Ang Kwento Ng Aking Buhay นิยาย & เรื่องราว

Napapailing-iling na lamang ako. "Katulad mo, hindi ko rin kaya na isulat ang sarili kong kwento. Gustuhin ko man pero pagdating sa gitna o di kaya ay wala ka pa sa gitna mawawalan ka na ng gana. Ewan ko ba, ayaw ata sa akin ng sarili kong kwento." Mapapatawa na lamang ako kapag naiisip ko ang bagay na ito. Bakit sarili ko pang buhay hindi ko maisulat?

Ngumiti ako bago gumanti ng yakap. Nagkwentuhan kami tungkol sa mga kanya-kanyang ganap sa buhay..o tamang sabihin ay ganap niya sa buhay.Hindi naman ako nagku-kwento.siya lang ang panay ang salita saamin habang ako ay tahimik lang na nakikinig...

utos nito ulit sa'kin tsaka na ako tumingin rito. naka sando at pajama lang ito Kaya bakat talaga Ang laki ng katawan nito tsaka laki ng ano niya.... ah Basta, kayo na bahala mag name kung ano... i-kwemento ko Naman Ang lahat sa kaniya kung ano Ang nangyari sa Buhay ko ng nandoon pa ako sa Bahay, kita ko yung awa sa mga mata nito pero ayaw lang mag pa-halata kaya pinag patuloy kona lang ulit ang pag kwento sa aking buhay ngunit ng pag harap kong muli sa kaniya ay mahimbing na pala siyang natutulog

Kinikilig na kwento nito. Ang tagal namin nagkwentuhan ni ate Miracle. Pati love story ng mga lolo at lola nito, mommy at daddy ay kinuwento nito sa akin. Napamaang na lang ako sa love story ng mga nauna. Mas nakakamangha pala ang kwento ng pag iibigan nila.

“That's my story,” saad ko ng matapos kong ikwento kay Margarita ang nakaraan ko. For the first time I opened up about my past. Hindi naman mala-telenobela ang buhay ko pero natatakot pa rin akong malaman ng iba ang kwento ko. Hindi naman kasi mauunawaan lahat ang nagawa ko. Aksidente ang nangyari sa amin pero nagbunga iyon na maaring makasira ng relasyon ng iba.

"Medyo masakit pa rin pero kinakaya ko namang umahon ngayon. Kaya nga no'ng nalaman ko kay Mommy na nandito ka tapos may anak kayo ni Kuya, bumalik ako rito. Gusto kong makalimot pero hindi ko yata kayang makalimot kapag walang proper closure. Kapag hindi ko hinarap iyong dahilan ng lahat ng bigat na nararamdaman ko." Nagkwento pa si Cha tungkol sa college life niya. Tungkol sa mga ginagawa niyang pagbubulakbol sa Italy. May business daw siyang nakatayo roon na mukhang kailangan niyang ipasara dahil hindi niya na raw muna iniisip na bumalik sa Italy.

mangiyak ngiyak na aniya ko. E Kasi naman, baka mangunguha nga ng organ?, gusto ko pang mabuhay, mag tatrabaho pako, mag aasawa, mag aanak ng triplets, kaya diko hahayaan na mamatay na lang ako dito. "What the hell, saang planeta kaba pinanganak at ganyang ang utak mo?" Tanong Niya sakin. Di sa earth. Nasan bako ngayon? Hayst duling yata ito.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Shaun. Wala akong balak, sa totoo lang.

Chapter 12: KASTIEL'S POV: --- HABANG tumatagal nagiging komplikado ang buhay ko. Gusto ko lang naman ng katahimikan para sa sarili ko kaso napaka-imposibleng makamtan ko 'yon.

Napangiti ako ulit at pinipigilan ko ang kilig ko sa mukha ko at matapos naming kumain ay naligo kami sa swimming pool at ang saya-saya namin. Nakababad kami pareho sa tubig habang may in-can na beer siyang hawak ako naman nilapag ko sa semento. "Tell me about your life." Maya'y tanong niya at napapangiti ako bakit parang interesado siya sa buhay na mayroon ako. "Simple lang ang buhay namin, sa probinsiya kung saan ako lumaki kasama ang mapagmahal kong magulang. Kahit mahirap ang buhay ay masaya kami dahil magkakasama kami." Kuwento ko.