Don't Be Bothered Novels & Stories

“Huwag ka nang mag-alala. Naayos na rin naman ang problema. Kaya ang mas mahalaga ngayon ay tapusin mo muna ang mga inaasikaso mo riyan para makauwi ka na nang maayos.” “Sigurado ka bang okay na ang lahat?” muling tanong ni Brooklyn. “Oo. Kaya huwag mo nang isipin. Mag-focus ka muna sa trabaho mo.” Napabuntong-hininga si Brooklyn bago marahang ngumiti. “Napakabait mo talaga, honey. Salamat sa pag-intindi.” “Mag-iingat ka riyan. Hihintayin ka namin.”

As quickly as the humor hit me, the weight of everything came rushing back. I sighed deeply, pushing my hair out of my face. Hindi ko dapat pinapalakas ang ganitong nararamdaman. Hindi ko dapat hayaan na maka-apekto ito sa akin. Ano ngayon kung may ibang babae siya? Sa huli, tayo lang naman ay isang pansamantalang bagay. Walang iba. Hindi tayo dapat maging anuman pa, di ba? Simple lang—mag-focus na lang sa kung anong meron tayo para sa isa’t isa. No emotions, no complications. Just benefits.

Malamig ang kaniyang boses, ngunit walang pag-aalinlangan sa bawat salita. “Hindi mo na kailangang ikaw ang sumagot sa lahat ng problema nila. Hindi mo na kailangang tumakbo sa tuwing tatawag si Ivy. Ayusin mo muna ang sarili mong pamilya.”

malamig niyang tugon sa'kin. "Anong problema mo? Ikaw na nga itong inaaya tapos ayaw mo pa? Edi huwag. Hindi naman ako yung magugutom. Basta huwag na h'wag kang magrereklamo sa'kin," "Talaga lang." pagmamatigas niya.

Mas lalo tuloy akong nag-alala sa babaeng yun. Pero ayokong mag-isip ng kung ano at baka dumagdag pa sa pag-aalala niya. "Zenice... R-Relax. Alam mo namang hindi tatagal yun na hindi ka nakikita. Huwag ka na munang mag-isip masyado. You should rest, okay? Ipapa-check din muna kita sa dok---" she cut me off. "Tobi..." mahinag tawang niya sakin.

"it's okay Riks. Plano ko naman talagang huwag ipaalam sayo." "Why?" nagtatakang tanong niya at bahagya akong tinitigan. "because I don't want to bother you anymore. I don't want to add to your problems and I just wnat you to focus on yourself and on your life." Nginitian ko siya ng bahagya pero laking gulat ko ng sapukin niya ako sa noo. "Aray ko naman!" nakangusong sabi ko habang sapo-sapo ang noo.

may business trip. Please maawa ka saken.. sa mga anak natin pati sila apektado.. sana bago mo ginawa yang kalokohan mo inisip mo yan.. kung ayaw mo na umalis ako.. hayaan mo na ako.. Makakalabas kana.. huwag mo ako gamitan ng pang famas mong drama..dina uubra saken yan.. isara mo ang pinto paglabas mo..pagod ako sa maghapon na trabho pati ba naman sa oras ng pahinga.. ma stress pa ako.. have mercy on me daniel... Ooppsss... Please dont forget to vote🩷😘

"Don't strain yourself next time. Take a break. Human life must always know how to set the time. Even the clock adjusts itself to 00.00 at midnight." "How? Normally, mine's 24.00." "Can you stop killing my vibe? And are you going to heal in time for the music event?" "Hmmm, worried ka lang sa akin.” "Don't be silly. It has nothing to do with you. I worry about the club."

Hahanapin lang at pagtityagaan para sa huli eh malagpasan nang hindi natatanggal ang ganda at hindi nagmumukhang kulubot na ampalaya. Always be happy and be strong. Drink Enervon C para healthy. Always pray and don't be sad, and stop worrying. For worry cannot change anything. What will be will be, always remember that. Di natin kayang baguhin ang nakatadhana kaya kung bungi yan at walang ipin—gora na gurl! Kiss mo na yan!

Quillan told her. Pinamulahan ng pisngi si Sheeva. “Ah e...” “You have to go back, woman. Nakiusap pa naman si Hugo na huwag sumama sa laot para lang hindi ka maiwan but look at you, ikaw ang naman itong narito.” Wika ng doktor na si Eliazar. “And as I was saying, whatever's bothering you, you should stop minding those things. Hindi iyon makabubuti sa kondisyon ng utak mo. And don't forget your monthly check-up. Bayad na ni Hugo ang serbisyo ko.”