Philippine Poetry นิยาย & เรื่องราว

Pakshet, natatakot ako sa ideya at proseso ng pagdadalang-tao, ngunit tila ba isa itong kamangha-manghang pangarap, isang perpektong kahilingan. “Labasan ka para sa akin, Mami. Labasan ka habang ipinuputok ko ang aking cum sa maliit mong pussy.” Umingal ako, isang mababa, malalim, at gumiwang na daing. “Gusto mo iyan, hindi ba?” “Oo!”

The Fall of the Phoenix ​Habang nagpapatuloy ang marangyang selebrasyon sa malawak na deck, ang gabi sa Manila Bay ay tila isang perpekto at walang kapantay na panaginip para sa lahat. Sa gitna ng payapang karagatan, ang magiting na 'Phoenix' ay patuloy na kumikinang sa ilalim ng mga makukulay na party lights. Ang masiglang tugtugan ng CELESTIAL ay humahalo sa banayad na tunog ng mga alon, at ang malalakas na tawanan nina Mr. Phil at ng buong produksyon ay nagsisilbing opisyal na himig ng kanilang makasaysayang tagumpay.

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

malumanay na ang pag sasalita ni Miss Portia, pero naroroon pa rin ang lamig at authoritative sa aura nito. "Course and block." Isinulat ko ang mga iyon ng hindi nag tataas ng tingin. "And explain Philippine Literature. List down three Philippine writers, I don't wanna see Jose Rizal's name on your paper. There's a lot of underrated writer out there, if you love reading Philippine literature then this activity will be easy for you. This will serve as your first activity." Half an hour lang ang binigay niyang oras sa amin, at dahil tambay ako sa library at minsan na naming pinag aralan ang literature ay mabilis lang din akong natapos.

CHAPTER SEVENTY-NINE: POPPY’s POV PART III ꧁ POPPY ꧂ Philippines, Lucio Herald’s Birthday Party. UMUWI kami sa bansa nang hindi ako nagsasabi kay Faith dahil sa matinding sama ng loob ko sa kaniya. Hindi na rin kami nag-usap mula nang matanggap ko ang email. May mga pagkakataong tumatawag siya sa ‘kin at nangungumusta, pero hindi ko siya ine-entertain at palagi kong dinadahilan na busy ako.

Dahan-dahan kong inangat ang aking paningin at halos buhusan ng malamig na tubig ang buong pagkatao nang makumpirma kung sino ito. 'My man. My reason why I want to go back in the Philippines.'

huminga sya ng malalim bago kinuha ang chopsticks nya. "I'm fine, it's just that I'm....." Hindi nya matapos ang sasabihin. "Hey, I'mma kill you if you don't spill the tea." Pagbabanta nito sa kanya. "I'm assigned at tje Philippines." Pagtatapos nya sa gustong sabihin. "Eh?" Nag-angat ito ng paningin sa kanya. "I'mma kill you if you're joking." seryosong sabi nito sa kanya. "I'm not." Ipinakita nya dito ang papel na natanggap nya.

Naging kumportable naman ang kanilang byahe at dahil naranasan na nilang bumyahr ng natagal noon ayun mabilis lang angnoras at hindi nila namalayan na nasa Pilipinas na sila. “Ladie and Gentleman, welcome to Philippines!” Pagkasabing pagkasabi niyon nagsi rayuan na ang mga ito at kaniya kaniyang baba ng janilang bagahe. “Wow! Na miss ko itong polluted air ng Philippines !” natatawang sabi ni Hilda habang naglalakd sila. “Grabe totoo pala talaga na iba hangin dito sa Pinas,” hindi makapaniwalang sabi ni Lira sa kanila.

So, unfair. Nagpalakpakan naman ang lahat na nandidito at kasama na ako doon. Nakaka-proud na maging kambal ng daot na ito. "Marci, ano ang panghalip?" Napuno ng tawanan sa loob bagay na ikinangiwi ko. So pinoy! Pinagtatawanan ang sariling wika. Don't they know that the Filipino subject is not as easy as they used to think it is?

Minsan kona nakinig ang Villareal sa radio o maging sa TV kaya hindi akoo makapaniwala na makikita ko ang isang Villareal dito kaya naman pala ganun nalang siya makahusga siya pala ang pinakamayan dito sa Philippinas at hindi lang yun sabi din ni daddy mafia daw siya kaya daw hanggat maaari ay iwasan ko silang makasalubong TO BE CONTINUED