคิดว่าจะหนีจากฉันพ้น  ถ้าฉันไม่ได้เป็นคนปล่อยเธอไปเอง"

“มันเป็นใคร!!” “ใครไหน!!” อุณากรรณยังเถียง มองซ้ายขวาหาทางหนี คนร่างโตเดินเข้ามาใกล้เตียงค่อยปลดเนคไทออกจากคอแล้วพันเข้ากับฝ่ามือตัวเองทั้งสองข้าง ดึงกระชากจนเนคไทตึง “พี่เพลิงอย่านะ! อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ” “ทำอะไร เลน่าคิดว่าพี่จะทำอะไร” เขาสะบัดเนคไทในมือฟาดลงขอบเตียง เนคไทน้ำหนักไม่มากพอจึงไม่เกิดเสียงแต่กายสาวสะท้านเฮือกเมื่อมองมันพริ้วสะบัด “ถอดชุดออกเดี๋ยวนี้” “ไม่ ๆ ๆ พี่เพลิงอย่านะ ว้าย!” โรแมนซ์ร้อนแรงแบบพายุ เมื่อสาวฝาแฝดสลับตัวไปทำงานแทนพี่สาว แล้วเผลอทำให้บอสเจ้าชู้ระดับประเทศตกหลุมรัก “ผิดคน” จนถอนตัวไม่ขึ้น ความลับที่ซ่อนอยู่จะพาพวกเขาไปสู่ความหึงหวง การเปิดโปง และความรักที่เร่าร้อนจนเผาใจ พี่สาวฝาแฝด กำลังถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับนายอัคคี เจ้าพ่อน้ำเมาเมืองไทย ไฮโซเพลย์บอยตัวพ่อ มีสาวควงเปลี่ยนหน้าเป็นว่าเล่น ทำให้อุณากรรณหวั่นใจแทนพี่สาวว่าจะเอาตาคนนี้อยู่หมัดหรือไม่ ถ้าให้ดีไม่ต้องแต่งงานเลยจะดีกว่า เธอบินด่วนกลับเมืองไทยสลับตัวทำทุกวิถีทางให้เขายกเลิกงานแต่ง แต่แผนไม่ได้ง่ายขนาดนั้น !

หลังจากเผาศพน้องชายสุดที่รักได้เพียงไม่กี่วัน ‘นายหัวธาวิน’ ได้เดินทางขึ้นไปกรุงเทพฯ เพื่อลักพาตัวสาวน้อยวัยสิบเก้ากะรัตนามว่า ‘ทอปัด’ สาวสวยดีกรีดาวมหาวิทยาลัย มาสำเร็จโทษที่เกาะส่วนตัว นั่นเพราะเข้าใจว่าเธอเป็นต้นเหตุให้น้องชายต้องฆ่าตัวตายจากการโดนปฏิเสธรัก แต่ทว่ายิ่งได้อยู่ใกล้ชิดกับเจ้าหล่อนนายหัวหนุ่มใหญ่ผู้ป่าเถื่อนกลับค่อย ๆ ลดทิฐิลง จากความแค้นกลับกลายเป็นความรักที่เขาเองก็ไม่อาจห้ามใจได้