โรแมนติก

ภายใต้สีหน้า อันเคร่งขรึม ที่ใคร ๆ ต่างก็คิดว่า เขา นั้นเป็นคนดี แต่ใครจะรู้เลย ว่าผู้ชายอย่างเขาน่ะ ร้าย แอบมีด้านมืด อยู่ในตัว และ ทั้ง ๆที่ตัวเอง มีคู่หมายแล้ว แต่ก็ยังพยายาม กดดันให้เธอ ไปเป็นผู้หญิงของเขา ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่าง ๆ จนเธอ ไม่สามารถปฏิเสธได้ ทั้ง ๆ ที่เธอประกาศออกไปว่าเกลียดผู้ชายแบบเขาที่สุด

แม้ทุกอย่างจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือโชคชะตาก็ไม่รู้ "กองบิน" ถึงได้ "กระชาก" เธอเข้าห้อง การถูกคนแปลกหน้ากระชากฉุดเข้าห้องทำให้ "คำเอื้อง" ตกใจตื่นกลัว และยิ่งไปกว่านั้นมันก่อให้เกิดความรู้สึกซึ้งกับคนป่าเถื่อน หลังจากนั้นมีเรื่องราวมากมายตามมาจนทำให้เธอหนีไปพร้อมกับ "ลูก" ในท้อง... +++++++ “ยะ…อย่าค่ะ” เธอผลักกองบินออกห่าง แต่เขาก็เด้งกลับมาเหมือนเดิม “ทำไมฮึ?” เขาก้มโน้มหน้ากระซิบข้างแก้มนวลของคนที่ตัวเองดันเข้าชิดผนังลิฟต์กระจกด้านหลังพร้อมอีกมือลูบไล้เรียวขาเล็กผ่านเนื้อผ้าที่ห่อหุ้ม “ยะ…อย่าค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็น ในลิฟต์มีกล้องวงจรปิด แถมเป็นลิฟต์กระจกอีก” เธอบอกเขาเสียงสั่นพร้อมใจที่เต้นแรง “หึหึ...แต่วันนี้กล้องวงจรปิดมันไม่ทำงานน่ะสิ มาเถอะ กว่าจะถึงชั้นเจ็ดสิบสาม ฉันคงดำว่ายลึกในตัวเธอแล้วเด็กน้อย” แล้วปากหนาก็ทาบทับปิดกลืนเสียงค้านของเธอที่กำลังเอ่ยทันที พร้อมมือสากกร้านก็เริ่มเคลื่อนไหว

สัตวแพทย์หนุ่มหน้าตาดีเป็นที่รักของสาวๆทั้งคลินิก ไม่มีวันจะได้เป็นพระเอกในสายตาของพ่อตาที่ทำทุกทางเพื่อจะปูทางให้พระนางได้เคียงคู่กัน ตัวประกอบอย่างคุณหมอหมาก็ต้องดิ้นรนงัดทุกกลวิธีเป็นพระเอกให้ได้ -ซีรีส์ตัวร้ายตัวประกอบ- คุณหมอตัวประกอบขอเป็นพระเอก เล่ห์ทศกัณฐ์

ณัชชาลูกสาวเจ้าพ่อร้านทองหลายสาขาตกหลุมรักพ่อหนุ่มลุกครึ่งจากแดนอีสานคนบ้านจนอย่างกวิน งานนี้ต่อให้้เขาผลักใสอย่างไงเธอก็จะสู้ สู้จนกว่าเขาจะยอมศิโรราบ!!

อรวิภา...เคยติดใจความหอมหวานจากแฟนสาวหล่อจนคิดว่านั่นล่ะ คือความสุขของชีวิต กระทั่งได้ลองอะไรใหม่ๆ ความคิดของเธอก็เปลี่ยนไป

"ใบข้าว" นักศึกษาสาววัยใสที่ชีวิตต้องพลิกผันเมื่อตกเป็นเป้าหมายในเกมแก้แค้นของ "เจเค" (ลูเซีย) มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชาและเลือดเย็น เจเคมีความแค้นฝังใจกับแม่แท้ๆ ของตนที่ทิ้งเขาไปและกลายมาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของใบข้าว เขาจึงเข้าหาใบข้าวเพื่อใช้เธอเป็นเครื่องมือระบายความแค้นและข้อต่อรองกับครอบครัว โดยบีบบังคับให้เธอตกเป็นของเขาและตั้งท้องลูกให้ ทว่าความไร้เดียงสาและความดีของใบข้าวกลับค่อยๆ ทลายกำแพงหัวใจอันด้านชาของเจเค เปลี่ยนความแค้นให้กลายเป็นความรักและความหวงแหนโดยไม่รู้ตัว แต่ความสุขมักมาพร้อมบททดสอบ เมื่อความขัดแย้งในอดีตย้อนกลับมาทำร้ายจนใบข้าวต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องลูกแฝดในครรภ์จากเงื้อมมือของแม่เลี้ยง เหตุการณ์เฉียดตายทำให้เจเคสำนึกผิดและรู้ใจตัวเอง เขาต้องทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาชีวิตภรรยาและลูก แม้ต้องรอคอยปาฏิหาริย์ให้เธอฟื้นคืนสติและกลับมารักเขาอีกครั้ง บทสรุปของความรักที่เริ่มต้นด้วย "แผนร้าย" จะจบลงอย่างไร เมื่อหัวใจของมาเฟียร้ายยอมสยบให้ยัยเมียเด็กเพียงผู้เดียว

พิมพิชชา สาวสวยไฮโซหลานสาวเจ้าสัววันชัย เติบโตมาพร้อมกับความเชื่อที่ว่า "ทุกอย่างซื้อได้ด้วยเงิน" เธอเก่งในการอ่านคนและชิงไหวชิงพริบ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อนคือ "คนที่เหนือกว่า" หลังจากถูก เจ้าสัววันชัย บังคับให้แต่งงาน เธอตัดสินใจใช้ "แผนควบคุม" เพื่อหาสามีปลอมๆ ที่จะทำตามทุกคำสั่งของตัวเองทุกอย่าง และสายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับ คีรีธาร บาริสต้าสุดหล่อที่คาเฟ่ดัง พิมพิชชาวางแผนจะ "มัดใจ" เขา และใช้เขาเป็นหุ่นเชิด แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ... "เธอเลือกเหยื่อผิดคน" !!!!

เมื่ออิสรภาพถูกริดรอนด้วยอำนาจแห่งขัตติยา เงินตราถูกนำมาต่อรองซื้อศักดิ์ศรีชาย ทวิภาคจึงเลือกใช้ความเย็นชาเข้าฟาดใส่ ตอบโต้ทุกวิถีทางอย่างซาตานไร้หัวใจ ราชาวดีจึงเป็นได้แค่เพียงเจ้าสาวที่แสนชัง… นิยายชุดนี้ มี 3 เรื่องนะคะ 1. เสน่หาอาญารัก 2. เจ้าบ่าวอสูร 3. มายาทมิฬ

เรื่องราวของเมียหลวงหลงรักมือที่สาม แฟนสาวของสามี..ความแปลกที่ไม่เหมือนใคร..ยัยหน้าแมว..กับไอ้หน้าจิ้งจก..ในเมียแต่งจำเป็น เรื่องราวของคนสองคน ที่เขาถูกบังคับให้แต่งงาน ด้วยความจำยอม แต่ทั้งคู่ ต่อสู้ ความแสบแบบที่ไม่มีใครยอมใคร หลังแต่งงานเขาไม่แม้แต่จะแตะต้องเธอ งานนี้ใครใจอ่อนก่อนคนนั้นแพ้ หลังจากที่ชิงเอาชนะกันไปมาจนแทรกซึมเป็นความผูกพันธ์ ก่อสายสัมพันธ์เป็นความรักได้หรือไม่ มาติดตามกันนะคะ

: ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก : เธอมันก็แค่เมียแต่งที่เขาไม่ต้องการ เธอเป็นได้เพียงเศษดินต้อยต่ำ ที่เขาไม่อยากจะชายตามอง "คุณจะทำอะไร" ช้องนางตะโกนถามน้ำเสียงสั่น ในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "จะสั่งสอนเธอไง ช้องนาง สั่งสอนให้หลาบจำว่า อย่า-คิด-จะ-ลอง-ดี-กับ-ฉัน" สิ้นประโยค ข้อมือหนากระชากข้อเท้าบางที่กำลังลนลานหนีลงจากเตียงให้กลับมาที่เดิม พร้อมแสยะยิ้มให้อย่างเยือกเย็น ถาโถมร่างกายไปทาบทับ "ฉันจะสั่งสอนเธอให้หลาบจำ เธอจะต้องจำไปจนวันตาย " บอกด้วยเสียงเหี้ยม แววตามีแต่เปลวไฟ ฝ่ายช้องนางก็พยายามผลักไสคนตัวโตให้ออกห่าง แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เมื่อการผลักไสไม่ได้ผลก็เปลี่ยนมาดิ้นรนเพื่อหนทางรอดแทน ใจดวงน้อยนั้นสั่นกลัวไปหมด ยิ่งเห็นดวงตาคู่นี้ที่พิโรธ ก็ยิ่งกลัว

“พิชชา” มีแฟนอยู่หนึ่งคน เราสองคนรักกันมาก แล้วอีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันครบรอบ7ปีที่คบกัน ทุกคนอาจจะกลัวกับอาถรรพ์7ปีที่บอกว่าคู่รักคู่ไหนก็ต้องเลิกกันในปีที่7 แต่ฉันว่ามันไร้สาระ จนวันนึงฉันได้เจอเข้ากับตัวเอง คนที่บอกว่ารักฉันแต่กลับไปนอนอยู่กับคนอื่น ความไว้ใจและความเชื่อใจมันไม่มีอยู่จริง มันก็เป็นแค่เพียงลมปากของผู้ชายเห็นแก่ได้คนหนึ่ง ฉันร้องไห้จนป่วยไปพักใหญ่ จนตอนนี้ฉันกลับมายืนได้อีกครั้ง แล้วผู้ชายคนนั้นก็เข้ามาทำให้วันที่เลวร้ายของฉันกลับมาสดใสและมีชีวิตชีวาขึ้นมา พิชชา เชาวกรกุล (พิ้งค์) อายุ 25 ปี ความที่เธอไว้ใจ เลยไม่คิดเผื่อใจเอาไว้ว่าคนที่เธอรักและเพื่อนสมัยมหาลัยจะหักหลังกันแบบนี้ เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้เธอกลัวที่จะมีความรักใหม่ จึงคิดที่จะไม่เปิดใจให้ใครอีก จนมาพบกับผู้ชายคนนี้ คนที่จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอ เมธาวิน วรกิจเจริญสกุล (วิน) อายุ 28 ปี ชายหนุ่มที่เฝ้าตามหารักแรกพบของตัวเองมานาน แต่พอได้เจอกับหญิงสาวคนนั้น ก็ต้องผิดหวังเมื่อเธอกำลังจะกลายเป็นเจ้าสาวของคนอื่น

ธารธารา ‘น้ำ’ หญิงสาว ที่เพิ่งจะผ่านพ้นวันมัํธยมปลายหมาดๆ ต้องประสบอุบัติเหตุ ถูกรถชน แล้วคนที่ชนคือ รถของเขา เวธัส ชายหนุ่มผู้เพรียบพร้อมด้วยฐานะหน้าตา จนมารดาของเมธัส ขอรับผิดชอบแทนบุตรชาย จึงมาทราบว่า ธารธารามีชีวิตที่รันทดมาก อยู่กับแม่ติดเหล้าและพ่อเลี้ยงขี้เมา มารดาของเมธัสจึงสงสาร ส่งเสียธารธาราเรียนต่อมหาวิทยาลัย และให้ไปอยู่บ้านของตนในฐานะเด็กในอุปถัมภ์ของท่าน จนวันหนึ่งทราบว่าบุตรชายขอบตนเองนั้นไม่ใช่ชายแท้จึง เห็นว่าธารธาราในบัดนี้เติบโตขึ้น สะสวยมากทีเดียวจึงวานให้ช่วย เปลี่ยนลูกชายของตนให้เป็นชายแท้ แล้วหล่อนจะทำอย่างไรต่อไป

นลิน-ลินดา คนหนึ่งคือลูกสาวเศษรฐีตระกูลใหญ่ อีกคนเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาทั่วไป ทว่าวิญญาณแค้นของนลินกลับผูกติดกับลินดาแนบสนิทแน่น "ช่วยฉันแก้แค้นสามีของฉัน แล้วเธอจะได้ครอบครองทุกสิ่งที่ฉันเคยมี ลินดา"

ขอให้เชื่อมั่นในความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณ ผมไม่มีทางปล่อยให้คุณเดินไปข้างหน้าคนเดียว ถ้าคุณเศร้าผมจะอยู่ข้างๆ ถ้าทุกข์ผมจะคอยกอดปลอบ ถ้าคุณสุขผมก็จะยิ้มไปด้วย เราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป

เมื่อสาวสวยอย่าง ใบหลิว ที่ไม่เอาไหนที่สุดในครอบครัวโดนบังคับแม่บังคับคุมความประพฤติโดยพี่ชายและเพื่อนๆ ไม่ว่าอยู่ที่ไหนใครๆก็ต่างส่ายหัว ใครจะคุมเธอให้อยู่มัดได้นอกจาก ปาร์ค เพื่อนพี่ชายสุดโหดคนนั้น

ฤทธิ์เยอะนักใช่มั้ย ได้...! ฉันจะเอาเธอจนตายคาเตียงเลย คอยดู...!

'แม่เอามาให้หนูดูทำไม บนห้องหนูก็มีสำเนา' 'เตือนแกไว้ไง' 'หนูต่างหากต้องเตือนแม่ หนูยอมแต่งงานกับไอ้เด็กผาตะวันของแม่นั่นแล้ว เมื่อไหร่แม่จะโอนเงินห้าสิบล้านมาให้หนูซะทีเนี่ย หนูจะได้เอาเงินไปซื้อรถคันใหม่ซะที ขืนชักช้า เดี๋ยวเพื่อนจะเอาไปเมาส์กันได้ ว่าหนูดีแต่พูด' 'นี่แนะ! ' ว่าพลางกำมือเคาะศีรษะลูกสาวด้วยความโมโห 'โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เขกหัวหนูทำไม? ' พูดพลางลูบศีรษะตัวเองไปมา 'เขกกะโหลกจะได้จำได้' 'จำเจิมอะไรเล่าแม่! ' 'แกจำไม่ได้เหรอ? ….นี่ฉันถามแกจริงๆ เหอะ ก่อนเซ็นสัญญา แกอ่านรายละเอียดก่อนรึเปล่า ถึงได้ทำหน้าเหมือนไม่รู้อะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย!'

7 ปีก่อน มีเหตุให้เขาต้องไกลห่าง โดยไม่รู้ว่าทิ้งไข่เอาไว้ให้หล่อน ‘ฟัก’ วันนี้...ถึงเวลาคืนความสุขให้ ‘เมีย’ และ ‘ลูกรัก’ เขาเลยต้องเล่นใหญ่และจัดหนัก โดยไม่ปล่อยเวลาให้หล่อนได้หยุดพัก...หายใจ ***** ตาณเคยบอกพี่ ชื่อตาณ (Bunker) มีความหมายว่า ‘ที่พึ่ง’ หรือ ‘หลุมหลบภัย’ ใช่ไหมครับ” หญิงสาวพยักหน้ารับ อาจเป็นเพราะเผลอไผล หรือปิติที่ผู้ชายตรงหน้ายังไม่ลืมสิ่งที่หล่อนเอ่ยในวันวาน “และตอนนี้ พี่รู้แล้วว่า ชื่อพี่หมายถึง...” เขาเว้นจังหวะเรียกร้องความอยากรู้หล่อน “อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ ก็รีบพูดมาสิคะ” ตาณคนเดิมกลับมาสวมในร่างคุณแม่ หล่อนขยับไปหาเขาอีกนิด อยากได้ยินสิ่งที่อดีตคนรักกำลังจะเอ่ย “ถ้าตาณเป็นที่พึ่ง และหลุมหลบภัยให้ลูกๆ แล้ว พี่ขอเป็นผู้ชายที่จะปกป้องและดูแล คนที่พี่รัก...ได้ไหม” หัวใจตาณเต้นแรง ขอบตาหล่อนแดงเรื่อและร้อนจัด “...อเล็กซ์ (Alex) มีความหมายว่า ผู้ชายที่ปกป้องคนที่เขารัก” ชายหนุ่มเฉลยคำตอบนั้นด้วยรอยยิ้ม

"จำเอาไว้ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอเพราะเห็นแกเด็กในท้องเท่านั้น"แดเนียลเอ่ยด้วยความจำใจ "แค่นั้น จริงๆ เหรอ"นีน่าเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ใช่ อย่าหวังว่าฉันจะรักเธอ ไม่มีทาง"

"คงไม่มีโอกาสได้เจอกันแล้วสินะ ลาก่อนคุณลุงแฟนวันเดียวของฉัน ลาก่อนที่รักของฉัน" เอรินสะอื้นเบา ๆ นึกถึงความใจดีที่ได้รับจากชายหนุ่มแล้วได้แต่ยิ้มทั้งน้ำตา หล่อนจะจดจำมันเอาไว้ให้ลึกสุดใจ ไม่ว่าเขาจะจำได้หรือไม่ แต่ความรักครั้งนั้นจะยังติดอยู่ในใจ... ไม่รู้ลืม "แกชื่อเจ้าฟิเรนเซ่จมูกดื้อก็แล้วกันนะ" จมูกดื้อเหมือนเจ้าของมันไม่มีผิด... ชานนท์เผยอยิ้มบาง ๆ จ้องพินอคคิโอจมูกยาวไม่วางตา มันเคยเป็นของที่เขาผ่านตาไม่เคยสนใจ ตอนนี้มันกลับเป็นเหมือนสายใยบาง ๆ ที่ผูกพันเขาไว้กับสาวน้อยกุหลาบชมพูที่เพิ่งจากกัน เสียใจ... ใช่ เขาเสียใจที่ไม่รั้งหล่อนไว้อย่างที่ใจคิด แต่เขามีภารกิจที่ต้องทำให้ลุล่วงมากกว่าที่หัวใจต้องการ หนึ่งปีที่บอกให้หล่อนรอนั้น... เขาพูดจริง...