Philippine Poetry นิยาย & เรื่องราว

singhal niya sa kanyang matulis na tinig. “Labag sa batas? Nagpapatawa ka ba!?” sambit ni Mr. Filipe nang may kayabangan, sabay tawa. “Dito sa Cavite, ako ay si Mr. Filipe. Ang isang taong may malaking impluwensya. Kaya kong umupo sa parehong upuan kasama ng pinakamayamang tao ng buong Metro Manila na si Mr. Velasco, at aakalain mong makikipag-usap ka sa akin tungkol sa batas?”

nang manatili siyang tahimik ay muling nagsalita ang binata. "Sige," ang sa halip ay isinagot ni Aria saka sinalubong ang maiitim na mata ng lalaki. Black eyes are natural to Filipinos. Although nowadays it seems that more of them have dark brown eyes, many Filipinos have a mix of other races, particularly the Spaniards who colonized the Philippines for three hundred and thirty-three years. And that is the reason Aria sees why her eyes and hair are brown. At iyon ang nakikitang dahilan ni Aria kung bakit brown ang kulay ng kaniyang mga mata maging ang kulay ng kaniyang buhok.

All the skyscrapers of Manila are glimmering despite the late hour. Muntik pa akong masamid nang mapansin ang poster ni Zephaniah sa mismong waiting shed na kinauupuan ko. Even from a distant bulding, I can see his billboard. Natawa na lang ako. Am I just in love or he's just famous that I'm seeing his face everywhere? Niyakap ko ang sarili habang masugid na nag-aabang ng bus. "Bakit hindi mo ako tinawagan?"

“Tss. Don't underestimate me Zhia. Ano ang ginagawa ng sala, at di doon matulog si Luis?” “Si Luis isasakripisyo mo?! Haist di na ako magtataka. Ang taas ng pride mo. Di ko alam kung pilipino ba ang ninuno mo. Dahil sa pagkaalam ko ng Pilipino, mga hospitable. Uunahin pa nila ang bisita, kaysa sa kanilang mga sarili. Ilalabas yung mamahaling baso at pingan para sa bisita. Ibibigay ang kwarto, para sa bisita. Papaunahin sa hapag kainan ang mga bisita kumain.” “Reason why Filipinos are still in third world country. Ibahin mo ako Zhia.” Napabuntong hininga na lamang ako.

Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon? ~•~•~ Third Person's POV Pagsapit ng alas sais ng gabi ay nagpahatid na ang dalawa pabalik sa Johanne's Gardining kung saan sila kasalukuyang naghahapunan. "That tour was so fun. The garden was beautiful and has a refreshing ambiance. The Maharlika one was insightful. I can't believe I've finally got to try street foods in the Philippines in the best way possible. My favourite was quek-quek." Masayang-masaya na kwento ni Heeton.

Mukha siyang model ng close up. "Paano mo nalaman na isa akong pinay?" Tanong ko ulit sa kaniya. "Dahil diyan sa suot mo. May naka sulat na Philippines, hindi na ako nagdalawang isip na lapitan ka. Saka lang pumasok sa aking isipan na ang suot kong athleisure wear ay may nakasulat ngang Philippines. Ngumiti na lang ako sa kanya sabay higop ng aking kape.

Philippines 1930 ANG PAGHAMPAS NG dagat sa dalampasigan at ang ingay nito ay parang musika sa pandinig ni Asula. Ang sigawan ng mga tao sa paligid dahil nagkakasiyahan sa pagligo sa dalampasigan.

Nakangiting aniya sabay bigay sa akin ng isang palumpon ng pulang rosas na nakita kong itinago niya sa kaniyang likuran bago ibinigay sa akin. Sa isang iglap, naramdaman ko na umaapoy ang aking mga pisngi at paniguradong namumula ito. Nakasisiguro din ako na malapad akong nakangiti ngayon na parang isang tanga. Huminga ako ng malalim at tumingin saglit sa kawalan para pakalmahin ang sarili, pagkatapos ay pigil hininga kong tinanggap ang dala niyang bulaklak at nagpasalamat. "Bakit ba ang galing mong salita ng Filipino? Unang beses mo pa lang naman pumunta rito?" Biglaang tanong ko sa Ginoo sa kalagitnaan ng paglalakad naming dalawa papalabas ng Hardin.

The lonely, heartbreaking feelings he felt, resulted in this melancholic poem. Napahawak ako sa tapat ng aking dibdib. Ay nakakalungkot naman talaga ng love story nila ni Rizal. Tanging si Rizal 'ata ang pinaka-malaki ang painting sa kanila. Dumako ang paningin ko sa isa pa! Francisco Balagtas. Ama ng makatang tagalog... Napangisi ako. Hindi ko alam pero napahagikhik na lang ako bigla.

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.